از نوع دیگر

هر ملت و کشوری، حیوانی را به عنوان نماد و سنبل خویش برگزیده، این یکی شیر و آن یکی عقاب

همین که دیدم، شناختمش. با این که چاق شده بود و شکم جلو انداخته بود. چقدر بد هیکل شده بود.

سحرگاه ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۶، بار دیگر خلاقیت شورشی، تکانه ای ذهنی بر کالبدهای جامعه منفعلمان می دمد. خبر بازداشت

هر حکمی که صادر می شود پس لرزه هایش تمام تنم را می لرزاند ، اما این بار این ضربه

کانون زنان ایرانی:مددکار از چشمان سبز یشمی صغری می گوید و موهای لخت عروسک وارش ! از دخترک وحشت زده

پله ها زیر پاهایش سنگینی می کردند، سر می خوردند و پائین می رفتند. بیشتر از مشکل درد زانوها، دغدغه

سوال من این است که برای یک افغانی “خانه” کجاست؟ آیا باید به خانه اش بازگردد؟ افغانی ها بعد از