دختران افغان: می‌خواهیم با لباس دلخواه‌مان تمرین کنیم

 

زنان ورزشکاردر افغانستان با مشکلات فراوانی روبهرو هستند .این مشکلات در هرحوزه ورزشی، به گونه‌های مختلفی ظاهر شده است.

در جامعه سنتی و بسته‌ای مثل افغانستان، ورزش زنان یکی از دشوارترین کارها به حساب می‌آید. اما چالش جدیتر از آن، مبارزه برای فراهم کردن فرصت‌های ورزشی و انجام ورزش‌های دلخواهشان است.

در ۱۰ سال گذشته بانوان افغانستانی بیش از گذشته به فراگرفتن و تمیرین ورزشهای رزمی علاقه نشان داده‌اند. اما بیشتر دختران افغان را مخالفت و ممانعت خانوادههایشان مجبور به ترک ورزشهای رزمی کرده است.

این خانواده‌ها به دلایل مختلفی از جمله نبود مربی زن در باشگاهها و نحوه پوشش، اجازه نمی‌دهند دخترانشان در رشته ورزشی که علاقه دارند، فعالیت کنند.

«زهرا محمدی»، ۱۳ سال است که ورزش رزمی می‌کند. دختری که در ورزش فری فایت (بازی‌های رزمی آزاد) تمرینات حرفه‌ای دارد.

زهرا می‌گوید: «یگانه هدفی که مرا وادار می‌کند قوی‌تر و استوارتر باشم، تشویق دیگر دختران به ورزش‌های رزمی است.»

پوشش در ورزش

زهرا می‌گوید: «ورزشکاران برای مسابقات حرفه‌ای باید با لباس مخصوص یعنی تی‌شرت و شورت» وارد قفس شوند و پوشیدن شال/چادر برای ما مشکلات زیادی  ایجاد می‌کند. من هیج وقت نتوانسته‌ام لباس دلخواهم را هنگام تمرین یا مسابقات بپوشم.»

«نیایش»، ورزشکار دیگر که تازه به این رشته روی آورده است، دوست دارد روزانه در میدان باز ورزشی در کابل تمرین کند. اما از آنجا که مردان آنجا حضور بیشتری دارند، نمی‌تواند در آن فضا تمرین آزاد داشته باشد.

او می‌گوید: «از این که نمی‌توانم با لباسی که دوست دارم تمرین کنم نگرانم چرا که ممکن است در آینده اجازه حضور در مسابقات داخلی و خارجی به من داده نشود.»

نبود مربی زن

نبود مربی زن در افغانستان یکی از دلایلی است که اکثر دختران را مجبور به ترک ورزش‌های رزمی می‌کند.

یکی از مشکلات اصلی که امروز بیشتر سد راه زنان افغان است، نبود مربیان حرفه‌ای زن است. به همین دلیل هم اکثر دختران نمی‌توانند به ورزش‌های رزمی روی بیاورند.

طوری که زهرا می‌گوید، هر دختری که به باشگاه می‌آید اولین سوالی که می‌پرسد وجود مربی زن در آنجاست. تعداد کمی ازدختران راضی به این می‌شوند که با داشتن مربیان مرد در رشته ورزش‌های رزمی فعالیت کنند.

«نیایش معروف آرین»، ۳ سال است که ورزش آزاد می‌کند و می‌گوید: «خانواده‌ان وقتی متوجه شدند که مربی‌ام یک مرد است با حضور من در این ورزش مخالفت کردند اما بالاخره راضی شدند که من به تمریناتم ادامه بدهم.»

سال گذشته شرکت هومل در دانمارک، لباس ویژه‌ای را برای تیم ملی فوتبال زنان و مردان افغانستان طراحی کرد. این لباس به دو رنگ سفید و قرمز طراحی شد. رئیس این شرکت گفته بود که زنان افغانستان مجبورند یا بسیاری از آنها خودشان می‌خواهند حجاب داشته باشند. بنابر این لباس مناسب این موضوع طراحی شده است. او مدعی بود که این شرکت یک لباس شیک و عالی را برای فوتبال زنان افغانستان طراحی کرده و می‌خواهد که به این ترتیب دختران افغانستان به ورزش تشویق شوند.

منبع: BBC

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *