تیتر یک

کانون زنان ایرانی-سارا کریمی:
وظیفه بانیان هر حرکت فکری این است که مراقب تیغ دولبه ای که برآن راه می روند باشند و حوزه هایی را که اندیشه خود را درآن مطرح می کنند انتخاب کنند. اندیشه فمنیستی در ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. راز پایداری در عرصه عمل، باقی ماندن در گفتگوها و دغدغه های اجتماعی است. دغدغه های سیاسی منشعب از اخبار اند و جریان سریع اخبار و رویدادها، فرصت تامل و رای زنی را کم می کند و نیاز به سرعت عمل با تکیه بر قدرت تحلیل و هوشمندی متبحرانه را افزایش می دهد. بنابراین فکری که دغدغه سیاست می شود باید ماجراجو و پوپولیستی باشد تا در اخبار باقی بماند و یا پایگاهی ایدئولوژیکی پیدا کند که چونان مذهب جدیدی حواریون، رهبران و سیاستهای خودش را پیش ببرد و در هر خبری موضع گیری خود را اعلام کند. طبیعتا هیچکدام از اینها دغدغه مصلحت عمومی جامعه را نمی تواند دنبال کند، اگرچه ادعایش را داشته باشند. زیرا که خود یکی از پایگاههای قدرت و سنگرهای اپوزسیون هستند و به اصطلاح از بازیگران صحنه سیاست اند.

سه زن از کشورهای لیبریا و یمن به خاطر تلاش برای حقوق زنان و صلح برنده جایزه صلح نوبل امسال شدند.

به گزارش خبرگزاری های مختلف ،برندگان این جایزه، الن جانسون سیر لیف، رئیس جمهوری لیبریا؛ لیما بوئی، فعال صلح و حقوق زنان در لیبریا ، و توکل کرمان رهبر یک گروه حقوق بشری زنان ِ روزنامه نگار بدونمرز در یمن هستند.کمیته نروژی نوبل اعلام کرد که این سه زن به خاطر تلاش های مسالمت آمیز در جهت ایجاد امنیت برای زنان و تضمین حقوق آنان برای مشارکت کامل در برقراری صلح در کشورهایشان، برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۱ شده اند.

کانون زنان ایرانی-فریده غائب: گروهی از مادران صلح پس از شنیدن خبر بخشش آمنه بهرامی و انصراف او از اجرای حکم قصاص مجید موحدی ، به نشانه حمایت و تقدیر از این اقدام به دیدارش رفتند. در این دیدار معصومه عطایی، یکی دیگر از قربانیان اسیدپاشی نیز حضور داشت . او با آمنه همراه شدند و داستان زندگی شان را از زمان اسیدپاشی و حتی قبل از اسید پاشی تعریف کردند.

بیش از ۵۰۰ نفر از فعالان و حامیان جنبش و همچنین گروه‌ها و سایت‌ها نسبت به خشونت علیه زنان در ایران اعتراض کرده‌اند.انها در بیانیه ای که به این منظور صادر کردند نوشتند :سال هاست که سیاست ارشاد، تنبیه، توبیخ، تعزیز، ضرب و شتم زنان را عناوین گوناگونی چون طرح “مبارزه با بدحجابان”، “طرح عفاف”، “امنیت محور”، “تشدید امنیت اخلاقی”، یا “برخورد با مزاحمین نوامیس”… هدف قرار داده و آنان را با برچسب‌هایی چون بی‌حجاب، بدحجاب، حالا بد پوشش و مانکن… مورد خشونت و تحقیر قرار می دهد. حتی تریبون های رسمی و مذهبی در خدمت گرفته شده اند و امامان جماعت و جمعه نیز از این تریبون ها برای ابراز خشم خود با توصیف زنان به موجوداتی “درنده و گزنده” بهره می گیرند.”

