فریبا داوودی مهاجر: بدون حق دفاع محکوم به ۴ سال حبس شده ام

ادوارنیوز: فریبا داوودی مهاجر عضو شورای سیاستگذاری سازمان دانش آموختگان، فعال حقوق زنان و روزنامه نگار به دنبال صدور حکم سنگین دادگاه انقلاب علیه وی مصاحبه ای با ادوارنیوز انجم داده است که در پی می خوانید:

ادوارنیوز:نظر شما درباره حکمی که هفته گذشته برای شما صادر شد چیست؟

صدور حکم در شرایطی که وکیل من آقای دکتر شریف در روز تشکیل دادگاه تقاضای استمهال کرده بودند بسیار عجیب بود و در حالی که حتی پرونده برای مطالعه و دفاع در اختیار ایشان گذاشته نشده بود . بعبارتی این روش صدور حکم شاید یک حکم از پیش تعیین شده را به ذهن متبادر می کند. در واقع بنده بدون دفاع محکوم به ۴ سال زندان شدم.

ادوارنیوز: آیا شما در روزهای بازپرسی که از قرار به کرات تشکیل شد اتهام اقدام علیه امنیت ملی را پذیرفتید؟

به هیچ وجه. چرا که تلاش و فعالیت در جهت رفع تبعیض علیه زنان که اقدام علیه امنیت ملی تلقی نمی شود . زمانی هم که بازپرس شعبه ۶ دادگاه انقلاب قاضی متین راسخ این اتهام را به من تفهیم کرد من هم خنده ام گرفت و هم متاسف شدم و به ایشان گفتم متاسفم که مجبورم امروز با رسانه ها گفتگو کنم و بگویم که فعالیت برای حقوق زن آن هم کاملا مسالمت آمیز ، طبق قانون اساسی و با روشهای مدنی جرم تلقی می شود. دنیا و مجامع حقوق بشر بین المللی با شنیدن این اتهام خنده شان می گیرد و متعجب می شوند. در دنیا بی سابقه است که عده ای خواستار رفع تبعیض علیه زنان باشد و حکومت بگوید این درخواست پایه های نظام را سست می کند. سوال اساسی اینجاست که آیا نظام طرفدار این تبعیض است؟ طرفدار حقوق نابرابر است و مشخص کنید اصولا چه رابطه ای بین حقوق زنان و پایه های نظام وجود دارد.

این که ما بخواهیم زنها تحت خشونت قرار نگیرند. بتوانند به حقوق برابر دست یابند. از فرصتهای برابر اجتماعی بهره مند شوند، مخالفت با نظام است. اما ضارب سعید حجاریان که آزاد به ریش این ملت می خندد و قاتلان محفلی کرمان که آدم های معمولی را با تحلیل شخصی خود می کشند و تبرئه می شوند و قاتلان زنجیره ای نویسندگان که معلوم نیست چرا هیچکدام اعدام نمی شوند و اکنون کجا هستند و یا آدمهایی که بی مجوز جلوی سفارتخانه پرچم کشورهای خارجی را بر پشت حیوانان می بندندو مواد آتش زا به دیوارهای سفارتخانه ها پرتاب می کنند و هیچکدام حتی متهم به اقدام علیه امنیت ملی نمی شوند و رنگ بازجویی و دادگاه و قاضی را نمی بیننند اما صحبت از دیه و شهادت برابر برای زنان جرم تلقی می شود. رانت خواران و مفسدین اقتصادی که هر روز دولت مهرورز وعده برخورد با آنان را می دهد در پناه ارتباطات خاص در امنیت کامل بسر برده و به ملت می خندند. اما زنان را به بهانه دریافت پول برای فعالیتهای آموزشی و پژوهشی به ارتباط با بیگانه متهم کرده و مستحق زندان می دانند.

ادوارنیوز:اخیرا وزیر اطلاعات سخنانی را در خصوص جنبش زنان و دانشجویی بیان کرده اند نظر شما در این خصوص چیست؟

ارتباط با بیگانه و جاسوسی و براندازی مصادیقی دارد و هم ارتباطات، ابزار و منابع و روش می خواهد و مهمتر از همه اطلاعات خاص می خواهد که هیچکدام ار اینها شامل فعالان زن نمی شود زنان به چه اطلاعات سری دسترسی دارند؟ در چه نهاد و یا ارگانی مشغول بکارند که بخواهند از آن نهاد اطلاعاتی را بدست آورده و به بیگانه بدهند. اگر می خواهید این افراد را بیابید باید ارگانهای تحت کنترل خودتان را مراقبت کنید.

اگر ما می خواهیم زنان به قدرت سیاسی دست پیدا کنند ،سطح اشتغال زنان و مدیریتهای ارشد زنان ارتقا پیدا کند و درباره آن مقاله می نویسیم و یا در کارگاههای آموزشی شرکت می کنیم عامل بیگانه هستیم. آیا این استدلالها خنده دار نیست؟ این چه وضعی است که در قرن ۲۱ دولت بجای پاسخگویی با اتهام زنی فرافکنی کند و مطالبات مردم را نه تنها نادیده بگیرد بلکه جرم تلقی کند.

