مهاجران

مهگان فرهنگ:عکس‌های نیلوفر ارزانی بازتابی از لحظات زیسته او به‌عنوان یک زن جوان مهاجر است که تلاش می‌کند در جهانی جدید، هویت خود را بازسازی کند. در این حالت، مهاجر ممکن است به عمد خود را از محیط‌های اجتماعی دور کند تا فرصتی برای بازبینی زندگی، هویت، و مسیرهای جدید خود پیدا کند. این تنهایی به او امکان می‌دهد که با خود درونی‌اش بیشتر ارتباط برقرار کند و با چالش‌های روانی و احساسی مهاجرت مقابله کند. مهاجران در این دوران به دنبال بازتعریف هویت خود هستند و اغلب این فرآیند به زمان و فضای خصوصی نیاز دارد.

ذکیه خدادادی در سن ۹ سالگی به تکواندو علاقه‌مند شد، ورزشی که در آن نیاز به تجهیزات کمی وجود داشت و تمرکز زیادی بر قدرت درونی داشت. مربی ذکیه که خود نیز دارای ناتوانی جسمی بود، او را به این رشته ورزشی معرفی کرد و به مدت ده سال مربیگری او را بر عهده داشت. او به ذکیه الهام داد که علی‌رغم محدودیت‌های جسمی‌اش، می‌تواند در این رشته موفق شود .در سال ۲۰۲۰، ذکیه خدادادی به عنوان یکی از تنها دو زن افغان که تا به حال در بازی‌های پارالمپیک شرکت کرده‌اند، در پارالمپیک توکیو شرکت کرد. این حضور برای او که از امکانات و زمان کافی برای آماده‌سازی برخوردار نبود، یک دستاورد بزرگ محسوب می‌شد. او به نمایندگی از افغانستان در این بازی‌ها شرکت کرد و پس از آن نیز به عنوان پرچمدار افغانستان در مراسم اختتامیه انتخاب شد. با این حال، شرایط سخت زندگی در افغانستان و تهدیدهای مرگبار ناشی از وضعیت سیاسی کشور، او را وادار به ترک وطن کرد. ذکیه در سال ۲۰۲۱ به فرانسه پناهنده شد.

سه سال پس از سقوط کابل، یونسکو داده‌های جدیدی را منتشر کرده است که به‌شدت وضعیت آموزشی در افغانستان را نشان می‌دهد. به دلیل ممنوعیت‌های اعمال شده توسط مقامات بالفعل، حداقل ۱.۴ میلیون دختر از سال ۲۰۲۱ به بعد عمداً از دسترسی به تحصیلات متوسطه محروم شده‌اند. این رقم نسبت به آمار قبلی یونسکو در آوریل ۲۰۲۳، که ۳۰۰,۰۰۰ دختر بیشتر شده است، افزایش چشمگیری داشته است.
با احتساب دخترانی که قبل از اعمال ممنوعیت‌ها از مدرسه خارج شده بودند، اکنون تقریباً ۲.۵ میلیون دختر در کشور از حق تحصیل خود محروم شده‌اند که این معادل ۸۰٪ از دختران افغان در سن مدرسه است.

مهگان فرهنگ:«فرار» تنها درباره مهاجرت و پناهندگی نیست، بلکه درباره زندگی و هویت نیز هست. امین باید در جامعه جدید دانمارک خود را بازتعریف کند و هویتش را در محیطی که هنوز پذیرای کامل تنوع‌های فرهنگی و جنسی نیست، پیدا کند. در این مسیر، او باید با چالش‌های بسیاری مواجه شود و از هویتش دفاع کند. تأثیرات روانی فرار و پناهندگی به شکل زیبایی در فیلم به تصویر کشیده شده‌اند. امین به‌رغم تمام موفقیت‌هایش، همچنان با گذشته خود درگیر است و اضطراب‌های ناشی از آن را با خود حمل می‌کند. فیلم با حساسیت فراوان این تجربیات را نشان می‌دهد و تلاش می‌کند تا بیننده را به درک بهتری از مسئله پناهندگی و تأثیرات روانی آن بر افراد برساند.

مهگان فرهنگ:رو در رویی دو ورزشکار زن ایرانی، ناهید کیانی و کیمیا علیزاده، در المپیک توکیو و امسال در پاریس، یکی از لحظات بسیار حساس و نمادین در تاریخ ورزش ایران بود. این رویداد نه تنها از لحاظ ورزشی، بلکه از جنبه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نیز اهمیت زیادی داشت.زمانی که ناهید کیانی و کیمیا علیزاده در مقابل هم قرار گرفتند، انگار این مسابقه تنها یک رقابت ورزشی نبود، بلکه به نمادی از تضادهای اجتماعی و سیاسی تبدیل شد.

کانون زنان ایرانی:مهگان فرهنگ، پژوهشگر حوزه رسانه و فعال اجتماعی در زمینه کودکان و زنان است با سابقه‌ای قابل توجه در فعالیت‌های مرتبط با مهاجران و پناهندگان( کودکان و زنان)، کار خود را از ایران آغاز کرده و در سال های اخیر در سطح بین‌المللی نیز فعالیت هایی داشته.طی سال‌ها، تلاش‌هایش متمرکز بر بهبود شرایط آموزش بوده است.به عنوان عضوی از بنیاد بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان و پژوهشگر حوزه ی رسانه ها ، همواره به دنبال راه‌هایی برای بازنمایی بهتر و عادلانه‌تر مسائل مهاجران و پناهندگان در رسانه‌ها، به ویژه سینما بوده‌است. با توجه به تجربیات و دانشش، معتقد است که رسانه‌ها بویژه رسانه های تصویری نقش حیاتی در تغییر نگرش‌های عمومی و تقویت همبستگی اجتماعی دارند.

مهگان فرهنگ:حالا ایرانی‌ها در پاریس بیشترین تعداد ورزشکاران در تیم پناهندگان را تشکیل داده‌اند و از ۳۷ ورزشکار پناهنده‌ای که از ۱۱ کشور مختلف در این تیم حضور دارند، ۱۴ ورزشکار ایرانی‌اند و تعدادشان حتی از ورزشکاران کشورهایی که اکنون درگیر جنگ داخلی یا خارجی‌اند، نیز بیشتر است. این تیم به میزبانی ۱۵ کمیته ملی المپیک و رقابت در ۱۲ رشته ورزشی، به جهان نشان می‌دهد که بسیاری از پناهندگان برای جامعه ثروت محسوب می‌شوند.