پروین بهمنی، خالق لالایی‌های مادرانه‌ی ایران زمین، لالایی آخر را خواند

کانون زنان ایرانی

پروین بهمنی، خواننده و پژوهشگر پرآوازه‌ی قشقایی حوزه‌ی موسیقی نواحی که “خالق لالایی‌های مادرانه‌ی ایران زمین” لقب گرفته بود، ۲۹ مهرماه ۱۴۰۰، در سن ۷۲ سالگی درگذشت. پیکر او دوشنبه ـ سوم آبان ماه ـ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده می‌شود.

مراسم خاکسپاری پروین بهمنی دوشنبه ۳ آبان ساعت ۱۱ صبح با رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار می‌شود.

بهمنی متولد ۱۳۲۸ در شیراز، فارغ‌التحصیل دانشسرای تربیت معلم، دارنده‌ی نشان درجه‌ یک هنری (دکتری) از وزارت فرهنگ و ارشاد و نخستین زن برگزیده‌ی مفاخر هنری ترک بود.

به دلیل مجالس شعر و شاعری که پدرش برگزار می‌کرد، خانه‌ی پدری او محل رفت و آمد موسیقیدانان مشهور قشقایی بود.

پروین بهمنی پیش‌تر به رسانه‌ها گفته بود که از کودکی جذب این مجالس شده بوده و بیش از آنکه به دنبال بازی با بچه‌های همسن و سالش باشد، علاقمند و کنجکاو بوده که ببیند در این مجالس شعر و موسیقی چه خبر است.

پس از پایان تحصیلاتش وارد دانشسرای عشایری شد. به مدت شانزده سال به آموزگاری اشتغال داشت و همزمان مشغول آموختن ردیف‌های موسیقی بود. مدتی نزد اساتیدی چون محمد حسین کیانی ،حبیب خان گرگین، غلامرضا خان بهمنی و محمد قلی خورشید موسیقی اصیل یاد گرفت و سپس به تهران رفت.

مدتی نیز در تهران نزد هنگامه اخوان مشغول یادگیری دستگاه شور شد و سپس به ایتالیا رفت و به مدت دو سال در آن کشور سکونت داشت.
در نهایت سال ۱۳۷۲ و وقتی ۴۶ ساله بود، گروه موسیقی قشقایی به سرپرستی او در جشنواره آینه آواز ، به اجرای موسیقی پرداختند.

سپس از سال ۱۳۷۸ اجراهای مستقل خود را شروع کرد و از سال ۱۳۸۰ با تاسیس گروه موسیقی حاوا به فعالیتش سرعت بخشید.

پروین بهمنی در کنار اجرای آواز محلی، به عنوان یک پژوهشگر موسیقی شناخته می‌شد. او همچنین در سال ۱۳۸۶ با لالایی در فیلم «سه زن» منیژه حکمت به شهرت به سزایی دست یافت.

این آواز خیلی زود نه تنها در ایران بلکه در کشورهای مختلف جهان مورد توجه قرار گرفت و بسیاری از تهیه کنندگان به سمت موسیقی قشقایی کشیده شدند.

فعالیت خانم بهمنی در احیای موسیقی ترکی قشقایی خیلی زود نشان درجه دو و یک فرهنگی را برایش به ارمغان آورد و عضو موسسه پیشکسوتان هنر ایران شد.

بعدها به عنوان یکی از شش بانوی موسیقی کشور شناخته شد و مقام بانوی برگزیده فرهنگی ترکان جهان را از آن خود کرد و مدرک افتخاری دانشگاه آتاتورک را نیز بدست آورد.

خانم بهمنی همچنین در انتشار کتاب‌های “داستان‌ها و حکایت‌های افسانه‌های اقوام ترک”، “جغرافیای محیط عاشقی ترکان ایران” و “ایران ترکلر” نقش داشته و از او چند آلبوم موسیقی از جمله ” نغمه‌های آوازهای قشقایی، خدای من غریب و به یاد فرود” و منتشر شده‌ است.

او که از مدتی پیش به دلیل ناراحتی قلبی و ریوی در بیمارستان بستری شده بود، روز ۲۹ مهرماه در ۷۲ سالگی درگذشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.