اینکه جناب وزیر اجرای پروژه های آموزشی،تحقیقاتی و پژوهشی که با همکاری سازمان های بین المللی انجام میشود را دلیل بر ارتباط با بیگانه تلقی می کنند هم نمی تواند دلیل صحیحی باشد. کارگاههایی که برای آموزش روزنامه نگاری اجتماعی و حقوق شهروندی برگزار می شود چه در داخل و یا خارج در همه دنیا عرف است . سازمانهای غیر دولتی بین المللی در آفریقا اسیا و کشورهای مختلف پروژه های بشردوستانه اجرا می کنند و تنها جمهوری اسلامی است که فکر می کند اجرای این برنامه ها یعنی انقلاب مخملین. مسئولان نظام که هرروز شعار قدرت و اقتدار نظام را سر می دهند چگونه معتقدند که این قبیل فعالیتها و یا جمع آوری امضا برای اصلاح قوانین مربوط به زنان اقتدار نظام را زیر سوال می برد.؟

حالا به فرض که من و چند نفر دیگر هم بازداشت شدیم و به زندان رفتیم اما آیا حرکت روبه رشد زنان و مطالبات زنان بخصوص دختران جوان متوقف می شود؟ این قطعا خیال درستی نیست.

به هرحال زنان نسبت به سلامت فعالیت خود و مطالباتشان اطمینان کامل دارند و مسیر خود را ولوآنکه با مشکلات ، تهدیدها ، تهمتها و تکفیرهای مختلفی همراه باشد ادامه خواهند داد.

ادوارنیوز: شما بدلیل برگزاری یک تجمع به زندان محکوم شدید، برخورد نیروی انتظامی را با این قبیل تجمعات چگونه ارزیابی می کنید؟

من فکر نمی کنم افرادی که در چنین موقعیتهایی تصمیم می گیرند و یا مشاوره می دهند، این تصمیمات را با توجه به شرایط روز ، جمع بندی مناسب از مطالبات مطرح شده،عواقب و تبعات و حتی مصلحت واقعی نظام انجام بدهند

در همه دنیا پلیس سعی می کند امنیت تجمعات مسالمت آمیز را فراهم و محیط را از تنش دور کند نه اینکه خود تنش ایجاد کند. در همه دنیا به فعالان حقوق بشری که کار و فعالیت داوطلبانه می کنند با احترا م نگریسته می شود و شرکتها و کمپانی ها را مجبور می کنند تا درصدی از درآمد خود را به سازمانهای غیردولتی بدهند. اما در کشور ما پلیس با چوب و چماق به جان زنان می افتد من هم در دانشگاه تهران و هم در پارک دانشجو مضروب شدم و آثار ضرب وشتم تا مدتها وجود داشت. اگر برخورد پلیس صحیح بود ما با چنین هیاهویی روبرو نبودیم.

ادوارنیوز:شما اتهام تبلیق علیه نظام را داشته اید و احتمالا بدلیل گفتگوهای شما با بعضی رسانه های خارجی است. علت گفتگوی شما با این رسانه ها چیست؟

اولین و آخرین دلیل این است که در داخل رسانه و تریبونی نداریم که راجع به عقاید مان صحبت کنیم. یادرمواردی که به ما اتهام می زنند امکان پاسخگویی داشته باشیم.

رسانه های داخلی که از انتشار اخبار زنان هراس دارند سایتهای زنان و سایتهای خبری مستقل هم که فیلتر می شوند. و امکان دسترسی به سایتهای خبری تقریبا غیر ممکن شده است. بنابراین چه تریبونی برای اطلاع رسانی برای ما باقی می ماند؟ بخصوص که لزوما مصاحبه با یک رسانه به معنای پذیرفتن عقاید و آرا آن رسانه نیست. حتی بسیاری از خبرنگاران حرفه ای در یک روزنامه کار می کنند ولی لزوما عضو حزب یا ارگانی که آن روزنامه را منتشر می کند نیستند.

بنابراین نمی توانند مصاحبه های مارا تبلیغ علیه نظام تلقی کنند. که البته من از این مورد اتهامی تبرئه شده ام . اول انقلاب آیت الله خمینی با بی بی سی مصاحبه می کرد و یا در نوفل لوشاتو با بسیاری از رسانه های خارجی گفتگو کرد و یا بسیاری از شخصیتهای نظام با این رسانه ها گفتگو کرده و می کنند.

ادوارنیوز:سخن آخر شما چیست؟

من فکر می کنم بزرگترین مشکل جامعه ما فقدان اعتماد است. اینکه همه به یکدیگر با بی اعتمادی و توهم توطئه نگاه می کنند. اگر ما همه یاد بگیریم با یکدیگر با محبت رفتار کنیم و به هم اعتماد داشته باشیم . مخالف را نه تنها تحمل کنیم بلکه حرف یکدیگر را بشنویم و حقوق متقابل را رعایت کنیم . مدارا و تساهل نسبت به هم داشته باشیم .آزادی و حق انتخاب مردم را به رسمیت بشناسیم و حوزه حصوص مردم را واقعا خصوص تلقی کنیم قطعا بسیاری از مشکلات جامعه حل خواهد شد . تحمل نشاندهنده ظرفیت یک نظام و حکومت است. یک نظام کم تحمل نشان می دهد که ظرفیت لازم را برای تامین خواسته هاتی آحاد ملت ندارد. نظام مقتدر و قدرتمند نظامی است که مشروعیت خود را از کنار پیوند دولت-ملت ایجاد کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.