اعتراض فعالان زن نسبت به حذف بی‌صدای زنان از عرصه های اجتماعی ایران

کانون زنان ایرانی:جمعی از فعالان حوزه زنان با ارایه بیانیه ای اعتراضشان را نسبت به کاهش ساعت کار زنان شاغل عنوان کردند .

در این بیانیه که در ۵ بند تنظیم شده مراتب انتقاد زنان نسبت به این اقدام به تفصیل عنوان شده است .

فعالان حوزه زن معتقدند که حل پارادوکس حضور اجتماعی زنان و مسولیت های خانوادگی آنها تنها با نادیده گرفتن صورت مسئله حل نمی شود و لازم است تا مسولان با دقت بیشتری این موضوع را مورد توجه قرار دهند چراکه این اقدام در حقیقت زنان را یکسر به درون خانه ها می برد و حضور آنان را منحصر به حوزه خصوصی می کند.

در بند نخست این بیانیه آمده است؛ طرح موضوع کاهش ساعت زنان شاغل بیانگر تفکری است که نه فقط موقعیت شهروندی زنان را مخدوش می کند که تعریف زندگی خانوادگی بر اساس تعامل و مشارکت زن و مرد را نیز باطل می داند.

بر اساس آنچه در بند دوم این بیانیه به آن پرداخته شده نیز اجباری کردن کاهش ساعات کار زنان شاغل بدون کاهش حقوق و مزایا و سنوات اگرچه نخست با استقبال برخی از زنان کارمند و کارگر همراه خواهد بود اما در درازمدت فعالیت زنان را به کمترین سطح آن در عرصه های اجتماعی کاهش داده و و فرصت های ارتقا و دستیابی آنان به عرصه های حساس و کلیدی و جایگاه های تصمیم گیری و مدیریتی را از آنان سلب می کند.

اجباری کردن کاهش ساعت کار زنان شاغل توام با کاهش حقوق و مزایا موجب نارضایتی بخش عمده ای از زنان مجرد یا دارای همسر و بدون فرزند و یا دارای فرزند بزرگ و مستقل می شودکه تاثیر منفی بر حضور آنها در محل کار ، کاهش انگیزه و کاهش بازدهی مورد انتظار را به همراه دارد.

این موضوعی است که در بند سوم این بیانیه مورد توجه فعالان حوزه زنان قرار گرفته است.

اما در بند چهارم ، بهره گیری از تجربه های مثبت و آزموده کشور های دیگر در مورد تسهیلات و امتیازات قایل شده برای زنان شاغل ، از جمله در نظر گرفتن ساعت کار متغیر ، شناور و قابل انعطاف پذیری برای زنان ، افزایش مرخصی های استحقاقی و برخورداری از مزایای بازنشتگی با سنوات کمتر ، توسعه و ترویج مشاغلی که امکان انجام آن در منزل وجو دارد و ایجاد و توسعه شبکه تسهیلاتی برای مراقبت از کودکان، نشان می دهد که می توان با ایجاد فضا و شرایط مناسب نسبت به حضور زنان در عرصه های اجتماعی اقدام کرد.

نه اینکه با تصویب ضوابط و قوانین به ظاهر حمایتی بیشترین مشکل را برای حضور زنان در سطوح اجتماعی به وجود آورد.

در بند پنجم نیز آمده است خدمت زنان به امر توسعه کمتر از میزان واقعی آن برآورد شده و بهای لازم به مشارکت کامل زنان در توسعه اجتماعی و اقتصادی جوامع داده نشده است. ناکامی در سنجش و شناسایی کار بی مزد زنان بر حسب کمیت که اغلب در محاسبات ملی کشور ها به شمار نمی آید شاهدی برای این ادعاست .

در بخش پایانی این بیانیه چنین ْآمده است ؛ با توجه به وضعیت موجود شاخص توسعه جنسیتی در ایران ( طبق گزارش توسعه انسانی ۲۰۰۵، سازمان ملل) مهم ترین چالش دولت در سال های آتی ،افزایش و ارتقای آن شاخص ،یعنی پرداختن به موضوع اشتغال و افزایش مشارکت اقتصادی زنان خواهد بود تا تفاوت محرز در آمد زنان و مردان در فعالیت های اقتصادی توجه جدی شود.

این گروه از فعالان حوزه زن هشدار داده اند که اتخاذ هر رویکرد و سیاست نسنجیده و غیر کارشناسی جدید در کنار سقف های شیشه ای و قوانین نانوشته و تبعیض های عملی که حوزه اشتغال زنان در ایران وجود دارد، منجر به بسته شدن پرونده اشتغال زنان شده و طومار مشارکت اجتماعی آنان را در هم خواهد پیچید.

این در حالی است که بر اساس واقعیت های جامعه کنونی و تحولات جهانی و با تاکید بر شمار روز افزرون ورودی های دختر به دانشگاهها و تعداد فارغ التحصیلان و دانش اموختگان زن لازم است تا تدابیری موافق با توسعه حضوز زنان به وی÷ه در عرصه های مربوط به اشتغال مورد توجه قرار گیرد.

هیات وزیران چندی پیش مرکز امور مشارکت زنان را موظف کرد تا طرحی را با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور آماده کند تا در آن نسبت به کاهش ساعات کار زنان اقدام شود. بیانیه فعالان حوزه زنان پیش از انکه این طرح در قالب لایحه ای در هیات دولت به تصویب رسد .

این بیانیه در حقیقت اعتراضی است نسبت به اقدامات قیم مدارانه ای که از سوی جامعه مردسالار ایران هر از چند گاهی تلاش های تازه زای را برای حذف زنان از عرصه های اجتماعی آغاز می کند.

عکس :شادی قدیریان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.