در خشونت خانگی چه کسی مقصر است؟

در مورد خشونت خانگی و علت بروز آن نظرات غلط زیادی وجود دارد: “می تواند او را ترک کند”، “فقط زنان فقیر مورد خشونت قرار می گیرند”، “مردهای عیاش و مشروب خور دست بزن دارند”، “حتما خود زن کاری کرده که حقش کتک بوده”، “برخی زنها جاذب مرد خشن هستند”، “مرد حتما در بچگی زیاد کتک خورده”، “مرد خشن را نمی توان عوض کرد”، “خشونت خانگی خیلی نادر است”، “بچه ها اگر سوءرفتار مرد با زن را نبینند، اشکالی ندارد”، “نباید در زندگی خصوصی مردم دخالت کرد”، … از جمله این تصورات است.

اما: ترک مرد خیلی آسان نیست، زنان از همه طبقات جامعه می توانند قربانی خشونت مرد باشند، مردهای مشروب خواری هستند که سوءرفتار ندارند و مردانی هستند که مشروب خوار نیستند و رفتار خشونت آمیز دارند، هیچ کسی خشونت را نمی طلبد و اگر مرد خشن نباشد در پاسخ به عمل زن (مثلا غرولند) هرگز او را کتک نمی زند، زنان با شخصیت های مختلف ممکن است مورد آزار مرد قرار بگیرند، گرچه رفتار خشونت آمیز می تواند حاصل محیطی خشن باشد اما بسیاری از خاطیان، دوران بچگی عاری از خشونت داشته اند، افراد خشن اگر بخواهند می توانند تغییر کنند چون یک انتخاب است، آمار حاکی از گستردگی خشونت خانگی است، بچه اگر سوءرفتار رابه چشم نبیند حتما آن را می شنود، خشونت خانگی در بسیاری جوامع یک جرم است چه در ملاء عام چه در پشت درهای بسته.

یکی از رایج ترین تصورات غلط مردم این است که ترک مرد آزار رسان امری آسان است:

چرا او را ترک نمی کند؟

در کل، درک این موضوع که چرا زنان یک رابطه بد و خشونت آمیز را تحمل می کنند، سخت است. اما دلایل عاطفی، اجتماعی و عملی زیادی وجود دارد که ترک یک رابطه نامطلوب را دشوار می کند.

– ترس از خشونت های بعدی: آمار در برخی کشورها نشان می دهد که نیمی از موارد قتل زنان زمانی رخ داده است که آنها مرد (شوهر، پسر، پدر، …) را ترک کرده یا در حال ترک او بوده اند.

– عدم آگاهی و دسترسی به کمک: علیرغم افزایش آگاهی ها درباره خشونت خانگی، بسیاری از زنان نمی دانند چگونه از حقوق قانونی خود استفاده کنند.

– وابستگی اقتصادی: عدم استقلال مالی زندگی پس از ترک مرد را می تواند طاقت فرسا کند.

– به خاطر بچه ها: بسیاری از زنان تصور می کنند حفظ رابطه نامناسب بر ترک خانه و خطر “نابسامانی” فرزندان ارجح است. این در حالی است که بچه ها در چنین شرایطی از جمله قربانیان خشونت خانگی هستند.

– حفظ آبرو: بسیاری از زنان از واکنش اجتماع نگران هستند و می ترسند “انگشت نما” شوند.

– وابستگی عاطفی: در غالب موارد عواطف ضد و نقیض مانند ترس، شرم، علاقه به مرد، امید به بهبود معجزه آسای شرایط، پایبندی به رابطه، باعث می شود که زن از ترک مرد صرف نظر کند.

– عدم اعتماد به نفس: سوءرفتار مرد پس از مدتی باعث کاهش عزت نفس زن می شود.

– تفکر فرهنگی: بسیاری از زنان طوری تربیت شده اند که فکر می کنند زندگی کامل را فقط در قالب یک همسر و مادر تجربه خواهند کرد یا این که طلاق گرفتن غلط است. در برخی موارد خانواده زن به همین دلایل او را از ترک مرد منع می کنند.

منبع: بی بی سی فارسی