رزا پارکس نماد جنبش حقوق مدنی سیاهان آمریکا درگذشت

اقدام خانم پارکس الهام بخش نسلی از فعالان حقوق سیاهان بود

رزا پارکس، زن سیاهپوستی که اقدام اعتراض آمیزش در سال ۱۹۵۵ در ایالت آلاباما علیه مقررات نژادی نقطه آغاز نمادین جنبش حقوق مدنی سیاهان آمریکا قلمداد می شود، در سن ۹۲ سالگی درگذشته است.

خودداری خانم پارکس از واگذاری صندلی اش در یک اتوبوس شهری به یک مرد سفیدپوست و بازداشت متعاقب وی، به تحریم گسترده سیستم حمل و نقل عمومی توسط سیاهان منجر شد و به اعتراضات گسترده تر دامن زد.

کشیش جوانی به نام مارتین لوتر کینگ که بعدا رهبری جنبش مدنی سیاهان را به عهده گرفت سازماندهی آن تحرکات را به عهده داشت.

جنبش اعتراضی او در نهایت به تصویب قانون حقوق مدنی سال ۱۹۶۴ منجر شد که هرگونه تبعیض نژادی در آمریکا را ممنوع می کرد.

وکیل خانم پارکس گفت او در خانه اش در شهر دیترویت، در ایالت میشیگان، در حالی که خواب بود درگذشت.

وی دست کم از یک سال قبل از اختلال مشاعر رنج می برد.

جسی جکسون از رهبران جنبش مدنی سیاهان آمریکا در اشاره به اقدام خانم پارکس در سال ۱۹۵۵ گفت: “او نشست تا بلکه همه ما برخیزیم و دیوارهای جدایی فروریخت.”

وی گفت میراث خانم پارکس برای همیشه زنده خواهد ماند و افزود: “از بسیار جهات، تاریخ به دو قسمت قبل و بعد از رزا پارکس تقسیم می شود.”

او نشست تا بلکه همه ما برخیزیم و دیوارهای جدایی فروریخت

جسی جکسون

ادوارد کندی، سناتور دموکرات، از ماساچوست گفت: “ملت ما زنی دلیر و یک قهرمان واقعی را از دست داده است.”

او افزود: “نبرد بی سر و صدای او برای کسب برابری، زنگ آزادی را برای میلیون ها نفر به صدا در آورد.”

کوامی کیلپاتریک، شهردار سیاهپوست دیترویت گفت: “او سرمشق همه مردم بود. اگر او بر جای خود نمی نشست و همزمان قد علم نمی کرد، امروز من اینجا در برابر شما نبودم.”

خانم پارکس در سن ۴۲ سالگی زمانی که به عنوان خیاط روزگار می گذراند تاریخ ساز شد.

“این حق من بود”

روز اول دسامبر سال ۱۹۵۵، او ضمن سرپیچی از مقررات، از دادن صندلی اش به یک مرد سفید پوست در اتوبوس شهری آلاباما خودداری کرد. او دستگیر و ۱۴ دلار جریمه شد.

او از سال ها قبل از دستگیری اش در گروه های حقوق مدنی فعالیت می کرد و آن گروه ها در جستجوی یک مورد آزمایشی برای به چالش کشیدن قوانین تفکیک نژادی شهر بودند.

دستگیری وی به تحریم ۳۸۱ روزه سیستم اتوبوس شهری که توسط جوان ناشناسی به نام لوتر کینگ ترتیب داده شده بود انجامید و لغو جدایی نژادی در سیستم حمل و نقل عمومی را به دنبال داشت.

خانم پارکس در سال ۱۹۹۲ درباره آن حادثه گفت: “دلیل واقعی بلند نشدنم این بود که احساس می کردم این حق من است مثل همه مسافران با من رفتار شود. ما آنگونه رفتارها را بیش از حد تحمل کرده بودیم.”

وی در سال ۱۹۹۶ نشان آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد و سه سال بعد مدال طلای پارلمانی که برترین نشان افتخار غیرنظامی است به وی اعطا شد.

بی‌ بی سی فارسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.