آسیب های اجتماعی

حالا در انتهای کوچه خوشبخت راضیه بزک کرده منتظر است تا پسرش از مدرسه برگردد و او را کنار عمه صنوبر خواب کند. بعد نوبت اوست… نوبت رفتن در کوچه پس کوچه‌های درخونگاه و عودلاجان برای شبی ۱۵ هزار تومان. راضیه صبح‌ها کارگر خانه‌هاست و شب‌ها برده جنسی. با نگاهی خالی از حس به ما نگاه می‌کند و می‌گوید: زندگی را باید پذیرفت و من هم پذیرفتم که سهمم بیشتر از این نیست…»

کانون زنان ایرانی-هلیا عسگری:مادر بودن سخت است، و بسیار سخت تر وقتی پشت میله های زندان باشی.

برای تمامی مادرانی که در زندان هستند، خانه های کودک زندان تنها امید آنهاست تا بتوانند برای مدتی با کودک خود در محیطی آرام زندگی کنند. برخی از مادران این شانس را دارند و برخی نه. در برخی از کشورها مادران پس از زایمان به سرعت باید کودک را به اقوام ونزدیکان بسپارند و یا تحویل پرورشگاه دهند و در برخی دیگر از کشورها کودکان برای مدتی، بسته به قانون آن کشور، با مادران خود در سلولهای زندان و یا در خانه های کودک می مانند.

کانون زنان ایرانی- زنی که اسید به صورتش پاشیده شده بود از مصیبت پیش آمده می‌گوید، درد را به این صورت توصیف می‌کند که انگار به طور مداوم به چشم کسی خنجر بزنند. کارلا ویتلاک، ۳۷ ساله، مادر شش فرزند، در روز ۱۸ سپتامبر با جراحات زیادی در ناحیه صورت، چشم، گردن و بازو پس از حمله بیرون رستوران خلیج لاک پشت در میدان گیلدهال در سات همپتون رها شده بود.
او را با سوختگی‌های عمیق به بیمارستان بردند و از روز ترخیص تا حال تحت درمان متوالی بوده است.

کانون زنان ایرانی-رایحه مظفریان:در یکی از حکم ها آمده است که نظریه پزشک قانونی نشان می‌دهد که خواهان مبتلا به نوعی بیماری روحی و روانی بوده و از نظر جنسیت کاملاً محرز و مسلم است که خواهان جنس مؤنث بوده و تمام اعضای زنانگی را دارا بوده و مشکل روحی را نمی‌توان با برداشتن اعضا زنانگی بر طرف نمود و اینکه جراحی‌های انجام گرفته و همچنین معرفی به مرکز جراحی از سوی پزشکی قانونی بدون مجوز و اطلاع دادگاه صورت گرفته و این اعمال نه تنها مشکل روحی خواهان را بر طرف ننموده بلکه باعث نقض اعضا و بی هویتی وی گردیده است!

کانون زنانی ایرانی-شهرزاد همتی: پروفسور هاینریش شونایش، پزشک حاذق آلمانی و متخصص جراحی پلاستیک در سفری به ایران، یک‌شنبه هفته گذشته رعنا را در کرمان معاینه کرد و گزارشی از وضعیت او به‌صورت یک پرونده پزشکی به آلمان فرستاد. پروفسور شونایش تمامی درمان‌های انجام‌شده توسط پزشک معالج فعلی رعنا یعنی دکتر رفیع را تأیید کرد و گفت: «درمان این کودک تابه‌حال از طرف دکتر رفیع به‌صورت کاملاً حرفه‌ای و خوب پیش رفته است.»این خبر را فاطمه دانشور عضو شورای شهر تهران و مدیر موسسه مهر آفرین که سرپرستی رعنا را به عهده گرفته است؛ به کانون زنان ایرانی گفت و افزود: «این پزشک آلمانی به ما اعلام کرد که حاضر است در صورت امکان درمان رعنا را در آلمان به‌طور رایگان انجام دهد. اما نکته اینجاست که رعنا اول باید سن رشدش متوقف شود تا بعد جراحی‌های صورت و بدن روی او انجام شود و فعلاً فقط جراحی موی سر و پوست سر او مقدور است.»

کانون زنان ایرانی:متاسفانه دولت در این زمینه(کمک به قربانیان اسیدپاشی) جدی عمل نکرده و کار خاصی صورت نداده است. من فکر می کنم باید انجمنی به صورت اختصاصی برای قربانیان اسیدپاشی شکل بگیرد و ضرورت وجود این انجمن بیش از هر زمان دیگری احساس می شود که از قربانیان اسیدپاشی حمایت شود.

موسسه مهرآفرین کمک خواهد کرد که این انجمن شکل بگیرد. شاخه ای در خود موسسه مهرآفرین ایجاد می کنیم همانند کانون هایی که در ذیل مهرآفرین در حال فعالیت هستند و قربانیان اسیدپاشی را تحت پوشش قرار دهد تا زمانی که این انجمن تشکیل شود و مراحل ثبت خود را پیش ببرد.

کانون زنان ایرانی-غنچه قوامی:عوامل متعدد اقتصادی، اجتماعی، ایدئولوژیکی و قانونی، ترک کردن مردان خشن را برای قربانیان خشونت دشوار می سازد. از وجه اجتماعی، قربانیان توسط خانواده و اطرافیان دعوت به سکوت و پنهان کاری شده و در صورت ترک خانه و تخطی از وظایف “زن سازش گر اهل خانه و خانواده” مورد سرزنش قرار گرفته و دچار احساس گناه می شوند. از طرفی واکنش نهادهای بهزیستی نیز متاثر از ایدئولوژی های مردسالارانه خانواده است و با اولویت حفظ نهاد خانواده، در نهایت قربانیان را ترغیب به سوختن و ساختن و بازگشت به خانه می کنند. از وجه اقتصادی زن برای تامین خود و مهم تر از آن یافتن سرپناه با مشکل روبرو است.