سهم زنان خانه دار نادیده گرفته می شود

کانون زنان ایرانی: سهم زنان خانه دار، در اقتصاد کشور نادید گرفته شده است.

برطبق نتایج یک پژوهش تولید زنان خانه دار در منزل به عنوان نوعی از تولید پنهان جامعه، در محاسبات ملی نادیده گرفته می شوند در حالیکه اگر ارزش ریالی آن محاسبه شود سهم قابل توجهی از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص خواهند داد.

برطبق یافته های این پژوهش که باروش پیمایش و از طریق نمونه گیری خوشه ای در شهر لاهیجان و تعدادی از خانواده های این شهر انجام شده نشان می دهد: زنان خانه دار به عنوان نیروی انسانی بزرگ و بالقوه اقتصادی جامعه یک چهارم جمعیت کشور راتشکیل می دهند و می توانند حدود یک پنجم تولید ناخالص داخلی را بدون احتساب بخش نفت به خود اختصاص دهند. برطبق یافته های این پژوهش میان تولید توسط زنان خانه دار نیاز به امار و اطلاعات دقیق دررابطه با تعداد زنان خانه دار، میزان ساعات کار هفتگی زنان و متوسط مزد در یک ساعت از مشاغل همتراز زنان شاغل دارد.

تعداد زنان خانه دار در شهر لاهیجان در سال ۱۳۶۸، با استفاده از نرخ رشد جمعیت زنان خانه دار در دهه ۱۳۵۵تا ۱۳۶۵ و ۹۶۲۲نفر برآورده شده است. که در همین سال تعداد زنان خانه دار در کل کشور ۱۲۲۵۵۰۰نفر برآورد شده است همچنین میانگین کار هفتگی باتلفیق آمار و اطلاعات سرشماری سال ۱۳۵۵ و اطلاعات به دست آمده از طرح نمونه گیری برآورد شده است میانگین ساعت کار زنان شاغل شهر لاهیجان بر اساس اطلاعات سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۵۵، در حدود ۶/۴۲ ساعت بوده است در سال ۱۳۸۲این رقم با توجه به نتایج طرح نمونه گیری تحقیق ۳/۴۳ساعت به دست آمده است.

این پژوهش با فرض ثابت بودن شرایط کاری زنان شاغل طی سال های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۸ در کل کشور، همن رقم رابرای محاسبه شاخص فعالیت تولیدی زنان خانه دار پذیرفته و ۴۳ساعت را در محاسبات مربوطه موردمحاسبه قرار داده، هرچند که بر اساس نتایج نمونه گیری در این تحقیق میزان فعالیت زنان خانه دار حدود ۶/۵۳ساعت در هفته از این رقم بیشتر شده است متغیر دیگر برای محاسبه شاخص فعالیت زنان خانه دار، متوسط دستمزد ساعتی زنان شاغل است، با استفاده از اطلاعات آمارگیری هزینه و درآمد خانوار، متوسط درآمد ماهیانه خانوارهای کل کشور در سال ۱۳۶۸در حدود ۱۱۰۰۰۰ریال هزینه ماهیانه آنها اعم از خوراکی و غیر خوراکی در حدود ۱۵۰۰۰۰ریال محاسبه شده است با فرض اینکه در یک شرایط متعادل هزینه ها و درآمدهای خانوار بایستی باهم برابر باشند، رقم هزینه را به عنوان درآمد پذیرفته و متوسط دستمزد ساعتی را به دست می آوریم.

متوسط در آمد ماهیانه در جامعه نمونه در حدود ۲۰۰۰۰۰ریال محاسبه شده که عامل تورم در آن مستقر و با تعدیل آن و رقم هزینه های سال ۱۳۶۸ می توان برآورد لازم را جهت دستیابی به میزان متوسط دستمزد ساعتی زنان در سال ۱۳۶۸نشان داد. یافته های این پژوهش در این مورد از طرح نمونه گیری بیانگر پائین بودن درآمد زنان شاغل نسبت به مردان بوده است، و از انجا که مردان با داشتن چند شغل معمولاً درآمد بیشتری نسبت به زنان به دست می آورند. ضریبی در رابطه با درآمد زنان نسبت به رقم کل درآمد خانوار محاسبه و اعمال شده است تا یک رقم واقعی تر به دست آید.

بنابراین در آمد ماهیانه زنان در کل کشور و نیز شهر لاهیجان در سال ۱۳۶۸در حدود ۹۷۰۰۰ریال برآورد می شود که میزان متوسط آن در هر ساعت ۲۲۵۶ ریال خواهد بود در سال ۱۳۶۸همچنین تولید ناخالص ملی ۲۷۵۷۵میلیارد ریال بوده است که نسبت به سال پایه ۹۷۹۷میلیارد ریال شده است.

محصول ناخالص داخلی GDPنیز در سال ۱۳۶۸به قیمت های ۲۷۰۲۹میلیارد بوده است. با توجه به ارزش تولید زنان خانه دار که حدود ۶۱۸۲میلیارد ریال برآورد شده سهم زنان خانه دار به حدود یک پنجم آن خواهد رسید.

نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر آن است که : سهم قابل توجهی ازGDP را می توان برای زنان قائل شد، در صورتی که اگر ضرایب خطا آماری را نیز به نتایج اضافه کنیم. باز رقم محاسبه شده به آن اندازه قابل توجه است که نمی توان نقش زنان خانه دار را در تولیدات کشور ناچیز شمرد.

همچنین اگر در آمد حاصل از بخش نفت را که به عنوان ثروت ملی کشور به درآمد ملی تزریق می شود نادیده بگیریم، میزان تولید ناشی از فعالیت های اقتصادی زنان خانه دار در رتبه سوم بعد از خدمات و کشاورزی قرار می گیرد که به عبارتی دیگر حدود ۲۰درصد GDP را به خود اختصاص می دهند.

تعریف برخی از مفاهیم این تحقیق:

GDP: ارزش افزوده ایجاد شده در قلمرو داخلی اقتصاد به وسیله تولید کنندگان مقیم و غیر مقیم،

:GNP عبارت است از ارزش بازاری کالاها و خدمات تولید شده نهایی در اقتصاد ملی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.