کانون زنان ایرانی -محمد معماری :با آغاز فصل گرما؛ مطابق عرف سالهای گذشته امسال نیز برخورد و مبارزه با آنچه که در ادبیات رسمی حکومتی ایران تحت عنوان «بد حجابی » نامیده می شود آغاز گردیده است. شیوه ای که قدمتی به درازای تاریخ تاسیس حکومت جمهوری اسلامی دارد و با اجباری شدن حجاب در اوایل دهه شصت شکل سیستماتیک نیز به خود گرفته است.ابعاد این پدیده چنان وسیع و چند بعدی است که همه ی آنها را در ذیل یک نوشتار نمی توان پوشش داد و لا جرم این متن نیز چنین نیتی را نخواهد داشت.علاوه بر این پدیده موسوم به بدحجابی آنچنان در ذات خود پیچیده و در عین حال دم دستی و ساده است که تحلیل جنبه های مختلف آن نیازمند تخصصی جداگانه است. مثلا اگر بی حجابی در فضای عمومی یک جرم تعریف شده با حدود و ثغور و کیفر مشخص در قانون است در همان حال بدحجابی هیچگونه تصویر روشن قانونی ندارد و لا جرم مبنای تشخیص آن سلیقه ی شخصی هر فردی است که مامور به کار شده است.

هفت زندانی سیاسی زن محبوس در زندان اوین با نوشتن نامه‌ای خطاب به رییس قوه قضاییه خواهان آن شدند تا کمیته‌ای حقیقت‌‌یاب جهت روشن شدن ابعاد فاجعه مرگ هاله سحابی، متشکل از افراد بی‌طرف و زنان و مردان مستقل و با حضور نمایندگان خانواده وی تشکیل شود تا مسببان و مرتکبان این فاجعه دردناک معرفی و در محکمه‌ای علنی و عادلانه و بی‌طرف مورد محاکمه قرار گیرند.

حبیب الله پیمان – تصور اینکه کار از کار گذشته و هاله ظرف چند دقیقه ناگهان ازمیان ماپرکشیده وماجز پیکر بی روحش در برابر نداریم ما را دچار خشم و بی قراری شدید روحی کرده بود. پرسان پرسان خود را به مرکز امداد ۱۱۵ در همان حوالی رساندیم جائی که دو تکنیسین امداد و فوریت های پزشکی با دو آمبولانس حضورداشتند. تکنیسین ارشد بعدازمعاینه ومشاهده چشمها ونبض های هاله که همچنان برروی تشک عقب اتوموبیل دراز کشیده بود به من که سر او را دردست داشتم اطمینان داد که خیلی دیر شده وکاری نمی توان کرد . با این حال فورا دست به کارشد. لوله هوا را در مجرای تنفسی فروبرد به دست من داد تا متناوبا در حالی که او به قفسه سینه فشار می اورد در آن بدمم. با تمام وجودم در لوله هوا می دمیدم .می خواستم تمام نفس و زندگی ام را به او بدهم که چون دخترانم دوستش داشتم و برایش احترام زیادی قائل بودم …افسوس و افسوس

کانون زنان ایرانی:چند روز به اجرای حکم قصاص اسید پاشی آمنه، روی چشم های مجید نمانده بود که معصومه عطایی از قربانیان اسیدپاشی، به دیدار آمنه بهرامی رفت و ابراز همدلی کرد.معصومه می گوید قصد ندارد آمنه را از تصمیمی که برای قصاص گرفته منصرف کند چرا که او را درک می کند که زندگی اش از بین رفته است. اما معصومه در ادامه می گوید:” هرگز اما خودم حاضر نیستم عمل قصاص را انجام دهم و دست به چنین خشونتی بزنم.”

کانون زنان ایرانی -فریده غائب :
“چشم در برابر چشم ” آمنه بهرامی دختری که شش سال پیش توسط خواستگارش در حمله ی اسید پاشی چشم هایش را از دست داد این را می گوید و همچنان در اجرای حکم قصاص علیه مجید اصرار دارد و می گوید از من انتظار رضایت نداشته باشید.