فمنیسم و جنبشهای زنان

کانون زنان ایرانی-منتقدان فمن معتقد هستند که آن‌ها به اندازه ای که به دنبال مخاطب و شوکه کردن آن‌ها هستند به فکر کارهایی که می‌کنند و اهدافی که دارند نمی‌اندیشند و اطلاعات دقیق و آگاهی لازم برای فعالیت ندارند. به طور مثال در آپریل ۲۰۱۲، اعضای گروه از دیوارهای کلیسای صوفیا بالا رفتند تا به قانونی شدن قوانین ضد سقط جنین اعتراض کنند، اما آن‌ها حتی این دانش را نداشتند که کلیسای صوفیا هیچ نقشی در قانونی شدن آن نداشت بلکه تصمیمات توسط رهبران کلیسای جامع کاتولیک یونانی اوکراین گرفته شده است

تهمینه میلانی، کارگردان سینمای ایران که عمده فیلم هایش به موضوع زنان اختصاص دارد، ‌درباره این جوک ها می گوید: «‌ متاسفانه رواج خشونت کلامی علیه زنان هر روز در حال افزایش است، حالا این خشونت را در بسته بندی دیگری به ما عرضه می کنند. این بسته بندی شاید هضم آسان تری برای همه داشته باشد، چرا که وقتی با آن مواجه می شوند نام لطیفه روی آن گذاشته شده و از آن جایی که مدام در بوق و کرنا می کنیم که چرا انتقاد پذیر نیستیم و جنبه شوخی نداریم، عده ای مجبور می شوند که ماسک بی ربط باجنبه بودن را در این مورد خاص بزنند و این جوک ها را به نشانه آدم خوشحال بودن برای هم بفرستند.

درخواست از همه ی اهالی سازندگی این است که واژه های مونث و مذکر را برای یک سال به مرخصی بفرستند. ببینیم چه پیش می آید وقتی از به کاربستن شان در تجارت، یا در موارد رشد یا تغییر فردی دست بکشیم. حدس من این است که همه ی ما در ایجاد تغییراتی که می خواهیم داشته باشیم موثرتر خواهیم بود. آیا همگی می توانیم بکوشیم و آن گاه نتایج را در سال آینده در کنفرانسILiA مقایسه کنیم؟

مصطفی طاهر، ۳۰ ساله، وکیل و معلم زبان کردی، در باره ی خواهرش شیرین طاهر می گوید: چند ماه پس از اینکه انقلاب در سوریه شروع شد، رژیم سوریه به این توجه کرد که اجازه دهد کردها در شهرهایشان در مدرسه، زبان کردی را آموزش ببینند و این موضوع، شهرمن کوبانی را نیز شامل شد. خواهر من شیرین، ۱۹ ساله، فکر می کرد که در دانشگاه دمشق، رشته ی زبان انگلیسی بخواند، در شرایطی که خشونت سراسر سوریه را فراگرفته بود، این قابل تصور نبود که بتوان میان کوبانی و پایتخت مسافرت کرد. در نتیجه، شیرین شروع کرد که زبان کردی را درکوبانی، در ایام انتظار برای رفتن به دانشگاه فرا گیرد.

سهیلا وحدتی • این نوشته درباره تعریف دقیق واژه هایی است که اکنون دانشگاه های امریکا تلاش دارند برای مبارزه

کانون زنان ایرانی- فریده غائب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌: می گوید حصر و زندانی کردن زنان در سال های اخیر نشانه مقاومت است و این یعنی ما هستیم. مینو مرتاضی لنگرودی ،فعال جنبش زنان امیدوارانه به جنبش زنان ایران نگاه می کند و محدودیت های سال های اخیر را چون شمشیری دولبه می داند:” محدودیت ها بیش از آنکه جنبش زنان را از حرکت باز دارد ؛ جنبش عدالت خواهانه زنان را در جامعه گسترش و تعمیق داده است. ” او در این گفتگو از نقش زهرا رهنورد در حصر و زنان دربند حرف می زند . از مریم بهروزی که به عنوان یک زن اصولگرا برای افزایش تعداد زنان نماینده در مجلس تلاش کرد. از هاله سحابی دوست دیرینش یاد می کند . هاله ای که مینو مرتاضی او را فعال جنبش زنان خطاب نمی کند.

منتقدان همه اخبار را “ اخبار زنانه “ محسوب می کردند ، به نظر آنها حتی اگر صفحات زنان موضوعات مهمی را منعکس می کرد (حتی موضوعی چون جنبش زنان ) از زمانی که این اخبار در بخشی جداگانه قرار می گرفت ، ارزش خبری کمتری برای انتشار می یافت

اینک خواهرانمان در لیبی ساکت ننشسته اند. صدای اعتراض آنان در قالب ائتلاف ها، گروه ها، پتی شن ها، بلاگها.. بلند است. زنان لیبی تنها نیستند. زیرا مسائل ما زنان از یکدیگر جدا نیست. همان قدر که تبعیض و خشونت علیه زنان امری جهانی است اعتراض علیه حذف، خشونت و تبعیض نیز ضرورتی جهانی است. امروز دفاع از حقوق زنان در لیبی، نه تنها جلوگیری از تکرار ترکیب نامیمون دین و دولت با یکدیگر است بلکه نشانه آگاهی رشد یافته ی جهانی زنان در حمایت از حقوق خودشان نیز است.
ما دست در دست زنان لیبی، از مبارزات آنان برای بدست آوردن حقوق برابر انسانی حمایت می کنیم و همه ی سازمان های زنان در جهان را به تشکیل حلقه ی حمایتی و همراهی با زنان لیبی فرا می خوانیم.

کانون زنان ایرانی _آیدا قجر :-محبوبه عباسقلی زاده فعال جنبش زنان که مثل بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی بعد از انتخابات سال گذشته مجبور شده از ایران خارج شود. اکنون و پس از ماهها از گذشت انتخابات پر ماجرای سال گذشته در گفت و گو با سایت کانون زنان ایرانی درباره تجربیات جنبش زنان قبل از انتخابات ریاست جمهوری و همگرایی زنان در آن زمان سخن می گوید .او همچنین نگاهی به نقش زهرا رهنورد از رهبران جنبش سبز و تاثیر وی بر جنبش زنان می اندازد وتعدادی از مشکلات و فرصتهای جنبش زنان در این زمان را بازگو می کند :