تیتر یک

کانون زنان ایرانی-ترانه بنی یعقوب :«هر صبح زنان شهر «اوز» می‌دانند که «بانوی اوز» در انتظارشان است. این زنان دسته‌دسته با خوشحالی روانهء کتابخانه می‌شوند تا روزشان را با هدفی مشخص آغاز کنند.» این‌ها گفته‌های فتحیه فتحی زن اهل اوز است که از تاثیر تاسیس «کتابخانهء تخصصی بانوی اوز» در این شهرستان خبر می‌دهد.کتابخانه‌ای که یک سال پیش در این شهر تاسیس شده و زندگی زنان را دگرگون کرده است.شهرستان اوز (Evaz)در استان فارس قرار دارد. این شهرستان هر چند از نظر طبیعت و بوم در جنوب زاگرس واقع شده اما از نظر مسافت نزدیک‌ترین شهر به هرمزگان و بندرلنگه محسوب می‌شود.

کانون زنان ایرانی، آمنه شیرافکن:در شلوغی و همهمه سالن داخلی دادگاه انقلاب آواهایی مکرر تکرار می شود:« هنوز تفهیم اتهام نشده‌ایم. جرم فرزندان ما چیست. مگر نوشتن هم جرم است. چرا کسی پاسخ نمی دهد. این وثیقه های سنگین در توان مالی ما نیست.»

کانون زنان ایرانی :زمین های فراخ و سرسبز در لواسان ، ثروت کمی نیست که بشود از مرگ مالکش خوشحال نشد .آن هم برای کسانی که لابد از عاطفه بویی نبرده اند .حداقل تا زمانی که زنده بود تا مقدار اندکی از پولش را صرف ساختن خانه ای کوچک برای او نکردند .خاله فرخ در اتاقی تاریک و نمور زندگی می کرد که پایینش طویله گاوها بود . مو برتنش سیخ می شد ،شب ها از صدای نعره گاو ها .پیرزن تا کی درد کشیده بود ،کسی نمی داند . تا کی در آن تاق تاریک به حال زار خویش گریسته بود. کسی نمی داند

کانون زنان ایرانی :
سالن کوچک و سبز رنگ انجمن صنفی روزنامه نگاران مثل چند سال اخیر؛ دیروز هم تنها پناه روزنامه نگارانی بود که به بازداشت این دو فعال اجتماعی اعتراض داشتند .بر در و دیوار این سالن کوچک عکسها و پوسترهائی از این دو روزنامه نگار و وب نگار جوان به چشم می خورد و همچنین نوشته هائی که نشان دهنده نگرانی همکاران برای در بند بودن آنها بود “:جلوه جواهری و مریم حسین خواه را آزاد کنید”.”جرم روزنامه نگار زن چیست ؟ تشویش اذهان عمومی یا تنویر افکار “و یا نوشتن از قوانین تبعیض آمیز تشویش اذهان عمومی نیست ؟”

جلوه فعال همیشگی جنبش زنان است.او از بنیان گذاران کمپین یک میلیون امضاست. بعد از آغاز به کار کمپین، او را بیشتر می بینم. اوایل در کمیته داوطلبان با هم کار می کنیم. تمام انرژی، تجربه و امکاناتش در خدمت کمپین است. خانه کوچک مادرش به خانه دوم ما کمپینی ها تبدیل شده چراکه او برای پیشبرد کمپین همیشه حاضر و پابه رکاب است. کافی است که ساعت ۹ شب به او تلفن کنی و جایی را برای جمع آوری امضاء پیشنهاد دهی، جلوه مصمم و پرنشاط، پای همیشگی جمع آوری امضاء است. فکر می کنم بسیاری از فعالان کمپین تجربه جمع آوری امضای مشترک با جلوه را داشته اند.

کانون زنان ایرانی- ایمان پاک نهاد: به گفته لیلاعلی کرمی، یکی از وکلای پرونده دکتر زهرا، پرینت مکالمه ها ی تلفنی رحیم، برادر دکتر زهرا ضمیمه پرونده شده است و در پرینت روز ۲۱ مهر ماه(روز مرگ دکتر زهرا) هیچ شماره ای با کد همدان(۰۸۱۱) وجود ندارد:«در یکی از اظهارات در پرونده از قول یکی از مسوولان به صورت مکتوب عنوان شده است که دکتر زهرا حدود ساعت هشت و نیم با برادرش صحبت کرده است. اما در پرینت تلفنی چنین شماره ای از همدان وجود ندارد. که این یک تناقض است.»

کانون زنان ایرانی – مهرزاد غنی پور:”نبود صدای صلح‌خواهی در عراق و افغانستان جنگ را به این دوکشورتحمیل کرد.”این را

کانون زنان ایرانی:جمعی از فعالان حقوق زنان در نامه ای خطاب به نمایندگان زن مجلس شورای اسلامی اعتراض خود را نسبت به لایحه ای که با عنوان حمایت از خانواده از سوی دولت به مجلس ارسال شده است،اعلام کرده اند .این مدافعان حقوق برابر نوشته اند که نگران عواقب وخیم تصویب قوانینی هستند که بر زندگی میلیون ها زن ایرانی تاثیرات ناخوشایندی می گذارد.به اعتقاد آنها سرنخ بازی نا بخردانه ای که می کوشد این قوانین ناعلادلانه را برضد زنان تصویب کند ، در تحلیل نهایی به دست عده قلیلی از مردان صاحب ثروت های بیکران قرار دارد که با تکیه بر قدرت عظیم مالی شان، مصمم اند که بدون کمترین دغدغه، به ازدواج های مکرر در مکرر، بپردازند .

کانون زنان ایرانی -چطور می توانند انتظار داشته باشند، دانشجویی درس جامعه شناسی بخواند و نسبت به مسایل زنان کشورش بی تفاوت باشد.
مادر جلوه جواهری این مطلب را در حالی می گوید که در خانه‌اش پذیرای جمعی از فعالان جنبش زنان است که برای دیدار با او به خانه‌اش آمده‌اند.
مادر جلوه که خود عضو کمیته مادران کمپین یک میلیون امضا بر ضد قوانین تبعیض آمیز است کنار خدیجه مقدم نشسته و مدام تاکید دارد که هنوز دلایل بازداشت دخترم را نمی دانم.

۵۲۱ مادر ایرانی طرفدار صلح، طی نامه سرگشاده ای از مسئولان و مدیران کشور خواسته اند تا صلح را در دستور کار خود قرار دهند. این مادران که شامل اقشار مختلف جامعه خانه دار، نویسنده، پزشک ، معلم، مدرس، محقق، هنرمند و کارمند هستند، ضمن ابراز نگرانی خود از آینده فرزندان ایران، از مسولان کشور خواسته اند تا سیاست های تنش زدایی را در روابط خارجی خود رفع کنند و به امریکا اجازه بهانه گیری ندهند.