آغوش باز به استقبال مرگ

نورا حداکثر چند ماه دیگر زنده است نورا نیکولایداس خانه اش را در شهر پورتلند در ایالت اورگان آمریکا به فروش گذاشته، وظیفه مراقبت از نوادگانش که برای چهار سال سرگرم آن بوده اکنون به یک پرستار بچه سپرده شده و تمامی بدهی ها و قبض هایش را پرداخت کرده است.

اما هدف او از این تصفیه حساب ها ترک شهر محل سکونتش نیست، ترک زندگی است.

نورا مبتلا به سرطان پیشرفته سینه است. سرطان او ابتدا ۱۳ سال قبل شناسایی شد.

او طیف کاملی از معالجات گوناگون را طی کرده اما وقتی سرطان به استخوان ها و سپس اخیرا به کبدش زد او می دانست که نقطه پایان نزدیک است.

نورا، ۶۲ ساله، یک زن یونانی زیبا با اندامی باریک است اما سرطان به تدریج در ظاهر او نیز اثر می گذارد.

او به خاطر مشکل کبد یرقان گرفته که پوست او و چشمانش را زرد کرده و شکمش در اثر تومورها ورم کرده است.

او پس از تامل می گوید: “من همیشه باریک بودم. اما حالا مثل زن های آبستن شده ام. احساس می کنم مرگم را در شکم می پرورم.”

در واقع بیماری تمام بدنش را گرفته و او می داند که فرصت زیادی ندارد.

فکر افتادن روی تخت در حالت عجز، شکسته شدن حرمت و عزتم، بدترین کابوس من است. نمی دانستم چگونه با آن برخورد کنم

نورا نیکولایداس

سرطان به تدریج باعث از کار افتادن کبدش خواهد شد؛ خوردن برایش مشکل تر می شود و درد روز به روز شدیدتر. اعضای بدنش رفته رفته یکی پس از دیگری از کار می افتد و در پایان حتی قوای مغزی اش هم زایل خواهد شد.

نورا می گوید که در طول زندگی همواره آدمی بسیار فعال بوده است: اهل گردش که از پیاده روی، چادر زدن و اسکی کردن لذت می برده.

او می گوید: “فکر افتادن روی تخت در حالت عجز، شکسته شدن حرمت و عزتم، بدترین کابوس من است. نمی دانستم چگونه با آن روبرو شوم.”

او استدلال می کند که به همین جهت از سکونت در ایالت اورگان خوشبخت است و گزینه های دیگری دارد.

اورگان تنها ایالت آمریکاست که مرگ اختیاری با کمک پزشک در آن مجاز است.

نورا روزهای باقی مانده را از نوه هایش لذت می برد

این قانون شامل حال کسانی که مبتلا به بیماری های مهلک هستند و حداکثر شش ماه زنده خواهند ماند می شود و براساس آن پزشک یک دوز کشنده باربیتورات (داروی خواب آور) تجویز می کند که بیمار باید با دست خود مصرف کند.

به این ترتیب بیماران با پا گذاشتن در این مسیر از درد شدید، از دست دادن کنترل و عزت خویش که در مواردی از تبعات ناگزیر روزهای پایانی زندگی است پرهیز می کنند.

نورا می گوید: “من از مردن نمی ترسم بلکه از حالی که ممکن است در آن بمیرم می ترسم.”

او که در خانه اش در پورتلند نشسته درحالی که ملینا و آندونی، نوه های ۱۵ ماهه و چهارساله اش خانه را روی سرشان گذاشته اند، آرامش و استقامتی تقریبا سرخوشانه را منعکس می کند که پوشاننده وضعیت ناگوار و تیره او است.

آرامش درونی

او آرامش خود نسبت به مرگ را ناشی از تصمیمش برای توسل جستن به “قانون مرگ با عزت” اورگان می داند.

او استدلال می کند که این کار انتخاب خودکشی نیست، بلکه داشتن این اختیار است که نحوه مرگش را کنترل کند.

“وقتی فهمیدم راه حلی وجود دارد و مجبور نیستم در هفته های آخر زجر بکشم و فرآیندش را شروع کردم، باری از روی دوشم برداشته شد و از همان روز احساس رهایی بیشتری کردم.”

او می گوید تمام اعضای خانواده و دوستانش از این تصمیم او حمایت می کنند و این کار به او اجازه می دهد در آرامش و درحالی که عزیزانش در اطرافش هستند بمیرد.

حالا آزاد شده ام. آزاد تا وقتی نوه هایم می آیند و از سر و کله ام بالا می روند از آنها لذت ببرم. آزاد که آنها را بغل کنم

نورا نیکولایداس

“این گزینه ای است که امکان می دهد خانواده ام شاهد زجر کشیدن من نباشند. این آرزوی من است. می خواهم زندگی را جشن بگیرم و وقتی آماده باشم این کار را می کنم.”

سرطان نورا چنان پیشرفته است که او تنها چند ماه یا شاید چند هفته زنده باشد.

عشق به زندگی

پزشک برایش ۲۰۰ میلی لیتر باربیتورات تجویز کرده که اکنون در داروخانه آماده است.

اما نورا چگونه عشق به زندگی را با نسخه مرگ آشتی می دهد؟

او می گوید: “این دو کاملا با هم سازگارند. هرچه به مرگ نزدیک تر می شوید، زندگی صرفنظر از حالتان با ارزش تر می شود.”

“ریسمان های زندگی هرچه باریک تر شود، محکم تر به آن می چسبید.”

“من انتخاب کرده ام که خوشحال از این دنیا بروم و داشتن چنین اختیاری ترس و باری را که از فرارسیدن ختم زندگی داشتم برداشته، چون خیلی افسرده ام می کرد.”

“حالا آزاد شده ام. آزاد تا وقتی نوه هایم می آیند و از سر و کله ام بالا می روند از آنها لذت ببرم. آزاد که آنها را بغل کنم.”

“دیدن خنده هایشان زیباست، از یک سال قبل وقتی هنوز تصمیم به این کار نگرفته بودم قشنگ تر است، قیمتی تر است. من طرفدار زندگی هستم – زندگی خوب. و مرگ خوب.”

منبع: بی بی سی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.