تصور نمی کردیم فمینیست شویم ،تاثیر جنبش زنان بر توسعه اقیانوسیه

روزنامه سرمایه

ترجمه :فرشته جودکی

تفاوت های میان جنبش زنان و جنبش فمینیست در چیست؟ اینها فقط دو سوال از سوالات مطرح شده در دومین جلسه آموزش دفاع فمینیست منطقه ای بوده که از جانب جنبش حقوق زنان فیجی (FWR16) و تشکیل راه های توسعه برای زنان برای دوره ای نو (DAWN) در اقیانوسیه سازماندهی شده بود. این جلسات از شانزدهم تا بیست ویکم جولای در گینه نو برگزار شدند. از پایان آموزش ها، بسیاری از زنان شرکت کننده می گفتند؛ به دلیل تصور منفی که نسبت به کلمه فمینیست داشته اند هرگز فکر نمی کرده اند که روزی یک فمینیست شوند. یکی از شرکت کنندگان نیز توضیح داد که چطور وقتی که از دوستش می خواسته در آموزش ها شرکت کند، از آن طفره می رفته است و با گذشت یک هفته از این آموزش ها اکثر زنانی که در ابتدا از مفهوم اصلی آن دور بودند، برخاستند و خود را یک فمینیست خواندند.

این جلسات که در جزیره “لولواتا” برگزار می شد به گسترش عدالت جنسی و مشارکت زنان از طریق آموزش مهارت های دفاعی در موضوع های مربوط به حقوق و بهداشت جنسی، تغییر ساختارهای سیاسی و اجتماعی، اقتصاد سیاسی، جهانی شدن، بوم شناسی سیاسی و تداوم پرداخته اند. در روزی که در این جلسات به مساله حقوق و بهداشت جنسی پرداختند، شرکت کنندگان در این مورد آموزش هایی دیدند و با سیستم بدن آشنا شوند و این که چطور می توانند مقاوم باشند در یکی از این روزها شرکت کنندگان داستان غم انگیزی از یک گروه از دختران «توالوان» را تعریف کردند که زنده زنده در خوابگاهشان سوختند.

این دخترها که بیش تر آن ها از روستاهای دور افتاده می آمدند و یا از جزایر دیگر بودند، هر شب به خاطر امنیت و همین طور قانون خاموشی بعد از ساعت ۹ در خوابگاه خود زندانی می شدند و در مقابل ، خوابگاه پسران بسیار آزاد بودند، آتش سوزی زمانی صورت گرفت که یکی از دختران زمانی که از شمع برای مطالعه استفاده می کرد، به خواب رفت. در جلسه ای که به مبحث اصلاح ساختار سیاسی پرداختند، تجارت دولتی مورد بحث قرار گرفت. ضعف قدرت دولت بسیار مشهود بود، از هدف تولید برای مردم گرفته تا هدف آسان سازی سرمایه گذاری و تجارت و این امر در تجربه برنامه های اصلاح ساختاری (SAPS) منطقه اقیانوسیه بسیار آشکار بود و بسیاری از شرکت کنندگان (SAPS) را تجربه کرده بودند. این امر شرکت کنندگان را عصبانی می کرد که می دیدند حقوقشان به عنوان یک شهروند نادیده گرفته می شود و قدرت بیش تری در اختیار افراد و سازمان های میان دولتی مثل سازمان تجارت جهانی (WTO) قرار دارد.

روز جمعه که یکی از زنان جوان به معرفی کتاب جهانی پرداخت، شرکت کنندگان می باید یک قوطی کنسرو ماهی را بررسی و جدول تولید تا مصرف آن را نقاشی می کردند. از ماهیگیری گرفته تا قایق های ماهیگری و صنعت ماهیگیری، بهداشت و امنیت زنانی که در کارخانه های تولید کنسرو کار می کنند و همچنین این مساله که با وجود ثروت عظیم منطقه اقیانوسیه در صنعت ماهیگیری چطور از صحنه تجارت بین المللی خارج شدند.

یکی از افراد شرکت کننده توضیح داد که چطور کلینیک بهداشت آن ها و هیچ دکتری وجود نداشت و زنان بسیاری مجبور بودند مسافت های طولانی را برای مراقبت های پزشکی شان طی کنند و وقتی که از دولت درخواست کمک می کردند همیشه پاسخ آن ها نداشتن بودجه بود. با این وجود دولت به اشکال مختلف پاسخ می داد. از جمله ارجاع ما به موسسات مالی مثل بانک جهانی و صندوق پول بین المللی (TMF) و دیگر سازمان های اجرایی مدیر اجرایی FWR16 دویریسیلا بوادروموا گفت: «این آموزش های دفاع فمینیستی زنان جوان در سال ۲۰۰۷ بسیار موفقیت آمیز بود، آن ها با استفاده از مثال ها و تجربیاتی که برگرفته از زندگی واقعی خودشان بود به درک عمیق تری از موضوع فمینیست رسیدند که تاثیر زیادی بر زنان اقیانوسیه گذاشت.

او می گوید: «این تنها تجربه منحصر به فرد این زنان جوان نیست، بلکه آن ها یک شبکه تشکیل داده اند و سعی دارند فعالیت های توسعه ای و تحلیل های فمینیستی را در زندگی هر روزشان به کار گیرند.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.