حقوق بشر

میثم لطفی از بازداشت شدگان طرح موسوم به امنیت اجتماعی( برخورد با اراذل و اوباش) از حدود یک ماه و

کانون زنان ایرانی -ترجمه ی حسام الدین وثوقی :برای دیدار کنندگان بانو لحظات خاطره انگیزی بود که او را این چنین مطمئن تجربه می کردند, محصور در برج های مراقبت, سیم های خار دار و در خانه ی کوجک و قدیمی اش. و او سپس سخن گفت, خیلی آرام, متمرکز و کاملا” آگاه به این مهم که پیام او باید به خارج برسد, از امیدش, از برمه ی دمکراتیک”ما همانند یک شیشه هستیم که ترک برداشته است. شاید بتوانیم این ترک را مرمت کنیم, اما این شکستگی باقی خواهد ماند.”

کانون زنان ایرانی -نازلی فرخی :تق…تق…. هجوم رنگ سبز. انگار به یکباره تمام فضا را رنگ سبز پر کرد و حس نا امنی. یادم آمد سبز باید مایه تسکینم باشد و امنیت و اطمینانم. چشمانم را می بندم.
وقتی دوباره بازشان کردم دوستی را دیدم که زانو زده روی زمین و دستانش را حائل سرش کرده و رنگ سبز خروار شده روی شانه هایش. ..” من دستبند نمی زنم. مگر چه کرده ایم؟”
” خفه شو! یا با زبان خوش می زنی یا به زور دستت می کنم.”