زنان افغانستان طالبان

حدیث، زنی که مثل هزاران زن دیگر در افغانستان حق بیرون رفتن و حضور در اجتماع ندارد، تنها دل‌خوشی و امیدش همین اینترنت است؛ جایی که می‌تواند درس بخواند، تدریس کند و با خانواده‌اش در تماس باشد؛ اما آن روز که ساعت چهار بعدازظهر اینترنت قطع شد، گویی تمام دنیا یک‌باره روی سرش خراب شد.

این نوشته که برای کانون زنان ایرانی ارسال شده؛ فریادی است که از دل تاریک‌ترین روزهای افغانستان برمی‌خیزد؛ صدایی جمعی از زنانی جان‌به‌لب‌رسیده که همچنان سعی می‌کنند زیر سایه‌ طالبان نفس ‌بکشند اما آینده خود را تاریک می‌بینند، از بی توجهی جهان نسبت به وضعیت زنان افغانستان رنجیده و حتی خشمگین هستند.
این زنان به دلیل تهدیدهای جانی نمی‌توانند نامی از خود ببرند، اما دردشان را به ما سپرده‌اند تا بازگو کنیم.

طالبان یکی از گروه‌های افراط‌گرای مذهبی است که محدودیت‌های شدیدی بر زنان افغانستان تحمیل کرده است. در دهه ۷۰ شمسی، با روی کار آمدن نخستین حکومت طالبان، زنان ملزم به پوشیدن چادری شدند و بسیاری از حقوق اساسی آن‌ها، از جمله حق تحصیل، اشتغال، سفر بدون محرم، عکس گرفتن، آرایش کردن و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی از بین رفت.