ثروتمندترین زن روستای” سبو بزرگ” در فقر و تنگدستی مرد

فاطمه علی اصغر

کانون زنان ایرانی:سوزناک تر شده است ،صدای ناله سگان روستا. آخر ، این روزها ، انسانیت و عاطفه از روستای سبو بزرگ لواسان رفته است . از عزاداری خبری نیست . مرده است دیگر خاله فرخ ساده دل .از بی توجهی و فقر آن هم با وجود هکتارها زمین و ثروت .

خاله فرخ مرده است بی اینکه زنگی به صدا درآید یا دل کسی بگیرد. سکوت ،این قسمت او بود از زندگی . در بی صدایی و تنها و بی کسی هم مرد .آن هم در یکی از بیمارستان های کمیته امداد .روستا دیگر، تهی شده است از صدای آرام پاهایش .از دلسوزی هایش .خنده هایش .دیگر زنی با موهای رنگ حنا و بلوز گل گلی در روستا سرخوش و رها نمی چرخد.

خاله فرخ در غربت مرد

گریه می کند ؛یکی از خواهرزاده هایش .او که خوشبختانه با وی فامیلی یکسانی ندارد!می گوید:« آنقدر تنها بود و ساده دل که نپرس . در تنهایی هم به سوی خدا رفت . هیچ کس نمی داند اما من که یک روز بعد از مرگش به بیمارستان رفتم می دانم که چهار روز در آن بیمارستان ،کسی نبود به دادش برسد .پرستارها با اخم می گفتند شما پس کجا بودید وقتی می خواستیم اسکن بگیریم .دارو بخریم . بیماری پیرزن را درمان کنیم ؟ خیلی اشک ریختم بر این همه غریبی خاله .اما من چاره ای نداشتم. اصلا ما نمی دانستیم که او بیمار است ! کسی به ما چیزی نگفته بود .»

رها شده بود به حال خود ،محجور ثروتمند ،بدون رسیدگی و مراقبت های لازم. آزاد از هرثروتی!. بوی بد گرفته بود، این اواخر. به خاطر همین بی تفاوتی ها . دل مشغولی اش شده بود جمع کردن زباله های ده. هر وقت از او می پرسیدند که چرا زباله ها را جمع می کنی و به خانه ات می بری ، پاسخی نمی داد .انگار اصرار داشت تا حد توانش ده را پاک کند از زباله ها .از ناپاکی ها . کسی اما درکش نمی کرد . حتی مرگش را تا مدت ها برخی از بزرگان و هیات امنای ده تکذیب می کردند ، آن هم به دلایلی نامعلوم.بزرگانی که همخون آخرین دختر کدخدای ده بودند.حالا خاله فرخ مرده است . در زمین هایش بادها می وزند ،بی قرار .از آنجایی که هیچ گاه ماه پشت ابر نمی ماند .سرانجام همه اهالی شنیدند خبر مرگ دردناک خاله فرخ را .به گورستان رفتند مردم ده . اما دیدند فامیل هایش به جای عزاداری دارند امضا جمع می کنند !!!سر قبر خاله فرخ تنها و بی آزار .همه دنبال ارث و میراثند !گذشته ها گذشته، کسی اشک نمی ریزد بر مرگ زنی محجور! آن هم وقتی ثروتی کلان دارد !

گویی صدای پیرزن از قبرش به گوش می رسد :« از همه کسانی که اینقدر طول کشید تا ثروتم را تصاحب کنند .عذر می خواهم ! از همه کسانی که تا اینجا آمدند و برایم فاتحه خواندند حلالیت می طلبم اما یه خواسته ای دارم . با امضای این کاغذ حق زنی تنها را زیر پا نگذارند . ای کاش با این پول می شد عده ای از محجور های دنیا را حمایت کرد ، به خودم که وفا نکرد . »

چرا امضا جمع می کنند

زمین های فراخ و سرسبز در لواسان ، ثروت کمی نیست که بشود از مرگ مالکش خوشحال نشد .آن هم برای کسانی که لابد از عاطفه بویی نبرده اند .حداقل تا زمانی که زنده بود تا مقدار اندکی از پولش را صرف ساختن خانه ای کوچک برای او کنند .خاله فرخ در اتاقی تاریک و نمور زندگی می کرد که پایینش طویله گاوها بود . مو برتنش سیخ می شد ،شب ها از صدای نعره گاو ها . دم بر نمی آورد امامحجور بود اما نه منفور.

« عاطفه و مهر گویی از دل ها رفته است .زن باشی آن هم محجور! دیگر حسابت با کرام الکاتبین است . چه اندوهی بالاتر از بی تفاوتی این همه انسان با ادعای آدمیت !»

این را هر کسی که قصه خاله فرخ را می شناسد ،می گوید .زندگی ۷۵ ساله فخریه تاجدینی را می گویم.

مرگ برای او ،جشن عروسی بود . جشنی که هیچ گاه لباس توری پف داری بر تن خسته اش نکرد و نگذاشت تاجی نگین داری بر سرش .افسوس .نگاه ها چه عبث خاک ها را می پوید !خاله فرخ مدت هاست که بر اثر بی توجهی ها مرده است .حالا کسانی می خواهند امضا جمع کنند!برای اینکه بگویند پیرزن ۷۵ سال به خوبی و خوشی زندگی کرده است !

بی انصافی است . ظلم است . این را یکی از اهالی لواسان می گوید و ادامه می دهد :« روزی اتفاقی آمده بودم “سبو بزرگ “.گقتم به خاله فرخ سری بزنم .دیدم در اتاق تنهاست . بوی بدی می داد .یک عالمه مگس دورش جمع شده بودند .از هجوم مگس ها و آشغال هایی که دورش ریخته شده بود .نمی توانست نفس بکشد .آخر این انصاف است .دل هر شنونده ای به درد می آید . گفتم بیا خاله ببرمت حمام .گفت نه . فامیل هایم گفته اند که می آییم، برایت حمام درست می کنیم .بالاخره از شر این همه بدبختی رها می شوی . خاله بیچاره در حسرت حمام و توالت مناسب ،مرد .»

