تبعید مریم اکبری منفرد به زندان سمنان و خاطرات هشت مارسِ اوین

ژیلا بنی یعقوب

کانون زنان ایرانی

یکی از به یاد ماندنی ترین مراسم هشت مارس برای من، همان است که در بند زنان اوین برگزار کردیم.ژیلامکوندی پوستر مراسم را طراحی کرد. شیوا نظرآهاری مجری برنامه بود.بهترین لباس هایمان را پوشیدیم و برای شروع مراسم هیجان داشتیم.

از بخش های جذاب مراسم تقدیر از قدیمی ترین های بند بود.شیوا و مریم اکبری منفرد از چند روز قبل پنهانی با امکانات حداقلی موجود در بند چند لوح تقدیر مقوایی آماده کردند.مریم آن روزها هنوز خودش قدیمی ترین زندانی زن اوین نبود و فکرش را هم نمی کردیم که روزی با این عنوان از او یاد کنیم.

مریم و شیوا کارشان را پنهانی انجام می دادند چون قرار بود زندانی های مورد تقدیر بویی از ماجرا نبرند و روز مراسم غافلگیر شوند.قدیمی ترین های بند آن موقع مهوش شهریاری و فریبا کمال آبادی با پنج سال حبس بدون مرخصی و کبری بنازاده و شبنم مددزاده با چهارسال زندان بدون مرخصی بود.

مراسم چند سخنران داشت و زندانیان سیاسی زن با هر فکر و گرایش سیاسی و عقیدتی در آن شرکت کردند و در پایان هم سرود ای زن، ای حضور زندگی به سر رسید زمان بندگی جهان دیگری ممکن است تلاش ما سازنده آن است خواندیم.

از جمعی که آن روز در بند زنان(یا آن طور که در اوین نامیده می شد، بند نسوان) بودیم تا همین دیروزفقط یک نفر در آن بند باقی مانده بود: مریم اکبری منفرد.

 حتی کسانی که اتهامات مشابه و یا حکم های  سنگین تر از او داشتند آزاد شده اند. اما چرا مریم آزاد نشده؟جرم واقعی مریم اکبری منفرد دادخواهی است.او از داخل زندان در باره خواهرو برادرش که سال ۶۷ اعدام شدند به مراجع داخلی و سپس مراجع بین المللی شکایت کرد و پرسید:چرا در حالی که دوره حبس خواهر و برادرم تمام شده بود اعدام شان کردید ؟ و حداقل بگویید مزارشان کجاست؟شکایت مریم درخصوص اعدام خواهر و برادرش در کمیسیون ناپدیدشدگان سازمان ملل پذیرفته شده و در حال رسیدگی است.

مریم اکبری منفرد قدیمی ترین زندانی سیاسی زن در اوین دیروز به زندان سمنان تبعید شد.او از یازده سال پیش بدون یک روز مرخصی در حبس است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.