چه حسی دارد…/ درباره حضور زنان در استادیوم

شیرزنان: حضور سه زن ایرانی در استادیوم صد هزار نفری آزادی برای تماشای مسابقه فوتبال مردان ایران- کره جنوبی، اتفاق جالب و امیدوارکننده ای بود. حس این دختران ایرانی، خواندنی است. پس احساسات دو تن از این دختران را که به نشریه شیرزنان ارسال کرده اند، از زبان خودشان بشنویم.

عارفه الیاسی- هر بازی ملی برای روسری سفیدها نوید یک امید تازه است امید اینکه شاید بتوانیم این بازی وارد استادیوم شویم. از مدتها پیش در فکر این بودیم که چطور به تماشای بازی تیم ملی فوتبال ایران- کره جنوبی به استادیوم آزادی برویم. تصمیم گرفتیم به طریقی با زنهای کره ای تماس بگیریم و وضعیتمان را توضیح دهیم.

نامه هایی به زبان انگلیسی و کره ای نوشتیم و روز بازی هنگامی که کره ای ها تصمیم داشتند به استادیوم بروند، بین آنها پخش کردیم. در همین حال یکی از افراد آنجا وقتی علاقه ما را دید، چند بلیط استادیوم در اختیارمان قرار داد و آن لحظه ما در آسمان بودیم. باور نمی کردیم که می توانیم وارد استادیوم شویم. اولین مسئله ای که توجه ما را در استادیوم جلب کرد، فاصله زیاد با زمین بود. طوری که بازیکنان به سختی دیده می شدند و خوب باعث شد ما به گناه نیفتیم! در کنار کره ای ها نشستیم و همراه آنها هم کره و هم ایران تشویق کردیم. کره را تشویق کردیم چون برای زنهایش ارزشی برابر مردان قائل شده بود.

سارا لقایی وقتی ایران گل زد داشتم با تلفن صحبت می کردم. جیغی که زدم شرط می بندم روی شنوایی پشت خطی تاثیر گذاشت. گریه دیگر نگذاشت صحبت کنم. مثل رویا بود آن لحظه. مطمئن بودم گل زدیم. دقیقا پشت دروازه بودم و توپ زرد رنگ انگار خورده بود درست وسط قلبم. اما طبق عادت منتظر بودم صحنه تکرار گل پخش شود و شادی بازیکن گل زن.

چه استدلالی است که می گوید: تماشای بازی زنده توسط زنان به خاطر پیدا بودن پای مردان حرام است؟ از آنجا هر چه زور زدیم نتوانستیم ساق پای بازیکن ها را ببینیم. بازیکن ها را هم از هم تشخیص نمی دادیم. من خودم عقیلی را به خاطر موهای لختش با علی کریمی اشتباه گرفتم و بعد یادم آمد کریمی که اصلا توی تیم ملی نیست. هیجان حضور اول، حواس برایم نگذاشته بود و فکر می کردم دروازه بان پیراهنش را عوض کرده نه اینکه زمین های بازی عوض شده است!

وقتی ایران گل خورد هیاهوی تماشاچی های کره ای که اطرافمان را گرفته بودند، مانع نشد سکوت سنگین ایرانی ها را نشنویم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.