فمینیسم و جنبش‌های زنان

رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی، سیریل رامافوسا، روز پنج‌شنبه در نشست جانبی G20 اعلام کرد که دولت خشونت جنسیتی و فِمی‌ساید را «بحران» اعلام خواهد کرد.

بیش از ۲۰ زن روزنامه‌نگار، در سه روزنامه‌ شرق، هم‌میهن و پیام ما، با تمام رنج، خستگی و خطر، قلم به دست گرفتند تا جنگ را از دلِ زندگی‌های واقعی، انسانی و زنانه روایت کنند.

نازنین حسن نژاد:در نخستین روزهای طبابتش در شهری دورافتاده، با زنانی روبه‌رو شد که هرکدام روایتِ یک زندگی در مرداب بود؛ زنانی که از دل ناکامی، طلاق، فقر و قضاوت سر برآورده بودند و حالا، حضور او را نه فقط به  عنوان یک پزشک، که انگار به‌عنوان شنونده‌ای بی‌طرف پذیرفته بودند. این روایتِ پزشکی جوان است از سحر و آرزو ؛ دو زنِ درگیر با مردسالاری، فقر و تبعیض و تلاش برای زندگی.

کلکتیو فمینیستی فلسطینی با انتشار بیانیه‌ای، ضمن هشدار درباره‌ی گسترش تهاجم رژیم صهیونیستی با پشتیبانی آمریکا در منطقه، اقدام این رژیم در تجاوز نظامی به ایران را محکوم کرد و اسرائیل را عامل دامن زدن به جنگ منطقه‌ای دانست.

جبهه دموکراتیک زنان پاکستان (WDF) با انتشار بیانیه‌ای، این حمله را مصداقی آشکار از خشونت امپریالیستی و نقض حاکمیت ملی دانست و با مردم ایران و همه مبارزان علیه اشغال و جنگ اعلام همبستگی کرد.

در یکماه اخیر با سه مورد مواجه بودیم که مسأله فرهنگِ سفاهت را به ویژه در رابطه با زن ستیزی مطرح کرده است. این سه مورد عبارتند از رئالیتی شویِ«عشق ابدی»، اینفلوئسر اینستاگرامی به اسمِ«آیسان اسلامی» و متفکرِ خودخوانده و متوهمی به نامِ«محمدعلی جنت خواه».

مخالفت با اعدام، اگر استثنابردار هم می‌بود، این استثناها را نمی‌بایست میان انسان‌های در حاشیه جست‌وجو کرد، نه به این‌ دلیل که جنایتکارانِ آن طبقه را مجرم نمی‌پنداریم، بلکه چون راه حل این معضلِ ریشه‌ای، اعدام نیست.

زمانی که حاکمیت، زنان را مسئول تصمیمات‌شان نداند و شرارت آنان را به گردن محیط پیرامونی بیاندازد، آن گاه حاکم خود را در قیمومت بر زنان، محق می‌داند. به همین ترتیب، منطق سریال آکتور، بازگرداندن زنان به «تنظیمات اصلی» پس از یک انحراف موقت است.

آیسان فقط یک فرد نیست؛ او نمادی‌ست از فرهنگی که ما ساخته‌ایم، یا دست‌کم پذیرفته‌ایم. ما با فالو کردن، به صداها قدرت می‌دهیم؛ همان‌طور که با سکوت یا تمجید، به ارزش‌ها مشروعیت داده‌ایم.

آمارهای رسمی نشان می‌دهند که شکاف جنسیتی در تقسیم کارهای خانه در طول زمان به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است. اما پرسش این است که پس چرا هنوز هم بسیاری از زنان احساس نارضایتی می‌کنند؟