« ابوالفضل کردی »،قیم وی اما بیش از همه از مرگ در غایت فقر و بیماری خاله فرخ ناراحت است ،می گوید :« ۳سال است که قیم این زن هستم نتوانستم تا اموالش را تبدیل به پولی برای رسیدگی به وی کنم . دلایل بسیاری دست به دست هم داد تا این زن در تنگدستی بمیرد. »

به گفته قیم خاله فرخ ، درخواست وی از دادگاه این بود که این پیرزن نیاز به خانه ای مناسب و رسیدگی دارد .زمین های بسیار هم دارد .ابتدا دادگاه موافقت کرد و گفت که کارشناس می فرستد .پس از مدت ها دوندگی و گذر زمان سرانجام یک کارشناس فرستاده شد . برادر زاده هایش و تمام کسانی که در این ارث سهم داشتند به شدت به این قضیه اعتراض کردند . دوباره ۴ کارشناس فرستاده شد . اما باز به هیچ نتیجه ای نرسید .کارشکنی های این افراد مانع از فروش زمین های «فخریه تاجدینی » فرزند آخر «محمد حسین تاجدینی » و رسیدگی به او شد .

ابوالفضل کردی همچنان ناراحت است ،زمزمه می کند:«من تلاش خودم را کردم .افسوس نتوانستم به این زن کمکی کنم و به دادش برسم .اکنون هم مراحل دادگاهی انتقال ثروت وی در حال انجام است .هیچ کس نمی تواند بدون نظر دادگاه و به طور قانونی زمین های این پیرزن را بفروشد . مگر غیر قانونی .»

وی ادامه می دهد :« حتی این افراد از وی به زور امضا گرفته اند .از فردی محجور .کسانی که قانون می دانند ،حرف مرا می فهمند . نمی شود با فرد محجور معامله کرد .»

مرگ مشکوک خاله فرخ

در ده پیچیده است که امکان دارد مرگ خاله فرخ مشکوک باشد .اما کسی نمی تواند چیزی بگوید یا آنقدر کار دارد که نمی تواند دنبال مسایل این پیرزن برود .مرگی مشکوک در بیمارستانی شلوغ !

قیم خاله فرخ می گوید :« نتایج پزشک قانونی که آمد،آنگاه می توان نظر داد که حقیقت درباره مرگ وی چیست .»

هنوز مردم یادشان است ضجه های بی امان خاله فرخ ده را وقتی از بالای پله های خانه پدری اش افتاد .همان خانه ای که این اواخر تبدیل شده بود به طویله گاو ها و یک اتاق تاریک و نمور. چقدر جیغ کشید بود .کسی نمی داند .چه مدتی پیرزن بیچاره افتاده بود پشت در .کسی نمی دانست .تنها صدای ناله سگان بود که سرانجام همسایه ها را کشاند به این خانه .در خانه پیرزن همیشه باز بود .خانه ای که تنها یک اتاقش مال او بود و این اتاق اگر درش بسته می شد .حتی یک پنجره نداشت که بدانی صبح است یا شب .سرانجام ،این همسایه ها بودند که آمدند پشت در دیدند خاله از پله ها افتاده است .نمی توانستند در را باز کنند .از پشت بام آمدند .دستش شکسته بود.تنها توانستند پیرزن را از پله ها طولانی و کوتاه اتاقش بالا ببرند .در رختخوابش بگذارند و دیگر هیچ .»

پیرزن تا کی درد کشیده بود ،کسی نمی داند . تا کی در آن تاق تاریک به حال زار خویش گریسته بود کسی نمی داند . ولی همه این را می دانند که اگر مراقبت های لازم از پیرزن می شد با وضع و حال بهتری می مرد . با بوی دیگری . حالا ثروتش را هرکسی می خواست به راحتی می خورد .

سپردن خاله فرخ به بردارزاده هایش

از آن روزی که خاله فرخ خانه نشین شد و بد حال ،مردم ده گاه به گاه برایش غذا می آوردند . به او می رسیدند . گاهی فرشته نامی مانند فرشته های خدایی .او را حمام می برد. به او می رسید .خلیل یکی از خواهرزاده هایش بود ازاین همه بی کسی خاله دلش به درد آمد مدت ۵ سال مراقبت از او را به عهده گرفت .اما رفت و آمد های او به خانه خاله فرخ برای بردارزاده هایش گران تمام شد .شکایت کردند .دادگاه به این نتیجه رسید که سرپرستی پیرزن را به بردارزاده هایش بسپارد .شواهد و مدارک نشان می دهد از همان روز بیچارگی این زن تنها آغاز شد .

حالا خاله فرخ مرده است .برسر قبرش امضا جمع می کنند . معمایی بدون پاسخ .آخر خاله زیر نظر کمیته امداد بود ! کسی از کمیته امداد برای رسیدگی به او پول می گرفت .اما این فرد چه کسی بود کسی نمی داند .مددکارانش پاسخ سوالات ما رانمی دهند . پیرزن ثروتمند زیر نظر کمیته امداد بود! پس برادرزاده هایش چه کسی را سرپرستی کردند .کسی نمی داند ! افسوس .بهزیستی .اداره سرپرستی . قانون .دادگاه هیچ کدام نتوانستند دردی از این پیرزن دوا کنند .افسوس.ای کاش اموالش می توانست کاری کند برای محجورینی مانند خودش .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.