تریبونی ها هم سانسور می شوند

وبلاگ امشاسپندان: نیمه شب بود. شام خانه نوشین دعوت بودیم، روی کاناپه نشسته بودم، می گفتیم و می خندیدیم، بچه های مرکز فرهنگی زنان را می گویم. صدای موبایلم بلند شد که یعنی آی دختر اس ام اس داری! ان هم نه یکی که دوتا! دو اس ام اس، هر دو کوتاه…سلام!تریبون فمینیستی فیلتر شد. کوتاه بود و تلخ. خودمان را اماده کرده بودیم، از منابع غیر رسمی شنیده بودیم که در لیست تازه وزارت مخابرات نام سایت ما هم چشمک می زند و می دانستیم که ISP ایز ایران استارت را زده است و سایت را فیلتر کرده است. حالا پارس آنلاین( همیشه پیشگام در فیلتر!) هم سایت ضعیفه ها را در محاق سانسور گیر انداخته است و اس ام اس بعدی از فرارایانه هم خبر می دهد و…انگار تا بلا یقه تو را نگیرد تلخی گزنده ان را خوب درک نمی کنی.

این شتر که از قضا دم در خانه همه می خوابد عجیب تلخ است. دیگری را که می بینی- یکی از همان بی شمار دیگری ها که گرفتار این گیوتین سانسور شده اند- همدردی می کنی، پتیشن امضا می کنی، برای آدرس تازه او تبلیغ می کنی اما حقیقت تلخی را فقط حس می کنی که شتر پشت در خانه تو هم می رسد. اخرین مطلبی که برای تریبون فمینیستی نوشته ام را نگاه می کنم، مطلبی درباره سانسور زنان در اینترنت و تیترش هم هست: “زنان سانسور می شوند”. نوشتن این مطلب را روزی قبول کردم که جلسه ای داشتیم با چند ان جی او زنانه دیگر برای برنامه ریزی کمپینی علیه سانسور سایت های زنان در عرصه مجازی. تقارن عجیبی است، نه؟! پاراگراف اخر ان مطلبم حرف تازه ای نیست، حرفی است که با همه وجود به ان معتقدم. حالا می خواهم غمنامه” تریبونی ها هم سانسور می شوند” را با همان پاراگراف که اینجا کپی اش می کنم تمام کنم:

سانسور همیشه تاریخ وجود داشته است. هدف آن نیز بر همگان اشکار است: حفظ قدرت. دولت های غیر دموکراتیک نیز برای حفظ موازنه قدرت به نفع خویشتن دست به اقدامات بسیاری زده و می زنند؛ از سرکوب تجمعات دموکراتیک و مدنی گرفته تا صرف چند میلیون دلار پول برای خرید نرم افزارهای فیلترینگ از کشورهای غربی . اما به نظر نمی رسد که دیگر اعمال چنین شیوه هایی نتیجه باب میل و دلخواه را به دنبال داشته باشد.

پ.ن: خیلی حس بدی است که نمی توانی اصل مطلب را در سایت خودتان ببینی و می روی روزنامه اینترنتی روز انلاین را باز می کنی و مطلب را از آرشیو بخش “مهمان روز” این نشریه الکترونیکی دوباره می خوانی و این قسمت را کپی می کنی.

پ.ن.ن: روزی کسی از من پرسید تو تریبون فمینیستی را از وبلاگ خودت بیشتر دوست داری. پرسیدم چطور؟ گفت اخه همیشه صفحه خانگی تو تریبون فمینیستی است و وب گردی را با تریبون فمینیستی شروع می کنی. حالا صفحه خانگی ام این است: Dear Valued User! Access to this site has been blocked

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.