دومین نامه مادران صلح به مسئولین نظام:ما جنگ نمیخواهیم
گروهی از مادران ایرانی با نام مادران صلح ایران خطاب به مسئولان نظام جمهوری اسلامی دومین نامه خود را با عنوان ما جنگ نمی خواهیم به طور سرگشاده منتشر کردند. این مادران در آذر ماه سال گذشته نیز در نامه ای با بیش از ۶۰۰ امضا خطاب به مسئولین نظام از آنان خواسته بودند صلح را در دستور کار خود قرار دهند. حدود ۵۰۰ نفر دیگر نیز از این نامه حمایت کرده بودند.
مدیران و مسئولان محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام
۱۹ سال است که از جنگ هشتساله ایران و عراق میگذرد. هنوز داغ مرگ جوانان وطن قلبها را به درد میآورد. هنوز درد و رنج هزاران مجروح شیمیایی، بهویژه در مناطق مرزی میهنمان سینهها را آکنده از اندوه میکند. هنوز تکههای پیکر جوانان رشیدمان را روزانه در پارکها و صحن دانشگاهها بهخاک میسپاریم و هنوز از آسیبهای اجتماعی و اقتصادی تحریمهای جهانی بر ضد ایران، مانند کمبود کالاهای اساسی، میزان بالای تورم، فقر ، بیکاری و فساد ناشی از آن نیاسودهایم که آوای شوم جنگ خانمانسوزی دیگری به گوش میرسد ومسئولان کشورمان نیز، با طرح پاسخهای تند، گویی به استقبال آن میروند!
امروز که مشارکت مردم در یکی از مهم ترین تصمیمهای ملّی شان تا به این حد ضروری است ، عدم حضور نهادهای مدنی همچون گروهها، احزاب اصناف، سندیکاها ، دانشجویان و دیگر اقشار مردم حاصلی جز جدایی مردم از حاکمیّت و حاکمیت از جامعه بینالملل نخواهد داشت.
ما مادران صلح ایران با جنگ مخالفیم و پیشنهاد میکنیم که محتوای بسته تعیین شده از سوی کشورهای ۱+۵ در رسانههای رسمی کشور علنی گردد. ما باور داریم که اگر دولت ایران تعلیق موقت غنیسازی را بپذیرد و به مذاکره مستقیم برای اصلاح شرایط آن تن دهد، افکار عمومی جهان به نفع ملّت ایران تغییر خواهدکرد و اجماع جهانی برضد کشورمان درهم خواهد شکست.
بیتردید ادامه تحریمها و آغاز حمله نظامی بیش از همه ویرانی و کشتار و آثار اسفبار خود را بردوش مردم خواهد نهاد. بنابر این، مردم باید در این تصمیم سرنوشتساز مشارکت داشته باشند.
هنوز گروه بزرگی از مردم بر این باورند که اگر پس از فتح افتخارآمیز خرمشهر، که عراق و حامیانش در موضع ضعیفتری قرار داشتند، پای مذاکره مینشستیم، احتمال پیشگیری از کشتارها، موشکبارانها وبمبارانهای وحشتناک شیمیایی وجود داشت و سرنشینان هواپیمای ارباسی که بر فراز خلیج پرواز میکرد جان خود را از دست نمیدادند.
انتظار مادران دلسوخته و داغدیده این سرزمین آن است که تا دیر نشده با گفتگو و حل صلحجویانه مسائل اختلافات را حل کنیم و، با طرح شعارهای تند، آتش بیار معرکهای که ابرقدرتهای جنگ افروز به پا کردهاند نشویم.
مادران صلح ایران
