بیانیه‌ی جمعی از شاعران آمریکا: بهناز امانی، شاعر و مترجم ایرانی را با وجود بیماری به زندان برنگردانید

چارلز برنستین، شاعر مطرح بنیانگذار جنبش شعر زبان در آمریکا و برنده‌ی جایزه‌ی معتبر بولینجن، بیانیه‌ای را برای ابراز نگرانی از بابت وضعیت سلامتی بهناز امانی -شاعر، مترجم و استادیار دانشگاه که در دوران ۴۶ روزه‌ی بازداشتش در زندان قرچک ورامین، بیماری سرطان رحمش شدت پیدا کرده است- و با بر حذر داشتن مقامات ایران از بازگرداندن این شاعر به زندان، روی وبسایت خود منتشر کرده و به امضای جمعی از شاعران آوانگارد در آمریکا رسانده است.

ترجمه‌ی فارسی بیانیه‌ی این شاعران آمریکایی به شرح زیر است:

چند ماه پیش، جمعی از شاعران آمریکایی نامه‌ای را در همبستگی با شاعران زندانی در ایران امضا کردند. در این مدت، جمعی از ایرانیان که خارج از آن کشور سکونت دارند، کمیته‌ی عملیاتی نویسندگان ایران (آیواک) را که گروه تازه تأسیسی است، به راه انداختند. آنها فهرست جامعی از نویسندگان تحت خطر در ایران را گردآوری کرده‌اند. نام بهناز امانی نیز در این فهرست به چشم می‌خورد. نیت ما از آن نامه‌ی نخستین، جلب توجه رسانه‌های آمریکایی به موضوع نبود، بلکه بیشتر می‌خواستیم به شاعرانی که از آنها نام برده بودیم بگوییم که از آنها حمایت و پشتیبانی می‌کنیم. بسیاری از آن شاعران، بعدا نامه‌ی ما را خواندند و تشکر کردند. بهناز امانی نیز به‌واسطه‌ی یکی از دوستانش، در خصوص آن نامه با من تماس گرفت. دیدن ویدیوی شعرخوانی بهناز امانی وقتی که از شرایط ظالمانه‌ای که به زندگی‌اش تحمیل شده مطلع باشیم، بسیار دردناک است. خشم ما نسبت به حکومتی که چنین آسیبی را متوجه او کرده است، زمانی بیشتر برانگیخته می‌شود که من و شما حس ‌کنیم که قدرت چندانی نداریم. به پیام صوتی ضبط شده‌ی بهناز گوش دهید. این پیام به من ثابت می‌کند که آن واژه‌ی «چندان» در «قدرت چندانی نداریم»، دقیقا نقطه‌ای است که ما به هم می‌رسیم. این همان نقطه‌ی همبستگی ماست. نامه‌ی جدید ما به شرح زیر است:

ما عمیقا نگران سرنوشت بهناز امانی، شاعر، مترجم و استادیار ادبیات انگلیسی در ایران هستیم. بنا به گزارش کمیته‌ی عملیاتی نویسندگان ایران (آیواک)، بهناز امانی هم‌اکنون در دوران آزادی موقت خود به قید وثیقه به سر می‌برد. پس از آزادی از زندان، تشخیص‌های پزشکی نشان داده که او به سرطان پیشرفته‌ی رحم مبتلا است. چهل و شش روزی که او را ظالمانه در زندان قرچک ورامین به حبس کشیدند، باعث تاخیر در تشخیص بیماری سرطان او و درمان آن شده است.
در ماه اکتبر بود که حکومت ایران با بهناز امانی به خاطر امضای بیانیه‌ی اساتید دانشگاه در اعتراض به بازداشت دانشجویان برخورد کرد. پس از امضای آن نامه – که تفاوت چندانی با همین نامه‌ی ما نداشت- او به چشم بر هم زدنی هدف برخورد نیروهای امنیتی دانشگاه محل تدریسش و تحت بازجویی آنها قرار گرفت. و دو روز بعد، مقابل منزل خود ربوده و به زندان قرچک ورامین منتقل شد.
ما به‌عنوان جمعی از شاعران آمریکایی با نوشتن این نامه، همبستگی خود با بهناز امانی و حمایت‌مان از حق اعتراض مسالمت‌آمیز او نسبت به برخورد ظالمانه و غیرقانونی‌ای را که با دانشجویان او و بسیاری از مردم ایران صورت گرفته است، اعلام می‌داریم. ما می‌خواهیم که بهناز امانی دیگر تحت هیچ شرایطی به زندان بازنگردد. هر کسی که در حبس دوباره‌ی او نقشی داشته باشد، مسئول هر آن‌چه برای او پیش بیاید و وخیم شدن وضعیت سلامتی او خواهد بود.

امضاکنندگان
باب پرلمن
بری شوابسکی
ریچل بلاو دوپلسیس
نیکول پیرافیته
پی‌یر ژوریس
بروس اندروس
مایکل پالمر
چارلز برنستین
سپیده جدیری
جوآن رتالاک
فاطمه شمس
ماتوئی یانکلویچ
رزماری والدراپ

منبع: کانال تلگرامی شعر ۴۰۱