افتتاح آتلیه عکاسی ویژه زنان در یکی از روستاهای زنجان

کانون زنان ایرانی: اولین عکاسی زنان در روستای دو تپه سفلی از توابع خدابنده افتتاح شد.

حالا همه زنان روستایی دو تپه سفلی، کارت های ملی عکس دار دارند.

به گفته فریده اکبری، اولین عکاس زن این روستا، حاکمیت نگاه سنتی و تعصب های خشک نسبت به زنان مانع رفتن آنها به عکاسی مردانه می شد.

“فریده اکبری” دختر ۲۴ساله عکاس این روستا ست. وی بنا بر نیازهای زنان روستایش هر بار به سراغ فعالیتی خاص می رود و در قبال آن فعالیت نیز چند زن روستایی را مشغول به کار می کند.

فریده اکنون نماینده امور زنان روستایش است و برای زنان روستایش در امور فرهنگی و اجتماعی برنامه ریزی می کند.

می گوید: هر بار بنا به نیاز زنان روستایم شغلی ایجاد کرده ام. هنگامی که فهمیدم زنان روستایم به عکاس زن نیاز دارند، با تلاش زیاد و گرفتن وام های خود اشتغالی در این روستا یک مغازه ی عکاسی و فیلمبرداری ایجاد کردم.

با افتتاح مغازه ی عکاسی زنان روستایی اکنون خیلی راحت عکس می گیرند و او را به عنوان فیلمبردار زن به مجالس عروسی شان دعوت می کنند.

فریده ادامه می دهد: ” در این روستا تعصب های خشک نسبت به زنان به حدی بود که زنان اجازه عکس گرفتن در عکاسی های مردانه را نداشتند.

وی در کنار مغازه عکاسی اش، تنها مغازه ی لوازم بهداشتی روستا را نیز اداره می کند.

او از ۱۸سالگی اش می گوید، زمانی که در دانشگاه علوم افسری پذیرفته می شود. اما همان موقع بر اثر تصادف اتومبیل، کمر و پایش به شدت آسیب می بیند. و پزشک معالجش او را از تحصیل در این رشته منع می کند.

نا امید به روستا یش بر می گردد. اما از آنجا که دختری پر جنب و جوش و پر تلاش و به قول خودش از خانه ماندن متنفر است، سعی می کند محیط روستایش را متحول کند.

لبخندی می زند و می گوید: “مربیگری مهد، تدریس در نهضت سواد آموزی، برگزاری اردوهای گردشگری، رابط بهداشت ده، کار با تشکل های زنان و برگزاری جلسات مشاوره و کارگاههای، آموزشی برای زنان روستایم آغاز فعالیت هایم بود.

در آن زمان حرف و حدیث زیاد می شنیدم اما اگر بخواهی برای زنان کاری انجام دهی باید دل را به دریا بزنی و قوی باشی.

در آن زمان خیلی ها از فعالیت منعم می کردند و می گفتند با این کارهایت آینده ات در روستا را از دست می دهی. ”

ادامه می دهد: من یک دختر مجرد بودم وبرای انجام کارهایم به ویژه کسب مجوز مغازه ی عکاسی مجبور بودم بارها به تنهایی به زنجان بروم. حرف های مردم روستایی واقعاً برایم عذاب آور بود اما سعی می کردم تحمل کنم.

اکنون فریده نه تنها، تنها عکاس و فیلمبردار زن روستایش است بلکه معتمد و مورد علاقه ی روستاییان است آن چنان که بسیاری از روستاییان او را معتمد خود می دانند.

به قول خودش حتی پیرزن های ده هم سعی می کنند با او ارتباط برقرار کنند.