مشکل بسیاری از جوانان فارس ازدواج مدرن و زندگی سنتی است

گفتگو با پوران اکبری‘ مدیر عامل کانون فرهنگی اجتماعی زنان شیراز

خود گردان بودن کانونها‘ آنها را به سمت طرح های پولساز کشانده است

کانون زنان -الهه عصاریان : پوران اکبری در حال حاضر بعنوان مدیر عامل کانون فرهنگی اجتکاعی زنان شیراز مشغول به فعالیت است. وی که کارشنا س پرستاری از دانشگاه علوم پزشکی تهران و کارشناس زبان و ادبیات عربی از دانشگاه شیراز است. دو سال است مدیریت این کانون را برعهده دارد کتابی هم در دست چاپ دارد با او در باره وضعیت زنان فارس و کانون‌های زنان این منطقه گفتگو کردیم که می‌خوانید:

به نظر شما مهم ترین مشکل زنان در منطقه شما چیست؟

عمده ترین مشکلی که ما در اینجا با آن مواجه هستیم‘ مشکل افزایش طلاق و عدم تفاهم زوجین است که در اغلب موارد به دلیل اعتیاد شوهر به مواد مخدر ومشروبات الکلی است. مصرف این مواد در سالهای اخیر در شیراز افزایش چشمگیری داشته است. حتی در بین خانواده های تحصیل کرده نیز زنان با این مشکل مواجه هستند. بطوری که بسیاری از آنان حاضر به ادامه زندگی خانوادگی نیستند. مشکل دیگری که سبب عدم تداوم زندگی خانوادگی شده‘ ازدواج زود هنگام برخی جوانان است. جوانان در اینجا مدرن ازدواج می کنند اما مجبورند سنتی زندگی کنند. این موضوع موجب بروز مشکلاتی در زندگی آنها می شود. با این همه من هنوز مهم ترین مسئله موجود در استان فارس را که سبب ایجاد مشکلات فراوان برای خانواده ها و بویژه زنان که قشر آسیب پذیرتری اند‘ شده افزایش اعتیاد مردان به مواد مخدر و مصرف بالای مشروبات الکلی می دانم.

دشواریهای کار برای زنان در این منطقه چیست و شرایط برای انجام کارهای گروهی زنان چگونه است؟

در استان فارس و شیراز محیط مساعدی برای فعالیت زنان وجود دارد. موسسات خصوصی بسیاری در سطح استان فعالند که مدیریت آنها بر عهده زنان است. از نظر صنایع دستی نیز استان فارس قابلیت های زیادی دارد که زنان می توانند در این زمینه نیز به فعالیت بپردازند. حتی کانون فرهنگی اجتماعی زنان کلاسهای آموزشی بسیاری در این زمینه دارد که پس از آموزش زنان فعال را در کارگاه های مختلف جذب می کند. تعاونی های بسیاری وجود دارد که زنان در آن فعالیت می کنند. بعنوان مثال تعاونی بذر کاران کوثر‘ تعاونی ایی است که که با تلاش من و جذب ۷۰ نفر زن تحصیلکرده در رشته کشاورزی‘ به فعالیت برای شهرداری های استان در زمینه فضاهای سبز می پردازد که اکنون هم دارای هویت حقوقی است و بطور مستقل و بدون نیاز به حمایت کانون فعالیت می کند. خیریه های زیادی نیز در شیراز فعال هستند که با ایجاد کارگاهها یی در زمینه پاک کردن سبزیجات و حبوبات و… فرصت های کاری برای زنان ایجاد کرده اند. همچنین کارگاههای کوچک مجسمه سازی در شیراز فعال اند که زنان در آن مشغول به کار هستند. من فکر می کنم اگر زنی در اینجا آمادگی انجام کار را داشته باشد فرصت های زیادی برای او مهیا ست. یکی از اهداف ما هم بعنوان کانون فرهنگی – اجتماعی زنان هدایت زنانی است که نیاز به کار دارند.

کارکردNgoهایی همچون کانون شما برای زنان منطقه چه بوده است؟

مهم ترین کار ما داوری برای زوجینی بوده که قصد طلاق دارند و تا به حال موفق شده ایم از جدا شدن تعداد قابل توجهی از زوج های جوان جلوگیری کنیم. درحال حاضر رای مشاور خانواده برای صدور رای طلاق بسیار مهم است. حتی خودقضات موارد بسیاری را برای داوری برای ما ارجاع می دهند و ما توانسته ایم گام های مثبتی در زمینه مشاور خانواده ها برداریم. در صورتی که زوجی مایل به طلاق باشند و راه دیگری برای آنها نباشد‘مشاوران ما زنان را کمک می کنند و حمایت می کنند تا حقی از آنها ضایع نشده و حداقل بتوانند بخشی از مهریه خود را دریافت کنند. همچنین یک مرکز هنری دایر کرده ایم و زنانی را که بدنبال تحصیلات عالیه نیستند تحت آموزش قرار داده ایم که برای اخذ مدرک نیز آنها را به سازمان فنی حرفه ای معرفی می کنیم .

