سرطان سینه و از دست دادن هویت زنانه
کانون زنان ایران: ۹۸درصد زنان مبتلا به سرطان سینه نسبت به آینده خود مردد و نگرانند.
نتایج یک پژوهش که توسط جهاد دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی ایران به منظور بررسی مسائل فردی، خانوادگی و اجتماعی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شده نشان می دهد: که ۶۱درصد زنان مبتلا به سرطان پستان مبتلا به تشویش و اضطراب اند و ۹۸درصد آنان نیز نسبت به سلامت و آینده شان مردد و نگرانند و ۶۸درصد دیگر هم به افسردگی مبتلایند.
طبق این پژوهش زنان مبتلا به این بیماری اضطراب و افسردگی بیشتری را به نسبت مبتلایان به آن در سایر کشورهای دنیا تجربه می کنند.
این پژوهش که در میان ۱۶۹زن مبتلا به سرطان سینه انجام شده نشان می دهد که بیشتر مبتلایان به سرطان پستان در ایران جوانتر از بیماران مبتلا به این بیماری در سایر کشورها به ویژه کشورهای توسعه یافته اند. زنان مورد پژوهش عمده دلایل ترس خود از این بیماری را از دست دادن پستان ها، ترس از دست دادن عشق و علاقه همسر، نگرانی از شیمی درمانی، ترس از جراحی، ریزش مو، عوارض غیر مطلوب درمان، آینده نامعلوم، عنوان کرده اند. در این پژوهش که با روش کمی – کیفی انجام شده زنان مبتلا به سرطان پستان یکی از مشکلات عمده خود پس از جراحی پستان را ضعف روابط جنسی باهمسران خود عنوان کرده اند. همچنین یکی دیگر از مشکلات این زنان از دست دادن بخشی از هویت و فرم زنانه بدنشان است. تغییر تصور ذهنی از جسم شان و ترس از واکنش دیگران و از دست دادن عشق و علاقه ی همسر از دیگر مسائل مبتلا به این زنان است.براین اساس ۵۹درصد از این زنان گفته اند که پس از ابتلا به سرطان جذابیت جسمی کمتری احساس می کنند و ۶۵درصد نیز بر این اعتقادند که بدنشان لطمه ی شدیدی خورده و ۶۲درصد نیز از فرم بدن خویش احساس نارضایتی کرده اند.
این پژوهش با اشاره به بحث کیفیت زندگی که به تازگی در ادبیات پزشکی جایگاه ویژه ای یافته تاکید می کند: که امروزه اندازه غده سرطان، میزان بقای بیماری و عوارض آن در ارزیابی شاخص های بهبود یک بیماری به تنهایی کافی نیست و شاخص های کیفیت زندگی بیمار و اینکه شخص باید سالها با رضایت به زندگی خود ادامه دهد مهم وبه همین دلیل بررسی شاخص های کیفیت زندگی بیماران بسیار مهم ارزیابی می شود.
بر طبق این دیدگاه یافته های این پژوهش بدین گونه است: ۳۳درصد از زنان مبتلا به سرطان پستان زندگی اجتماعی شان دچار اختلال شده همچنین ۵۱درصد آنان مشکلات اقتصادی عدیده ای دارند. ۵۱درصد از این زنان نیز احساس عدم جذابیت جسمی دارند و ۶۵درصد از احساس نارضایتی از فرم بدن خویش خبر داده اند.
همچنین ۳۸درصد از این زنان از روابط جنسی خود احساس رضایت نکرده و ۴۳درصد نیز کیفیت زندگی خود را متوسط ارزیابی کرده و ۱۹درصد هم کیفیت زندگی خود را بسیار بد توصیف کرده اند.
۴۹درصد دیگر از این بیماران نیز به اضطراب حاد دچارند و ۳۴درصد دیگر نیز افزونی شدید دارند همچنین علائم اضطراب در بیماران مبتلا به سرطان پستان در مقایسه با سایر بیماری ها به نحوو بارزی مشهود است و این در حالی است که ۴۶درصد از این زنان از نظر علائم افسردگی معمولی تشخیص داده می شوند.
بر طبق یافته های این پژوهش فقط ۴۰درصد بیماران مبتلا به سرطان پستان کیفیت زندگی خود را خوب و عالی توصیف کرده اند و سایر موارد مورد مطالعه یعنی ۶۰درصد باقیمانده آن را بسیار بد یا بد توصیف کرده اند که این نتیجه گویای آن است که درمان این بیماری نتوانسته به بیماران مبتلا یاری رساند.
این پژوهش در خاتمه توجه به عوارض روحی این بیماران، استفاده از کادرهای پزشکی، روانشناسان، مددکاران اجتماعی را پس از عمل جراحی پستان در کمک به این بیماران مفید ارزیابی می کند.