فرحناز فروتن، روزنامه نگار افغانستانی:فرمانده اکمل امیر برای مکتب دختران تفنگ برداشت

فرحناز فروتن*

اگر در آینده دو فرزند پسر داشه باشم، نام یکی را « اکمل » و دیگری را « امیر » می گذارم تا با خود، آرمان، مردانه گی، عزت و شرافت را حمل کنند. مرد واقعی باشند. تا بدانند در عصر اکمل امیر** ها و با قربانی هزاران هزار، اکمل امیر در افغانستان، میلیون ها دختر به مکتب و دانشگاه رفت. هزاران زن شاغل شد. ده ها خبرنگار خوب و برجسته سر بلند کردند. رسانه دار شدیم دفتر دار شدیم. زیر سایه شان بارها به خیابان رفتیم و اعتراض کردیم.
تا بدانند که اکمل امیرها تا آخر بر عهد « خدا، وطن، وظیفه» ماندند اما؛ سر قمندان(فرماندهان) ها گریختند. حماسه از آنجا شروع می‌شود که تمام دنیا پشت می‌کند و عده‌ای اندک برای آرمانی که سالیان سال جنگیدند تن به تقدیر نمی دهند و خودشان افسانه خود را برای تاریخ می نویسند. زیرا از مرگ نمی ترسند، زیرا می دانند که مرگ پایان کبوتر نیست.
فرزندانم را اکمل و امیر می‌نامم تا رشید باشند، شعر و ادبیات را دوست بدارند، فرهنگ را بدانند. تفنگ انتخاب شان نباشد بلکه تفنگ را برای دفاع از مردم و ارزش های خود بردارند.
اکمل امیر و سربازان ارتش افغانستان؛ آنها که حالا در کوه ها برای آرمان یک ملت می‌جنگند، شروع کننده این جنگ خونین نبودند/نیستند، بلکه آنها تفنگ را برای دفاع از خانه، کاشانه، مکتب دختران، برای من برای تو برای ما برای آزادی، برای کرامت انسانی و برای پاسداری از ارزشهای های‌ما علیه تاریکی حاکم تفنگ گرفتند.
این حماسه بی‌بدیل را باید سینه به سینه به فرزندانمان انتقال دهیم. آنان باید تاریخ این عصر را از بر کنند. ارتش میلیاردی را سیاست مداران فاسد و جنرالان(ژنرال ها) فاسدتر تکه تکه کردند و اینان با یک میل تفنگ به دفاع از ارزش های همان ارتش برآمدند.
سرزمین آزاد شده‌ی فردا، کشور زنان افغانستان، اندرابی‌ها، اکمل ها،قربانعلی‌ها، سهرابها، خالدها، سیفی ها… خواهد بود.
اکمل امیر تنها ۳۶ سال سن داشت که این همه آموزه از خود به جا گذاشت. شبیه اکمل امیرها باشیم، با ایمان و اراده و عشق برای آنچه که می خواهیم و آنچه که می جنگیم. من ایمان دارم که طالب را ظلم پایان ناپذیر و وحشی اش بار دیگر شکست خواهد داد و نابود خواهد کرد.
درود به روح سربازان هندوکش

*فرحناز فروتن، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان افغانستانی است.او در دوران کودکی به همراه خانواده اش به ایران نقل مهاجرت کرد. فرحناز در سال ۲۰۰۱ به افغانستان بازگشت و بین سال‌های ۲۰۱۲ تا در سه ایستگاه اصلی پخش تلویزیونی در افغانستان از جمله شبکه تلویزیونی آریانا کار کرد و مجری برنامه‌های مهمی برای طلوع نیوز و گفتگوی ویژه و برنامه هفتگی مناظره کابل برای تلویزیون یک بود.در ۹ نوامبر ۲۰۲۰، فرحناز تماسی از کمیته ایمنی خبرنگاران افغانستان دریافت کرد که به او اطلاع دادند که طبق اطلاعات سرویس‌های اطلاعاتی خارجی، او در لیست سیاه افراد طالبان قرار دارد، لیستی که «نیویورک تایمز» عنوان «لیست ترور» به آن داده‌است و او مجبور شد به فرانسه، پناهنده شود.

**اکمل امیر از فرماندهان ارشد جبهه آزادی افغانستان، هفته گذشته در منطقه سالنگ در شمال کابل در درگیری با نیروهای طالبان، به همراه شش تن از همرزمانش جان باخت.