حقوق برابر

طی سالهای اخیر جنبش زنان از هر طیف و با هر باور و اندیشه سیاسی ، مدنی ترین و غیر خشونت آمیز ترین روشها را برای طرح خواسته های خود به کار گرفته و متاسفانه با خشونت مواجه بوده است تعداد زنانی که به دلیل فعالیت جهت رفع تبعیض های قانونی بازداشت ، ممنوع الخروج و یا به حبسهای طولانی محکوم شده اند را در نظر آورید …

ترانه بنی یعقوب : روزها سلول های کوچک بند ۲۰۹ زندان اوین را تصور می کنم با آن چراغ سفید لعنتی پرنورش که در طول شبانه روز روشن است وآن هوای دم کرده اش وآن دستگاه تهویه ای که هوا را فقط خفه تر می کند. چطور با آن بیماری آسم ات آن هوا را تاب می آوری ؟ راستی از بهمن چه خبر؟ بهمن پر جنب و جوش تو چگونه آن سلولهای تنگ و کوچک را تاب می آورد ؟ از او هم بی خبریم و نگران اش همان گونه که برای تو .

منصوره شجاعی-مادرم، یاس و نومیدی پس از کودتای ننگین ۲۸ مرداد رابه شادمانی و امید دوران انقلاب ۵۷ تاخت زد مادرم و من، یاس و نومیدی دوران جنگ و سرکوب دهه شصت را هرچند که هرگزفراموش نکردیم اما به “نشاط” حضور مردمی وبه امید وعده های خرداد ۷۶ کمابیش بخشودیم ….

زنان ایرانی به دلیل طرح مطالبات قانونی و مسالمت‌آمیزشان مدام مورد تعقیب قضایی قرار می‌گیرند. رئیس جمهور آتی باید اقداماتی را در‌نظر بگیرد تا فشار علیه فعالان زن در ایران متوقف شود.

برای نخستین بار است که جنبش زنان ایران موفق شده که به صورت کاملا مستقل، وارد فضای انتخاباتی بشود. چنین حرکت شجاعانه و تازه ای نمی تواند و نباید کم اهمیت تلقی شود.

کمپین چیزی است و همگرایی چیز دیگر (با تفاوت‌هایی در روش اما نه چندان در ماهیت) و این دو می‌توانند با هم همپوشانی داشته باشند و دارند. متهم کردن فعالان همگرایی به بی‌عملی و انفعال دست‌کم گرفتن اهمیت خودِ مسئله‌ی «طرح مطالبات» است.