ترانه‌ای برای تکه‌های پاره قلبم،برگزاری یک نمایشگاه عکس در اعتراض به اخراج مهاجران افغان از ایران
انجمن ایرانی بدون مرز در واکنش به برخورد اخیر دولت با مهاجران افغان نمایشگاه عکسی از کودکان مهاجر برگزار کرد و از مسوولان خواست در طرح بازگشت مهاجران شأن انسانی را مورد توجه قرار دهند.
نمایشگاه این انجمن دیروز -جمعه -در کنار هفتمین بازارچهء انجمن حمایت از کودکان کار برگزار شد.
انجمن بدون مرز در بیانیهء خود آورده است: «مهاجرت همراه با دل‌کندن است. فردی که جایی را ترک می‌کند، معمولا چیزهایی را که برایش عزیز هستند رها می‌کند و به جایی می‌رود که برایش تازگی دارد.”
این بیانیه می‌افزاید: «در دههء ۱۳۸۰ و به خصوص در سال‌های اخیر، اجبارهای جدیدی از سوی دولت ایران برای بازگشت مهاجران افغانی به وجود آمده است که از آن جمله می‌توان به تعطیلی مدارس افغانی، منع کار کارگران افغان و عدم صدور شناسنامه برای کودکان آن‌ها اشاره کرد. دلیل اصلی دولت برای سخت‌گیری، اشغال فرصت‌های شغلی از سوی مهاجران افغان بوده است. در این‌جا دو بحث مطرح می‌شود، اول این که مهاجران افغان در ایران کارهای سخت و طاقت‌فرسایی انجام داده‌اند و پس از آن بدون هرگونه امکاناتی از کشور اخراج می‌شوند که با اصول انسانی سازگاری ندارد، دوم این‌که مشاغلی که مهاجران افغان اشغال کرده‌اند بیشتر شامل مشاغلی می‌شود که نیروی کار ایرانی حاضر به انجام آن نیست. همچنین تعداد بیکاران در کشور آنقدر زیاد است که اخراج مهاجران دردی را دوا نمی‌کند و باید ساختار اقتصاد کشور را متحول کرد.»
نمایشگاه انجمن شامل عکس‌هایی از «ویرا رهگذر» و «نرگس جودکی» است عکس‌هایی که از آغاز آوارگی این کودکان در اردوگاه میل ۴۶، استان نیمروز گرفته شده و تصاویری از شرایط امروز این کودکان مهاجر.
ویرا رهگذر دربارهء عکس‌هایش می‌گوید: «سه سال پیش برای اتمام درس عکاسی باید یک پروژهء کامل ارایه می‌دادم. بین رفتگران و مهاجران افغان مردد بودم. عکس‌هایم را از این موضوعات گرفتم، اکنون پس از سه سال فرصتی فراهم شد تا خاطرات روزهای عکاسی از برادران افغانیم را مرور کنم و از روزهایی بگویم که پیدا کردن آن‌ها سخت نبود. به هر ساختمان نیمه‌کاره‌ای سر می‌زدی همه افغانی بودند و اگر صبح زود به هر میدان بزرگ شهر می‌رفتی می‌دیدی که همه آمادهء کار ایستاده‌اند.»
او ادامه می‌دهد: «عکس گرفتن از آن‌ها به راحتی پیدا کردنشان نیست. آن‌ها به آنانی که پناهشان داده‌اند بی‌اعتمادند و به راحتی جلوی دوربینشان نمی‌ایستند مبادا که این آرامش چند روزه‌شان لو برود.»
شریفی، جوان افغان که برای دیدن نمایشگاه آمده، می‌گوید: «۱۸ سال در ایران مهاجر بوده‌ام دو سال پیش به کابل رفتم و اوضاع افغانستان را از نزدیک دیدم. افغانستان هنوز کشوری بدون جاده است. بدون امکانات بهداشتی و آموزشی. کشورهای اروپایی و آمریکایی هم هنوز نتوانسته‌اند کاری برای افغانستان انجام دهند. زندگی برای مهاجرانی که در ایران بوده و به افغانستان برمی‌‌گردند بسیار سخت است، در این میان هم کودکان بیش‌ترین آسیب را می‌بینند.»
طرح بازگشت یک و نیم میلیون از اتباع غیرمجاز افغان تا پنج ماه آینده، واکنش‌هایی را از جانب مسوولان افغانستان و روزنامه‌نگاران و فعالان اجتماعی – سیاسی ایران در پی داشته است.
www.sarmayeh.net