فیلم عروسی مختلط ۱۰۰۰ تومان !فیلم و عکس شخصی مردم چطور وارد بازار میشود؟
آزاده عصاران
دختر محجوب پس از پخش فیلم جشن تولدش خودکشی کرد. او در شهر کوچک کرمان انگشتنما شده بود. فیلم جشن تولد دختر دبیرستانی در کنار چند همکلاسی دست به دست در شهر چرخید و به تهران هم رسید. آنها چند دختر معمولی بودند که یک روز را در یک محفل خصوصی به بهانهء فارغالتحصیلی و تولد به شادی گذرانده بودند که سیدیاش در بساطیها با قیمت ۶۰۰ تومان خرید و فروش شد.
هنوز زمان زیادی از ماجرای فروش اولین سیدی عروسی در تهران نگذشته بود که سیدیفروشهای اطراف میدانها و چهارراهها به راحتی دم از فروش انواع فیلمهای عروسی مختلف و همراه با رقص میزدند. اوایل گفتن این حرف برای مردم هنوز عادی نشده بود اما کمکم به تعداد آدمهایی که راحت و بیدغدغه زمزمهء سیدی انواع «فیلم عروسی» زیرگوششان را نادیده میگرفتند، اضافه شد. خریدار این نوع فیلمها که به خصوصیترین بخش زندگی مردم برمیگردد، چه کسانی هستند؟
یک جامعهشناس معتقد است که دلیل استقبال از این نوع فیلمها، این است که بخش بزرگی از جامعهء ما هیچگاه در چنین مهمانیهایی حضور نداشته و از دیدن زندگی پشت دیوار خانههایی که همیشه با حسرت به آنها نگاه کرده به شدت لذت میبرد.
این روزها بسیاری از خانوادههای معروف، هنرمندان و ورزشکاران که از مراسم خانوادگی خود فیلمبرداری یا عکاسی میکنند، از این موضوع وحشت دارند که مبادا روزی فیلم یا عکسشان میان مردم دست به دست شود.
به نظر میرسد وقتی فیلم خانوادههای معمولی و مراسم ساده یک جشن با استقبال مردم به فروش میرسد، پس این احساس ناامنی کاملائ طبیعی است.
به هر حال برای جلوگیری از چنین مواردی، پیگیری قانونی لازم است. فیلمهای خصوصی و خانوادگی مردم چطور به خیابانها میآیند؟
چطور رسیدگی کنیم؟
زعفریاوری هشت سال است که به عنوان رییس اتحادیهءعکاسان و فیلمبرداران مشغول کار است.
او معتقد است که با وجود این همه اتحادیههای صنفی در ایران، سختترین و پرمشکلترین کارها، مربوط به اتحادیهء عکاسان و فیلمبرداران است: تعداد زیادی فیلمبردار و عکاس در خانههای مسکونی، آتلیه زدهاند و به شکل غیرقانونی فعالیت میکنند. آنها از طرف نیروی انتظامی و اماکن تایید نشدهاند و هیچ نوع صلاحیت فنی و اخلاقی برای فیلمبرداری و عکاسی ندارند. به همین دلیل گاهی یک فیلم یا سیدی عروسی به عمد یا غیرعمد از طرف آنها روانهء بازار میشود و از آنجا که این افراد زیرمجموعهء اتحادیه محسوب نمیشوند، امکان دسترسی به آنها وجود ندارد و نمیتوانیم پیگیری کنیم.
یاوری میگوید: تا امروز تعداد زیادی شکایت مردمی به دست ما رسیده که به سراغ فیلمبرداران بدون مجوز رفتهاند و حالا فیلمهایشان توزیع میشود، اما محلهای مورد اجارهء این فیلمبرداران معمولائ موقت است و امکان شناسایی و پیدا کردن محل ثابت آنها وجود ندارد.
آنها به راحتی فیلمهایشان را میفروشند یا به تعداد زیادی کپی میکنند.
او ادامه میدهد: در حالی که مردم فقط با یک آگهی در روزنامه، فیلمبردار مراسم عروسی خود را انتخاب میکنند، چطور انتظار دارند اتحادیه یا نیروی انتظامی به شکایات آنها رسیدگی کند؟
یاوری با تاکید بر این نکته که زیرمجموعههای اتحادیه، دچار تخلف نمیشوند، میگوید: افرادی که زیرپوشش ما هستند از فیلترهای مختلف عبور میکنند; آنها اجارهنامهء رسمی یا عادی دارند، گواهی عدم سوءپیشینه ارایه میدهند و صلاحیت فنی و اخلاقی آنها همراه با موافقت ادارهء نظارت بر اماکن عمومی موجود است. به همین دلیل در صورت بروز کوچکترین مشکلی، کاملائ بازخواست خواهند شد.
او در نهایت میگوید: ۵۰ سال از عمر تاسیس اتحادیهءعکاسان و فیلمبرداران میگذرد و در حال حاضر ۱۲۰۰ عضو با جواز و ۳۰۰ درخواست در دست اقدام داریم. اما تعداد نامحدودی از افراد نامعلوم و بدون مجوز در حال فعالیت هستند.
فیلم عروسی با کیفیت آیینه!
جوان بساط CDهایش را درست مقابل یکی از معروفترین پاساژهای نرمافزار و سختافزار تهران پهن کرده است. فیلم هندی، اکشن آمریکایی، کارتون دوبله فارسی و فیلمهای پردهای ایرانی روی بساطاش دیده میشود. باید خیلی طبیعی باشید و شبیه آدمهایی که او میشناسد تا جوابتان را بدهد.
وقتی میفهمد که دنبال فیلمهای عروسی میگردم، اول وانمود می کند که چنین چیزی را شنیده است. اما وقتی میگویم از بساطی بالاتر میپرسم، هول میشود، میگوید: مهمانی مبتذل میخواهی یا عروسی مختلط؟
مهمانی مبتذل همان جشن تولد و فارغالتحصیلی چند دختر جوان است که در آن میرقصند و میخندند. با بستهبندی پاکستانی. میگوید: DVD اش هم هست. یعنی کیفیتاش مثل DVD ، آیینه است!
CD عروسی هم ۱۰۰۰ تومان با شکلهای مختلف. DVD اصل تا شش هزار تومان میرسد. فیلم را که ببینید، متوجه میشوید موضوع این فیلمها عروس و داماد جوانی هستند که میرقصند، عسل به دهان هم میگذارند و در طول مراسم با فامیل و دوستان همراه میشوند.
QQQ
کمی آن طرفتر از چهارراه ولیعصر، نرسیده به میدان، یک دستفروش قیمتهای پایینتری را میگوید. بساط این ماجرا در همه شهر گسترده شده…. در همه شهرها…
همه فروشندهها ادعا میکنند که نمیدانند این فیلمها از کجا میآید. آنها فقط میفروشند. یکی از آنها میگوید: «فکر میکنم سوتی دادهاند… یعنی اولین فیلم، همینجوری، تصادفی از دستشون در رفت ولی چون خیلیها استقبال کردند، ادامه پیدا کرد…»