مشکلات کانون فرهنگی اجتماعی زنان شیراز چیست؟

فعالیت کانون در حال حاضر بیشتر در زمینه کارهای هنری است اما همانطور که از اسم کانون ها پیداست هدف اولیه آنها انجام طرح های فرهنگی و اجتماعی برای زنان است. اما انجام این طرح ها مستلزم هزینه است و ما برای در آمد زایی کانون مجبور هستیم زمان و انرژی زیادی را صرف کلاسهای هنری کنیم تا بتوانیم هزینه جهت کارهای فرهنگی را تهیه کنیم بطور مثال در حال حاضر کتابخانه کانون به ۷۰ نفر از زنان و دختران سرویس می دهد. این کتابخانه باید مجهز به کتابهای روز باشد تا نیاز مراجعان را تامین کند. خود من تاکنون حدود یک و نیم میلیون تومان از محل کلاسها و مشاوره برای تجهیز کتابخانه هزینه کرده ام و ضمن آنکه هزینه کلاسهای مشاوره ما در ماه بین ۱۵۰تا ۲۰۰ هزار تومان است. این در حالی است که کمک مالی از سوی هیچ سازمانی به ما نمی شود. همین مشکلات مالی سبب می شود که بسیاری از طرح ها و کارهای مفید در زمینه مسائل و نیازهای زنان را حذف کنیم چرا که بودجه آن را نداریم. سال گذشته نمایشگاهی به مناسبت هفته زن برگزار شد که تمام گروهها صنایع خود را ارائه کردند اما ما در همان جا مرکز مشاوره رایگان ایجاد کردیم. در مدت ۵ روزنمایشگاه ۱۱۰ نفر مراجعه کننده داشتیم. درست است که پول مشاور را خودمان پرداخت کردیم اما مهم این بود که توانستیم به ۱۱۰ زن مشاوره بدهیم و تمام آنها بعدها از مراجعه کننده های ثابت ما شدند.

بنابراین می توان گفت کمبود بودجه و مسئله خودگردان بودن بودجه کانون ها عمده ترین مشکل آنهاست و این مسئله سبب می شود کانون ها به سمت طرح های پولسازترسوق داده شوند و از کارهای فرهنگی اجتماعی غافل بمانند.

همکاری سازمانهای دولتی با کانون شما چگونه است؟

با بنیاد شهید‘ سازمان بهزیستی و موسسات خیریه بسیاری همکاری داریم. من فکر می کنم اگر طرح خوبی از سوی کانون ارائه شود و خود سازمان ها و ادارات نیز در آن ذینفع باشند و البته پیگیری مستمری هم از سوی کانون صورت بگیرد‘ استقبال خوبی از سوی سازمانهای دولتی خواهد شد.

زنان در شیراز از چه نوع برنامه هایی بیشتر استقبال می کنند ؟

در اینجا زنان از برنامه ها و کلاسهای هنری استقبال خوبی می کنند از زنان تحصیلکرده گرفته تا بیسواد همه در این کلاسها شرکت می کنند.

علت استقبال بالا از این کلاسهای هنری چیست؟

یک دلیل آن این است که در دانشگاه و جهاد دانشگاهی کلاسهای علمی به میزان کافی برگزار می شو. اما هیچ کلاس هنری در آن مکانها وجود ندارد. از این رو زنان از کلاس های هنری کانون استقبال خوبی می کنند اما دلیل مهم تر این است که در اینجا و شاید در کل کشور کمترین امکانات تفریحی و سرگرمی مفیدی برای بزرگسالان و به ویژه زنان بزگسال وجود دارد. هیچ کلوپ یا امکانات برای پر کردن اوقات فراغت این زنان نیست و لذا حضور در این نوع کلاس ها ‘ تنها تفریح و سرگرمی آنهاست. ما طرح هایی مانند تشکل شادی برای سالمندان و جمعیت مشارکت اجتماعی و تجهیز گلخانه داشتیم که فقط با یک فراخوان در روزنامه با تعداد زیادی از زنان مراجعه کننده مواجه شدیم. این نشان می دهد که زنان برای پر کردن اوقات فراغت خود فعالیت اجتماعی نیازمند بستر مناسب هستند.

پیشنهاد شما برای بهتر شدن وضعیت فعالیت کانون ها چیست؟

من فکر می کنم اگر سالی یکبار همایشی در کشور برگزار شود که نه فقط کانون های زنان بلکه تمام موسسات دولتی و غیر دولتی که در زمینه زنان فعالند در آن شرکت کنند تا با هم گفتگو و تبادل اطلاعات داشته باشند بسیار مفید خواهد بود. این می تواند به پیشرفت و بهبود طرح هایی که در زمینه زنان انجام شود کمک کرده و جلوی بسیاری از موازی کاری ها یی که در حال حاضر وجود دارد را بگیرد. متاسفانه در حال حاضر فعالیت کانون های زنان یکنواخت شده‘ کار و طرح جدید هم با مشکل کمبود بودجه مواجه است. شاید این تبادل اطلاعات و تعامل با مراکز دیگر بتواند در بهبود وضعیت موجود موثر باشد و موجبات خروج از یکنواختی و انجام طرح های مفید تر توسط کانونها شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.