سالانه سه میلیون دختر آفریقایی ختنه می شوند
نوشین غبرایی/روزنامه شرق:
سالانه سه میلیون دختر در آفریقا و خاورمیانه ختنه می شوند. تحقیقات نشان می دهد که ارتکاب به این عمل غیرانسانی، سنتی مربوط به هزاران سال پیش است که کماکان رایج است. به گفته مارتا ساتوز پیز رئیس بخش تحقیقی کمک به افراد بی دفاع یونیسف، مبارزه با ختنه زنان یک عملکرد جدی است که بالاخره ثمر می بخشد. با افزایش دانش انسان ها می توان اندیشه عمومی را علیه این عمل تغییر داد. رشد فکری افراد، جامعه را به سلاح دانش و آگاهی مسلح می کند و قبح این عمل مشخص می شود. در این قبایل عقیده عمومی بر این است که ختنه دختران یک عمل شایسته و مطابق سنت های قدیم است که نشانگر زیبایی، عفت، قدرت ازدواج، آبروی اجتماعی و پاکدامنی هر دختر است. پس والدین برای نمایش پاکدامنی و آبروی خانوادگی خود علاقه مندند که این عمل حتماً روی دخترانشان انجام شود. طبق آمار یونیسف، عملیات ختنه زنان و یا به عبارت دیگر نقص عضو زنان در ۱۸ کشور در مناطق آفریقا و خاورمیانه انجام می شود و حدوداً ۱۳۰ میلیون دختر و زن قربانی این سنت نادرست هستند. طبق آمارهای قبلی سالانه دو میلیون دختر مجبور به تحمل این شکنجه بوده اند. لیکن به رغم اطلاع رسانی ها و مبارزات با این عمل غیرانسانی، آمار جدید تعداد دختران محکوم به این حماقت بشری را سالانه سه میلیون نفر گزارش کرده اند.
البته گزارشات امیدبخشی نیز در باب کم شدن آمار این عمل در بعضی جوامع به ثبت رسیده است. به عنوان مثال یونیسف در مصر به اطلاع رسانی و فرهنگ سازی پرداخته است و با برگزاری همایش های عمومی و تبلیغات علیه این عمل مستبدانه در تغییر فرهنگ مردم تلاش بسیاری کرده است. این تلاش ها نیز تا حدی ثمر بخشیده و خوشبختانه فرهنگ و آگاهی کم کم به کشورهای همسایه مصر نیز سرایت کرده است.
کار فرهنگی که باعث تغییر افکار رهبران ملی و مذهبی مردم در این مناطق می شود، باعث تغییر آرا و عقاید عمومی خواهد شد. پس مهمترین عمل آگاه کردن رهبران مردم در این مناطق است. در مرحله بعد افرادی چون معلمان، کارگران، اطبا و… باید اطلاع رسانی شوند تا به مرور پایه های این عملکرد سنتی در این گونه جوامع سست تر شود. ختنه زنان یکی از نگرانی های بزرگ جوامع بشری است، زیرا فقط مختص مناطق فوق الذکر نیست. زنان مهاجر و حتی تعداد زیادی از زنانی که در کشور های صنعتی زندگی می کنند از این نقص عضو رنج می برند. البته در هر کشور درصد زنانی که ختنه می شوند و طرز ختنه شدن آنها متفاوت است. به علاوه بر اساس آمار، در موارد متعددی این عمل که با دردی جانکاه همراه است، منجر به خونریزی، عفونت، ناباروری و حتی مرگ می شود. ولی متاسفانه زنان زیادی در سکوت با این مصیبت کنار می آیند، زیرا آن را سهم طبیعی خود در زندگی می دانند.
تحقیقات نشان می دهد که ختنه زنان در برخی فرهنگ ها یک مشکل دامن گیر و نشانه بارزی از خشونت علیه انسان ها است که زنان بخت برگشته مجبور به رویارویی با آن هستند. به گفته ریما صلاح معاون اجرایی یونیسف، والدین برای برخورداری از آبرو و احترام اجتماعی دختران خود را ختنه می کنند. زیرا باعث می شود که دختر تا زمان ازدواج دست نخورده باقی بماند و والدین از این بابت نگرانی نداشته باشند.
خوشبختانه شواهد حاکی از این است که در کشورهایی چون بنین، بورکینافاسو، آفریقای مرکزی، اریتره، اتیوپی، کنیا، نیجریه، تانزانیا و یمن تلاش های یونیسف تا حدی به ثمر نشسته است و میزان شیوع این عمل ضدانسانی کاهش پیدا کرده است. لیکن برای ریشه کن کردن ختنه زنان نیاز به همکاری تنگاتنگ دولت ها، انجمن ها و سازمان های بین المللی هست. علاوه بر کشورهای آفریقایی و خاورمیانه در کشورهای مهاجرپذیری چون استرالیا، کانادا، نیوزلند، آمریکا و برخی کشورهای غرب اروپا نیز آمار بالایی از این عمل غیرانسانی به دست آمده است که باید برای مبارزه با آن دولت ها قوانین جزایی سختی وضع کنند. یونیسف برای مبارزه با ختنه زنان از تمام قدرت و نفوذ خود استفاده می کند و با صرف هزینه های گزاف سعی در ریشه کن کردن این عمل ضدانسانی دارد لیکن بدون کمک دولت ها هیچ حرکتی امکان پذیر نخواهد بود.
صلاح می گوید: ما می دانیم برای کشیدن خط بطلان بر روی این جنایت هزاران ساله چه باید کرد و به مبارزه با آن برخواسته ایم ولی برای نجات نسل های آتی از این مخمصه به یاری فرد فرد افراد بشر نیازمندیم.