قطعنامه پایانی خوانده نشده تجمع ۲۲ خرداد زنان
زنستان :از زمان صدور فرمان مشروطیت تاکنون یکصدسال می گذرد. در طول این صد سال که در کشور ما، قوانین مدون شده حقوق انسانی زنان نادیده گرفته شده است و از همان زمان، زنان ایرانی برای دستیابی به حقوق برابر و انسانی تلاش های بسیار کرده اند. اما هم چنان این روند ناعادلانه تداوم یافته است. اکنون ما شاهد آن هستیم که بن بست های قانونی و قوانین تبعیض آمیز، زندگی زنان جامعه ما را دچار مشکلات بسیاری کرده است و موقعیت آنان را چه در خانواده و چه در جامعه متزلزل ساخته است. این قوانین تبعیض آمیز خود منجر به تصویب قوانین و آیین نامه های ناعادلانه ی گسترده تری از جمله قانون قرارداد موقت کار شده که فشار آن عمدتا بر زنان وارد می شود.
ما زنان در ۲۲ خرداد سال گذشته اعتراض خود را به کلیه قوانینی که حقوق زنان را نقض کرده، ابراز داشتیم اما هم چنان مطالبات به حق ما هم چنان بی پاسخ مانده است. آن روز اعلام کردیم که “تا دستیابی به حقوق برابر و انسانی از تمام شیوه های مسالمت آمیز بهره می جوییم تا با یاری یکدیگر صدای اعتراض خود را به قوانین تحقیرآمیز موجود هرچه رساتر اعلام کنیم”. از این روست که در سالروز ۲۲ خرداد دوباره گردهم خواهیم آمد و خواسته های مشخص خود را اعلام خواهیم کرد، خواسته هایی ابتدایی که عدم دستیابی به آنان، زندگی ما زنان از فارس و کرد و بلوچ و ترک و عرب و…. را دچار بن بست های جدی کرده است. از این رو مطالبات ابتدایی مان را بار دیگر با صدای رسا اعلام می کنیم و می گوییم :
۱ ـ ما خواهان حق برابر طلاق با مردان هستیم. در قوانین ما دقیقا ذکر شده است که “مرد هر وقت که بخواهد می تواند زنش را طلاق بدهد ” اما تقاضای طلاق از سوی زن چنان مشروط به مواردی خاص شده است که گاهی زنان ۱۰ سال برای گرفتن طلاق باید در دادگاه ها سرگردان شوند و از سوی دیگر تجربه ی زندگی زنان نشان داده است که قانون “شروط ضمن عقد” نه تنها نمی تواند بار مشکلات زنان را حل کرد، بلکه در بسیاری موارد در همان اوایل ازدواج، منجر به درگیری ها و سوء تفاهم های بسیاری می شود .
۲ ـ ما خواهان ممنوعیت تعدد زوجات هستیم و می خواهیم در قانون صریحا چندهمسری ممنوع اعلام شود.
۳ ـ ما خواهان حقوق برابر در ازدواج هستیم از جمله لغو قانون مشروط شدن شغل زن به اجازه ی مرد، بالا بردن سن ازدواج دختران (از ۱۳ سال) و پسران به ۱۸ سالگی، لغو اجازه پدر و جد پدری در ازدواج دختران، لغو قانون تمکین، لغو مشروط کردن سفر و خروج از کشور زنان متاهل به اجازه ی مرد، لغو قانونی که ریاست خانواده را به طور مطلق در اختیار مرد قرار می دهد و عدم مشروط شدن تابعیت زنان و فرزندان به تابعیت شوهر و …
۴ ـ ما خواهان حضانت و به ویژه ولایت فرزند توسط پدر و مادر به طور مساوی هستیم. در قانون مدنی ما مادر، هیچ وقت نمی تواند سرپرست فرزندش باشد و حتی در صورت نبود پدر و جد پدری نیز سرپرستی فرزندان به مادر تعلق نمی گیرد و زن می تواند تنها قیم فرزند خود باشد. از این رو ما می خواهیم سرپرستی و اداره ی امور مالی، تصمیم در مورد تحصیل، محل زندگی، اجازه خروج از کشور، اظهار نظر و اجازه در مورد مسائل درمانی کودک و بسیاری از موارد دیگر برعهده ی پدر و مادر به طور مشترک قرار گیرد و مادر نیز مانند پدر حق ولایت و سرپرستی بر فرزند خود را داشته باشد .
۵ ـ ما خواهان آن هستیم که سن مسئولیت کیفری برای دختران و پسران به ۱۸ سال تغییر یابد. یعنی اگر دختری ۹ ساله و پسری ۱۵ ساله مرتکب خطایی شود او را مانند یک فرد بزرگسال مجازات نکنند، چون طبق قوانین حقوق بشری و نیز کنوانسیون حقوق کودک، افراد زیر ۱۸ سال کودک به حساب می آیند. از این رو ما می خواهیم که مسئولیت سن کیفری هم برای دختران و هم پسران به ۱۸ سال تغییر یابد .
۶ ـ ما خواهان حق شهادت برابر با مردان و حق قضاوت برای زنان در دادگاه ها هستیم. ما می خواهیم در همه ی موارد، شهادت ما در مجامع قضایی مانند یک مرد پذیرفته شود و زنان از حق قضاوت برخوردار باشند و بتوانند مانند مردان در دادگاه ها رای صادر کنند و نه صرفا به عنوان مشاور استخدام شوند .
۷ ـ و بالاخره ما خواهان آن هستیم که “قراردادهای موقت کار” که زندگی زنان شاغل را بیش از مردان دچار تزلزل و فروپاشی می کند به سرعت لغو گردد و زنان و مردانی که استخدام می شوند با قراردادهای رسمی کار، آینده ی شغلی شان تضمین گردد .
و در نهایت اعلام می کنیم که چنانچه به خواسته های برحق ما زنان پاسخ داده نشود به اعتراض مسالمت آمیز خود ادامه خواهیم داد.