دیده‌بان

کانون زنان ایرانی باردار است آن دایره کهماه را به تماشا سپردهآن تاول داغکه روزاز خاطرش ، گر گرفتهجهان از

کانون زنان ایرانی بیدار می شوی و اتفاقمثل چهار پایه ای لگد خورده یک ورمیان اتاقافتاده است گردنی آن بالا نزدیک سقفسری بی جهت رابا تن

کانون زنان ایرانی در دایره اتحاد داشت دست هایش!در گذر آهسته سطرهای بادو شال نشسته بر شانه. ما، سرپرست شهریوری

مهری جعفری، فعال حقوق زنان، وکیل پایه یک دادگستری، کوهنورد و شاعری بود که در روز سیزدهم مرداد سال ۱۴۰۰ در حالی که برای صعود به قله‌ی پوبدا در رشته‌کوه‌های تین شان واقع در مرز بین قرقیزستان و چین، به این کوهستان رفته بود، از یک ارتفاع دو هزار متری به یخچال سقوط کرد و درگذشت.

آزاده صادقی:نه به خاطر اینکه چند سال قبل سر نیلوفر حامدی داد زده بودم، نه! به خاطر اینکه او را روزنامه نگاری حرفه ای، متعهد و با مسئولیتی می دانستم که با هر گزارشش نوری می‌تاباند به روزنامه‌نگاری ایران. گزارش‌های نیلوفر حامدی همیشه پر بود از دغدغه‌مندی. الهه محمدی هم همینطور، فروتن و بی‌ادعا. هنوز گزارش بی‌نظیرش به نام «قتل با اسم رمز ناموس» را به یاد دارم، سطر سطرش را از برم. طوری می‌نوشت که انگار خودش آن درد را زندگی کرده بود.

ما جمعی از کنشگران، زندانیان سیاسی و هم ‎بندان سابق او، با اعلام نگرانی نسبت به وضعیت مریم اکبری منفرد، هرگونه پرونده ‎سازی جدید علیه او را محکوم می ‎کنیم. مریم اکبری تمام ۱۴ سال گذشته را ناعادلانه در زندان گذرانده است. او می بایست بدون قید و شرط از زندان آزاد شود. 

برای دو خواهر بی‌گناهم #الهه_نیلوفر و تمام زنانی که به جرم گفتن از حقیقت زن بودن، در بندند

سپیده جدیری