تجربه های یک‌دختر ایرانی از افغانستان

کانون زنان ایرانی- فریده غائب: ” در فرهنگ افغانی، گردش و تفریح رفتاری مردانه محسوب می شود و گشت و گذار زنان افغانی بی معناست.”

این دیده های شکوفه آذر از افغانستان است. او با نمایش عکس های سفرش از افغانستان (Slid show) در سینما تک موزه هنرهای معاصر ، ما را به افغانستان و به شهرهای کابل، هرات، دره پنج شیر و … می برد.

عکس هایی از زنان افغانی ونیز تحلیل های شکوفه آذر ازعکس ها توجهم را جلب می کند.

عکسی از زنان گدا در شهر کابل از حضور زنان گدا در شهر حکایت دارد. زنان تنها در افغانستان به ندرت دیده می شوند. اما جامعه سنتی افعانستان به زنان گدا اجازه ی حضور در حوزه عمومی را می دهد. در حالی که زنان عادی یا باید به صورت گروهی رفت و آمد کنند ویا در کنارشان مردی حضور داشته باشد.

کنجکاو نبودن زنان دره پنجشیر ذهن شکوفه آذر را مشغول کرده است. او با نشان دادن عکس هایی از زنان روستایی این دره می گوید: “وقتی از یک زن روستایی نام روستای مجاور را پرسیدم با جواب نمی دانم ،مواجه شدم. و ا کنجکاو نبودن زنان این منطقه برایم جالب بود.”

پوشش زنان روستایی پیراهن بلند با روسری ای که فقط روی سرشان انداخته اند،متفاوت از برقع پوش های شهری است. به ندرت پیش می آید زنی روستایی از روستایش خارج شود. زنی که تا به حال به جز روستایش جایی را ندیده است یک دفعه با مهاجرت به شهرهای بزرگی مثل تهران و مشهد چه پیامدهایی در انتظار اوست؟

به گفته ی شکوفه آذر اغلب زنان به خود اجازه گفت و گو با غریبه ها را نمی دهند او با نشان دادن عکسی از زنان برقع پوش می گوید: ” با دو زن برقع پوش که از پیش ملا برای مداوای کودک باز می گشتند سئوالی کردم اما آنها جواب مرا به سختی می دادند .برای آنها اول ملا بعد طبیب امیدهای درمان بیماری هایشان است.”

در این سفر شکوفه آذر با دختر ۲۱ ساله آمریکایی همسفر بود. افغانی ها با دیدن این دو نفر سوال می کردند که چرا تنها سفر می کنند آنها دو زن را باز هم تنها می خواندند.

آذر از جاده های نا امن، غیر استاندارد و باریک افغانستان عکس گرفته بود. او در این باره می گوید: ” در طول سفر انتظار دیدن باز سازی در افغانستان را داشتم اما هیچ نشانه ای از آن نیافتم مگر یک مورد .آن هم پاک کردن جاده ها بوسیله دستگاهی که بافشار بادکار می کرد. . به نظرم این کار بیهوده رسید. چرا که افغانستان کشوری باد خیز است. آیا عیب جاده های افغانستان بر طرف شده بود و فقط به این پاکسازی احتیاج داشت؟”

شکوفه آذر از ۲۰میلیارد دلاری می گوید که جهت بازسازی به افغانستان پرداخته شده و هنوز هیچ نوع بازسازی ای صورت نگرفته است.

چند پاساژ و ساختمان تجاری در شهر کابل تنها نشانه های باز سازی در افغانستان است که آذر آنها را به تصویر می کشد و بلافاصله زندگی مردمان این سرزمین در خرابه ها را نشان می دهد.

یکی دیگر از نکته های مورد توجه آذر” قبرستان” و نگاه افغانی ها به این مکان است. به گفته ی او قبرستان در کشورهای مختلف مکانی مقدس است در حالی که قبرستان برای افغان ها مکان عبور و مرور و استفاده از دستشویی آنجاست. قبرستان قداستی برای افغان ها ندارد.

عکسی از نشانه های قرمز رنگ در زیر خاک ها حکایت از وجود مین در این سرزمین دارد. هنوز افغان های بسیاری قربانی زمین های مین گذاری شده هستند و آذر توانسته بود نشان دهد که جنگ در افغانستان همچنان قربانی دارد.

آذر به قاچاق اسلحه در دره پنجشیر اشاره می کند. هنوز در خانه های دره پنج شیر به خاطر مقاومت های طولانی اسلحه وجود دارد. به عقیده افغان ها حضور انگلیس ها، روس ها طالبان و بعد امریکایی ها در این سرزمین حاکی از تمام شدن جنگ است.

این دختر ایرانی به تنهایی به کشورهای افغانستان،تاجیکستان،قرقیزستان،چین وهند به صورت زمینی سفر کرده است.

((photo1))

عکس ها :شکوفه آذر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.