سخت تر شدن زندگی زنان ایرانی در افغانستان

کانون زنان ایرانی

سولماز ایگدر

زنان ایرانی که مجبور شده اند همراه شوهران افغانی خود به افغانستان باز گردند در شرایط تاسف باری روزگار می گذرانند. در حالی که ۴۰۰ زن ایرانی تنها در شهر هرات شناسایی شده اند هیچ آمار رسمی از تعداد زنان ایرانی که به علت سیاست های سختگیرانه دولت ایران از سال۸۰ تا کنون مجبور به ترک کشور به همراه خانواده های خود شده اند در دست نیست.

زنان ایرانی ساکن هرات در نقاط فقیر نشین شهر زندگی می کنند .به آب تصفیه شده برق و خدمات بهداشتی دسترسی ندارند.

در حالی که مراجع رسمی خبر از ازدواج ۳۰ هزار زن ایرانی با مهاجرین می دهند، منابع غیر رسمی آماری از حداقل ۱۰۰ هزار ازدواج غیر ثبت شده میدهند.

این زنان که اکثرآ ساکنین روستاهای مرزی هستند به علت فقر مجبور به ازدواج با مردان مهاجر افغان شده اند. برخی از ازدواج ها با مردان افغانی ازدواج دوم این زنان است .

از آغاز سال ۲۰۰۲ سازمان ملل شرایط افغانستان را امن اعلام کرد و پناه جویان افغانی را ملزم به بازگشت به وطن کرد.
از منظر دولت ایران حضور ۱۲ درصد اتباع کشور افغانستان در ایران که ظرف ۳۰ سال گذشته وارد کشور ایران شده اند خطر امنیتی برای ایران ارزیابی می شود.

دولت ایران با کم کردن امکانات مهاجرین افغان در حوزه های آموزشی و بهداشتی سعی در بازگرداندن آنان دارد.

اما از ۲/۵ میلیون افغانی که در ایران ساکن هستند بخش عمده ای با زنان ایرانی ازدواج کردند. ازدواجهایی که ازمنظر دولت ایران غیر قانونی است و فرزندان زنان نیز ایرانی ارزیابی نمی شوند.

حالا این زنان مجبورند با شوهر و فرزندان خود به افغانستان بروند. تا قبل از سال ۲۰۰۳ که قانون اساسی جدید این کشور تصویب شد افغانستان دو ملیتی را قبول نداشت یعنی زنانی که از هر ملیتی با یک افغانی ازدواج می کردند باید به ملیت افغانی در می آمدند . ولی بعد از تصویب قانون اساسی جدید افغانستان دو ملیتی را پذیرفت و زنان ایرانی توانستند ملیت ایرانی خود را به رغم زندگی در افغانستان حفظ کنند.

تفاوت بین سطح زندگی در ایران وافغانستان ،نظام مرد سالاری و طایفه محوری شدیدی که هنوز بر افغانستان حاکم است در کنار مشکلات اقتصادی باعث شده است آمار خود سوزی در بین زنانی که از ایران به افغانستان برگشته اند ظرف پنج سال گذشته بسیار بالا برود.

مشکلات مهاجرینی که از ایران به افغانستان برگشتند به این تفاوتها محدود نمی شود.

اکثر مهاجرین افغانی به ایران را هزاره ای های شیعه تشکیل می دهند.تا قبل از سال ۲۰۰۳ هزاره ای ها در مناسبات اجتماعی افغانستان جای نداشتند. قانون اساسی جدید افغانستان قوم هزاره را به عنوان یکی از اقوام افغان پذیرفت ولی هنوز قوانین نانوشته بر علیه این قوم وجود دارد. جامعه افغان بر علیه مهاجرینی که از ایران باز می گردند هم حالت تدافعی شدیدی دارد و حاضر به پذیرش آنان نیست. این موضوع نیز باعث سخت تر شدن زندگی زنان ایرانی به همراه شوهران هزاره ای شان در افغانستان شده است. تاکنون شورای عالی ایرانیان خارج از کشور هیچ تلاشی برای تغییر سطح زندگی زنان ایرانی ساکن افغانستان انجام نداده است.

* اطلاعات آماری این گزارش توسط دکتر فاطمه اشرفی ریس انجمن حامی تهیه شده است.

ببینید

دختران ایران در هرات ،ژیلا بنی‌یعقوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.