سونیا گاندی، سیزدهمین زن قدرتمند جهان

ایرنا، دهلی نو ، عبدالرضا بندی:

خانم “سونیا گاندی” رهبر حزب کنگره حزب حاکم بر هند به عنوان سیزدهمین زن دارای قدرت و نفوذ توسط ماهنامه آمریکایی “فوربس” معرفی شد.

اما برخلاف ظاهر قضیه ، سونیا گاندی فردی بود که خواستار داشتن زندگی آرام همراه با خانواده بود. وی سال ها در مقابل این سمت مخالفت و ایستادگی کرد اما سرانجام مجبور شد وارد عرصه سیاسی هند شود.
سونیا گاندی با نام اصلی”ادوج آنتونیا آلبینا مینو ” در سال ۱۹۴۶در روستای با فاصله بیست کیلومتری از شهر ونیز در ایتالیا در یک خانواده از طبقه متوسط بدنیا آمد.

وی با عقاید کاتولیکی رشد پیدا کرد. در سال ۱۹۶۴ برای گذراندن دوره زبان انگلیسی به کمبریج انگلستان رفت و در آنجا بود که برای اولین بار با راجیو گاندی فرزند نخست وزیر هند ایندیرا گاندی که دانشجوی دانشگاه کمبریج بود ، ملاقات کرد .

پس از گذشت سه سال از دیدارشان در سال ۱۹۶۸ با یکدیگر ازدواج کردند که نتیجه آن ورود سونیا به خانواده نخست وزیر فقید هند “ایندیرا گاندی” بود.

برخلاف شرایط و جو حاکم بر خانواده نه راجیو گاندی و نه سونیا علاقه ای به مسایل سیاسی نداشتند و تلاش می کردند بدور از درگیری های سیاسی باشند. بنابراین راجیو گاندی مسایل سیاسی را به برادر کوچکترش واگذار کرد و به عنوان خلبان مشغول بکار شد در همین زمان نیز سونیا به امور نگهداری و تربیت از دو فرزندشان مشغول بود.

اما مرگ “سانجای گاندی” برادر کوچک در یک حادثه هوایی باعث شد راجیو گاندی بنابر رسم و سنت خانواده وارد عرصه سیاست شود. سونیا اما در این شرایط نیز از سیاست پرهیز می کرد تا زمانیکه ایندیرا گاندی ترور شد و بدین ترتیب سونیا به عنوان همسر نخست وزیر جدید هند راجیو گاندی مجبور به حضور در مراسم های عمومی بود.
اگرچه این ورود به معنای حضور در سیاست نبود وی گهگاهی با همسر خویش برای بازدید و امور کشوری در سفرهای شهری همراه می شد اما در سیاست دخالتی نمی کرد تا زمانیکه مسایل خانوادگی وی را به سیاست کشاند و آن زمانی بود که خواهر راجیو گاندی شروع به تبلیغات علیه راجیو گاندی نمود در این شرایط سونیا در یک مبارزه سیاسی خانوادگی توانست خواهر همسر خویش را مغلوب کند.

اما ترور راجیو گاندی باعث شد سونیا گاندی بار دیگر بر مواضع خویش در عدم دخالت در امور سیاسی تاکید ورزد.
وی برخلاف تمامی درخواست هایی که از سوی رهبران حزب کنگره برای ورود سونیا به این حزب و به معنای دیگر عرصه سیاست شد، از پذیرش نقش سیاسی سرباز زد.

عدم حضور عضوی از خانواده گاندی در حزب کنگره ضربه اصلی را به این حزب قائم به رهبری وارد کرد ، شکست در انتخابات سال ۱۹۹۶ باعث شد اعضای کنگره بار دیگر شرایط را برای این عضو خارجی فامیل گاندی و نقشی که وی می تواند در احیای قدرت حزب کنگره ایفا کند را یاد آور شوند و سرانجام وی را مجبور به پذیرش عضویت در حزب کنگره در سال ۱۹۹۷ کنند.

اما ورود سونیا گاندی به عرصه سیاست برخلاف انتظارها تنها یک حضور عادی ظاهری نبود. وی زمانی که حاضر به دخالت در مسایل سیاسی شد اجازه نداد تا تنها چهره ای نمادین باشد در عرض کمتر از شصت و دو روز از زمان ورود به حزب وی تقاضای رهبری حزب کنگره را مطرح کرد و در نتیجه در سال ۱۹۹۸ رهبری حزب کنگره را برعهده گرفت. وی سپس وارد رقابت های انتخاباتی شد و موفق به شکست رقیب خویش از حزب “بهاراتیا جاناتا” در سه شهر “اوتارپرادش” و راهیابی به پارلمان شد.

اما سونیا گاندی به این سمت اکتفا نکرد در سال ۱۹۹۹ رهبری احزاب و گروه های مخالف را در پارلمان برعهده گرفت و با دولت حاکم به رهبری حزب بهاراتیا جاناتا به مقابله پرداخت و در اولین اقدام به جکومت واجپایی رای اعتماد نداد . تلاش گاندی سبب شد تا وی سرانجام در سال ۲۰۰۴ باردیگر قدرت را به کنگره بازگرداند اما برخلاف معمول که رهبر حزب نخست وزیر خواهد بود وی به دلایل سیاسی مجبور به گذشت از این موقعیت شد . مهم ترین دلیل اصالت غیر هندی وی بود.

احزاب تندور ملی گرای از همان آغاز نسبت به حضور گاندی اعتراض کردند از سوی دیگر مساله مذهب کاتولیک گاندی بود که نه از سوی هندوها و نه از مسلمانان قابل پذیرش بود بنابر این سونیا گاندی اولین عقب نشینی را در این زمان با واگذاری سمت نخست وزیری به من موهان سینگ انجام داد اما خود همچنان در راس رهبری حزب کنگره باقی ماند .وی همچنین ریاست احزاب موتلف را در پارلمان برعهده گرفت .

سونیا گاندی پس از بدست آوردن این دو سمت به عنوان اولین رهبر حزب کنگره محسوب می شود که برای ۱۰ سال متوالی رهبری این حزب را و ریاست احزاب موتلف در پارلمان را برعهده دارد.

وی به نظر می رسد هم اکنون در سن ۶۳ سالگی سعی دارد این سمت را به تدریج به پسر کوچکتر خویش “راهول گاندی” و اگذار کند .

عملکرد خانم سونیا گاندی در مجموع نشان داد که می تواند رهبری بزرگترین دمکراسی جهان را برعهده گیرد و در این راه آنچنان از خویش استواری نشان داد که به عنوان “سیزدهمین زن با قدرت در جهان” معرفی شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.