نگاهی به تاریخ حضور زنان در دولت‌های فرانسه
ایرنا: دولت ۱۵نفره جدید فرانسه به ریاست “فرانسوا فیون” شامل هفت زن است که این امر برای نخستین بار در تاریخ سیاسی فرانسه رخ داده‌است.
دنیای سیاسی فرانسه همواره با این اتهام روبه‌رو بوده که مردانه است و از زنان در پست‌های عالی کمتر استفاده می‌شود، درحالیکه فرانسه همواره خود یکی از مدعیان حقوق زنان در جهان بوده است.
حضور پررنگ زنان در ترکیب دولت جدید می‌تواند موید رشد رو به فزونی مشارکت زنان در عرصه سیاسی کشور باشد.
به این بهانه نگاهی اجمالی به نقش و حضور زنان در سیاست فرانسه می‌اندازیم:
“سیمون وی” به عنوان وزیر بهداشت، اولین زنی بود که در جمهوری پنجم فرانسه به کابینه ژاک شیراک در سالهای ۱۹۷۴تا ۱۹۷۶راه یافت.
او به کابینه ریمون بار نیز راه پیدا کرد و قانون جنجالی حق زنان برای سقط جنین را نیز به تصویب رسانید.
در سال ۱۹۸۱میلادی “پی‌یر موروا” نخست‌وزیر سوسیالیست فرانسوا میتران سه زن به نام ” نیکول کستیو”، “ادیت کرسون” و “کاترین لالومیر” وارد کابینه خود کرد. این سه اززنانی بودند که به مشاغل عالی در حوزه‌های همبستگی عمومی، کشاورزی و نظام مصرف فرانسه رسیدند.
در کابینه همزیستی ژاک شیراک درسال ۱۹۸۶میلادی ،هیچ زنی در پست وزارت حضور نداشت ولی خانم ” ادیت کرسون” سوسیالیست در سال ۱۹۸۸به کابینه چپ میشل روکار راه یافت و همین خانم پس از او در سال ۱۹۹۱میلادی برای اولین بار به پست نخست وزیری فرانسه دست پیدا کرد که این موضوع در آن زمان یک انقلاب به‌حساب می‌آمد.
در ۱۹۹۳میلادی “ادوار بالادور” نخست‌وزیر راست‌گرا دوباره خانم “سیمون وی” را به کابینه دعوت کرد و او با عنوان وزیرمشاور مسوولیت امور اجتماعی فرانسه را در دست گرفت.
خانم “میشل الیو ماری ” نیز در همان کابینه به عنوان وزیر امور جوانان و ورزش برای اولین بار وزیر شد.
در کابینه راست گرای “آلن ژوپه” در سال ۱۹۹۵و پس از پیروزی شیراک در دوره نخست ریاست جمهوری، ژوپه چهار زن را (از ۲۶وزیر) به اسامی “الیزابت اوبر”، “کولت کوداسیونی”، “کورین لوپاژ” و” فرانسواز دوپانافیو” وارد کابینه خود کرد.
این زنان پست‌های بهداشت، همبستگی نسل‌ها، محیط زیست و توریسم را در دست گرفتند.
با روی کار آمدن لیونل ژوسپن سوسیالیست در سال ،۱۹۹۷پنج زن دیگر برای اولین بار وارد دولت فرانسه شدند.
این زنان که “مارتین اوبری”،”الیزابت گیگو”، “کاترین تروتمان”، “دومینیک ووانه” و” ماری ژرژ بوفه” نام داشتند، پست‌های اشتغال، دادگستری، محیط زیست و جوانان و ورزش را عهده‌دار شدند.
ژان پی‌یر رافرن نخست وزیر راست گرای فرانسه که پس از لیونل ژوسپن و در دور دوم ریاست جمهوری ژاک شیراک درسال ۲۰۰۲نخست وزیرفرانسه شد، در کابینه خود از میان ۱۵وزیر، سه زن را برای پست وزارت برگزید و ” میشل آلیو ماری”، “روزلین باشلو” و “بریژیت ژیراردن” را در پست‌های وزیر دفاع، ماوراء بحار و محیط زیست گماشت.
کابینه دومینیک دو ویلپن نخست‌وزیر سابق فرانسه نیز از حضور زنان بی‌بهره نبود ولی این یار دیرین شیراک و نخست‌وزیر شاعرپیشه جناح راست فرانسه کمتر کمتر از پیشینیان خود و فقط دو زن را به پست وزیر برگزید.
در دولت ویلپن “میشل آلیوماری” همچنان بر سر وزارت دفاع باقی ماند و عنوان زن آهنین کابینه را از آن خود کرد و خانم “نلی اولن” به عنوان وزیر محیط زیست، دوباره این پست را اشغال کرد که البته این سمت بطور سنتی در هر کابینه به خانمها پیشنهاد می‌شود.
اما دولت کنونی که با آغاز ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی بر سرکار آمده است، با حضور هفت وزیر زن، یک استثنا در تاریخ سیاست فرانسه بشمار می‌رود.