آزار جنسی

عذرخواهی یک رکن مهم است؛ اما نه هرعذرخواهی‌ای. عذرخواهی باید واقعی، عمیق، همراه با پذیرش مسئولیت و تغییر رفتار باشد. عذرخواهی سطحی یا صرفاً برای رفع مسئولیت، نه‌تنها کمکی به بازسازی اعتماد نمی‌کند، بلکه می‌تواند دوباره برای آزاردیده یادآور رنج و تحقیر باشد.

بحث جنبش‌های اجتماعی که می‌شود ناگزیر باید به نقش آن عده که «نماینده» خوانده می‌شوند یا در مقام کنشگر دارای شکلی از نمایندگی شده‌اند نیز پرداخت. برخی معتقدند که وقتی جنبشی سربرمی‌آورد ذکر مکرر نام فعالان جنبش و تکرار مداوم نقش آنان در گسترش حساسیت نسبت به ستمی که مردم علیه‌اش ایستاده‌اند راه بادیه است. نگرانی‌شان هم این است که نام بردن از فعالان و بازنمایی «بیش از حد» تاثیر آنان پیش‌زمینهٔ سلبریتی‌پروری و سند زدن دستاوردهای جنبشی مردمی به نام معدود افراد صاحب‌نامی باشد که با کمترین هزینه، بیشترین سود را می‌برند. نگرانی عجیبی نیست، به‌خصوص اگر به تاثیر مفت‌سواران[۹]در جنبش‌های اجتماعی بیاندیشیم.

جنگ داخلی در سودان تا کنون بیش از ۱۱ میلیون نفر را آواره کرده است، حدود ۳۰ درصد از جمعیت کل کشور مجبور به ترک خانه‌هایشان شده‌اند و خشونت جنسی به صورت «سرسام‌آوری» در حال گسترش است.

برخی زنان سودانی گزارش داده‌اند که امدادگران سازمان‌های بشردوست بین‌المللی، آنها را در اردوگاه‌های پناهندگان در کشور چاد، مورد بهره‌کشی، تجاوز و آزار جنسی قرار داده‌اند.

مهسا جزینی :این نوشته بیشتر شبیه یک هشدار است، یک تلنگر. بر مبنای چیزهایی که دیده ام، شنیده ام و خوانده ام. پس آن را به حساب یک جزوه آموزشی بدون نقص نگذارید که چنین ادعایی هم ندارد اما می تواند سنگ بنایی شود برای تبیین چنین ایده ای، توسط هر فرد یا جمع علاقه مند به مساله ای به نام «آزار».فیلم «رگ خواب» را خاطرتان هست؟ چرا لیلا حاتمی امکان بیرون آمدن از آن وضعیت را نداشت؟ چرا متوجه سواستفاده نبود.چرا به امید تغییر در وضعیت به ماندن ادامه می‌داد وامکان خروج از آن رابطه مبتنی بر آزار از او سلب شده بود.

پانته‌آ یونسی یکی از سوالات متداول مخاطبان این است که اگر از وقوع آزار و جرم چندماه یا چند سال

مینو مرتاضی لنگرودی:می توان گفت اساسی ترین روش(این) کارزار ها بر انگیختن احساسات عامه است. هم از این روست هرچه قربانیان و آزارگران بلند اوازه تر و شناخته شده تر باشند هیاهو و هیجان بیشتری در جامعه بر می انگیزند. تحریک احساسات همچون تیغ دولبه عمل می کند .این تیغ همان اندازه که می تواند تعداد زیادی از مردم را با قربانی همنوا کند و همزمان می تواند به عنوان سلاحی جهت انتقام گیری های شخصی و ترور شخصیت رقیب مورد استفاده قرار گیرد. در این قبیل موارد کارزار می تواند به ضد خود بدل شود. از همین روست که به نظر می رسد محفوظ نگاهداشتن نام قربانی و فرد متعرض تا روشن شدن صحت اتهام ضروری است.

هلیا عسگری:جنبش #من-هم گفتمان عمومی را تحت تأثیر قرار داد و در محیط های کاری نتایج ملموسی به همراه داشت. برخی مدیران برکنار شدند، نامزدها شکست خوردند و بسیاری از چهره های عمومی رسوا شدند. اما این اتفاق یک اتفاق یک شبه نبود و سالها فعالین حقوق زن برای آن تلاش کردند. این مقاله، همراه با روزشمار اتفاقات جنبش من-هم مهمترین رویدادهایی را که باعث تغییر اساسی در دیدگاه فرهنگی راجع به سواستفاده جنسی ، پویایی قدرت و قدرت گفتمان زنان است را بررسی می‌کند.

کامبیز نوروزی::ما سطحی از آزار داریم که ذیل روابط نامشروع قرار می‌گیرد.روابط نامشروع به هر نوع رابطه دو جنس مخالف گفته می‌شود که به نزدیکی کامل نینجامیده یا اثبات نشده. مثالی ساده بزنم؛ اگر مردی زنی را در‌آغوش بگیرد، تجاوز نیست، اما رابطه نامشروع است و اگر عمل او بدون رضایت زن اتفاق بیفتد، زن اینجا متهم نیست بلکه فقط مرد متهم است و در صورت اثبات مجازات دارد. در همین مثال زن راضی نباشد، دقیقا مصداق آزار جنسی است. حتی ازار کلامی هم مطابق قوانین ما می‌تواند به عنوان جرم تلقی شوند. آزار کلامی مانند متلک جرم است.

اینکه قبل از عمومی کردن از فرد آزارگر توضیح بخواهیم، کاملا بستگی به خودش دارد. گاهی چنان انکار می‌کند که امکان آن وجود ندارد. اما روایت‌های بسیار وجود دارند که به دست خود ما رسیده و مثلا من گفتم فرد آزارگر را می‌شناسم و شاید بهتر باشد اول با فرد صحبت شود و بگوییم کاری که کردی باعث ناراحتی شده. مثلا فردی که روزنامه نگار بوده و از موقعیتش استفاده کرده یا شاعری که نگاه‌ها و پیام‌های آزاردهنده فرستاده – که اینها همه از مصادیق آزار جنسی هستند. در چنین مواردی به افراد می‌گوییم با خودشان صحبت کنید و بگویید کاری که کردی آزار جنسی بوده و من آزرده شده‌ام. در بسیاری مواقع با آزارگر صحبت شده و مردانی بوده‌اند که عذرخواهی کرده‌اند اما این فرصت همیشه ایجاد نمی‌شود. در بسیاری از مواقع فرد اصلا اجازه نمی‌دهد که شخص آزاردیده وارد چنین صحبتی شود و با تهدید و ارعاب باعث می‌شود که فرد، بیشتر آزار ببیند.