چهارده سال زندان برای دفاع از فلسطین: اتهام تروریسم برای سخنرانی یک دانشجو
کانون زنان ایرانی
سارا دانشجوی دانشکدهی مطالعات شرقی و آفریقایی (سوآس) دانشگاه لندن است. او به دلیل سخنرانی در یک تظاهرات در حمایت از فلسطین، بازداشت و به فاصلهی چند روز بعد، دادگاهی شد.
خود او در این باره گفته است: «من به خاطر سخنرانیای که در آن از حق مردم فلسطین برای مقاومت در برابر اشغال و نسلکشی حمایت کردم، قرار است حداکثر تا چهارده سال در زندان به سر ببرم.»
سازمان «کیج» که در لندن با هدف حمایت از جوامع مهاجری که زندگیهایشان تحتالشعاع پروژهی «جنگ با تروریسم» قرار گرفته، تشکیل شده است، دربارهی این موضوع نوشت:
«سارا تنها به این خاطر که در تجمعی در دانشگاهشان، در حمایت از فلسطین سخنرانی کرده بود، دستگیر شد.
حسابهای توییتر صهیونیستی، هویت او را افشا و علیهاش به پلیس شکایت کردند. سه ماه بعد، او یک روز صبح زود، مورد حمله قرار گرفت، دستگیر شد و بر اساس قوانین اسلامهراسانه و تروریستی این کشور که در حمایت از نسلکشی وضع شده است، اتهاماتی علیه او مطرح شد.»
سارا یکی از اعضای گروه «سوآس ۲» است. پس از اینکه سارا به همراه دانشجوی دیگری دستگیر شدند، فعالان بریتانیایی در طوماری در حمایت از آنها نوشتند:
«جرم فرضی این دو دانشجو این است که در اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان اعضای انجمن سوآس، با نژادپرستی مبارزه کردند! با امپریالیسم مبارزه کردند! در حمایت از حق تعیین سرنوشت فلسطینیان سخنرانی کردند!»
سارا متهم به دعوت از مردم برای حمایت از یک سازمان ممنوعه، یعنی حماس شده است.
سازمان کیج به دلیل اتهاماتی که سارا با آن مواجه شده، از وزیر کشور درخواست کرده است تا ممنوعیت حمایت از حماس را لغو کند. کیج نوشته است: «حمایت از حماس، طبق قوانین ضدتروریسم ممنوع شده، اما این امر در مجموع، پیامدهایی برای هر مقاومتی از سوی فلسطینیان به دنبال داشته است. چه دولت بریتانیا بخواهد و چه نخواهد، حماس دولت حاکم بر بخشهای بزرگی از فلسطین است. بنابراین، اینکه دولت بریتانیا خود را موظف دانسته به جمعیتی که تحت محاصره و نسلکشی به دست دولت متخاصم اسرائیل قرار دارند، دیکته کند که چگونه در برابر این نسلکشی مقاومت کنند، کار درستی نیست.
و سارا آشکارا قربانی لابی صهیونیستها شده است.»
سارا ماجرا را چنین شرح میدهد: «در روز نهم اکتبر در دانشکدهی سوآس، سخنرانیای داشتم که بعدا Gnasher Jew در توییتر، آن را بازنشر و نام کامل مرا نیز افشا کرد و پلیس متروپولیتن را در توییت خود تگ کرد و گفت: «شما باید در این مورد کاری بکنید، چون او یک تروریست است و خطری برای جامعهی بریتانیا محسوب میشود.»
علاوه بر گروه فوق، UKLFI – سازمان وکلای بریتانیا برای اسرائیل – که یک گروه صهیونیستی در بریتانیا است نیز از سارا بابت این سخنرانی، به پلیس متروپولیتن رسما شکایت کرده است.

ترجمهی کامل صحبتهای سارا پس از خروجش از دادگاه در روز چهارم ژوئیه ۲۰۲۵ را در ادامه میخوانید:
ما باید همین حالا به وظیفهی خود عمل کنیم و مبارزاتمان به نوعی باشد که بتوانیم هم از خودمان و هم از فلسطین محافظت کنیم، و همچنان از حقوق خود دفاع کنیم: حق آزادی بیان، حق اعتراض، حق تجمع، و حق دفاع از فلسطین. چون میدانیم هیچ راهحل دیگری وجود ندارد جز پیروزی، هیچ راهی نیست جز رهایی. این همان چیزیست که برایش میجنگیم. ما میدانیم که آرمانمان حق است، مبارزهمان حق است. پس تا پایان خواهیم جنگید.
ممنونم که امروز آمدید.
من دوباره در روز ۲۴ اکتبر باید به دادگاه برگردم، یعنی باید یک بار دیگر پیش از محاکمهی نهایی، دادگاهی شوم، پیش از دادگاه اصلیام که در فوریهی ۲۰۲۶ برگزار میشود. تاریخ محاکمهی نهایی من، در هفتهی آخر آن ماه خواهد بود.
از همهی شما میخواهم که باز هم اینجا جمع شوید، حتی افراد بیشتری را با خود بیاورید، جمعیتی بزرگتر.
آیا در کنار همهی کسانی که برایشان جرمانگاری شده است، خواهید ایستاد؟
چه آنهایی که در گروه Palestine Action هستند، چه آنهایی که در Build in 18 هستند، چه اعضای Youth Demand، چه افرادی که هیچکس پیش از این نامشان را نشنیده بوده، آدمهایی معمولی که تنها بهخاطر همبستگیشان با فلسطین بازداشت شدهاند — باید در کنار همهی آنها بایستیم.
هر یک از ما بخشی از این جنبش هستیم. ما میدانیم که وقتی به ما حمله میشود، به عنوان فرد به ما حمله نمیشود.
من میدانم که موضوع شخص من نیست، بلکه این جنبش است، آنچه نمایندگی میکند، آنچه توان انجامش را دارد، و خطری که طبقهی حاکم از تمام اینها احساس میکند.
آنها از چیزی که ممکن است برایشان اتفاق بیفتد، میترسند، چون میدانند که در نهایت این مردم هستند که پیروز خواهند شد.
این جنبش پیروز خواهد شد.
و این همان چیزیست که آنها از آن، تا ابد در هراساند.
[سپس او و جمعیت گردآمده در مقابل دادگاه، شعارهایی در حمایت از فلسطین و علیه مداخلات امپریالیستی در خاورمیانه سر دادند، از جمله شعار معروف «از رودخانه تا دریا، فلسطین آزاد بادا» و «به خاورمیانه دستدرازی نکنید»].
میخواهیم یک عکس بگیریم تا بتوانیم با کسانی که امروز نتوانستند بیایند، به اشتراک بگذاریم تا بدانند چه اتفاقی افتاد، و چه تجمعی را برگزار کردیم.
صدای ما بلند بوده. وقتی از دادگاه بیرون میآمدم، داشتم صدای شما را میشنیدم. در واقع داشتم شما را تماشا میکردم.
تمام آن قاضیها، تمام آن دادستانها، صدای شما را شنیدند.
آنها نمیتوانند پیام ما را نادیده بگیرند.
صدای ما بلند و رساست.
هر جا که بروند، نمیتوانند از ما بگریزند.
پس به خودتان افتخار کنید.

