زنان ایران

با شروع «کمپین یک میلیون امضا» دلارام‌های بیشمار دیگری را ملاقات کردم. این نسل جوان دختران و پسران همیشه مایه لذت و دلگرمی من و هم نسل‌های من بوده و هستند. از سوی دیگر، اینان سبب حسرت و غرض‌ورزی دولتمردانی‌اند که انگیزه برابری‌خواهی آنان را نمی‌دانند

یک مدافع حقوق زنان در ایران می پرسد: دکتر زهرا در روستایی دور افتاده به نام سیس در کردستان خدمت می کرد .جایی که حتی در نقشه نامش نیست .اگر طبابت برای روستاییان محروم دفاع از حقوق بشر نیست ،پس چیست؟” حق با تو ست که بپرسی چه فرقی بین این زهرا و ان زهراست؟

کانون زنان ایرانی – نرگس جودکی: “برای رسیدگی به پرونده کشته شدن دخترم به بیت رهبری، ریاست جمهوری و قوه قضاییه نامه نوشته ام اما تا کنون از هیچ کدام جوابی دریافت نکرده‌ام. “پدر محاسن سفید دارد و لباس سیاه پوشیده است. از روزی می گوید که زهرا برای آخرین بار خانه را ترک کرد:” سرش را گذاشت روی پایم. از مریض‌هایش در روستا گفت. از پیرزنی که پایش درد می‌کرده و نیمه شب با آه و ناله آمده و زهرا او را معاینه کرده است. ”