امروز خورشید طلوع نکرد
شعری از سارا احسان (نقل قول از روایتی از ترانه بنی‌یعقوب از درون جنگ، ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ )
کانون زنان ایرانی: انتشار مجموعه‌ی «روایت جنگ از درون» را برای آگاهی مخاطبانی که در ایران به سر نمی‌برند و یا در شهرها و مناطقی از ایران ساکنند که جنگ هنوز به آنجا نرسیده، از وضعیت، احساس و دیدگاه‌های ایرانیان زیر بمباران و موشک‌باران‌های آمریکا و اسرائیل، شروع کردیم و اینک همدلی شما با این روایت‌ها به سطحی رسیده که شاعری که از سنین کودکی در آلمان به سر برده، تحت تأثیر یکی از این روایت‌ها شعری تأثیرگذار سروده است.
باشد که این همدلی‌ها منجر به اعتراضات گسترده‌تری در سطح جهانی علیه این تجاوز امپریالیستی به میهن ما شود.
گاه
قبل از اینکه
پلک‌هایم را از هم بگشایم
مرگ بر پایه‌ی
تخت‌گاهم بنشسته
سرود مات سنگینی
به نام جنگ
را زمزمه می‌کند.
بر غبار سیاه‌باران
ذوب می‌شوم
و بر فشار تیر‌فولاد
به چه وجه برخیزم
از زیر آجرین‌سیمان؟
چرا آسمان
تاریک است؟
مرگ خندید:
این واقعیتت نیست
تو هم خوابی‌و بیدار
تو هم مرده‌ی زنده
تم هم دختر یتیمان
تو هم زخمیْ سالم
تو هم صدای نامفهوم
تو هم جیغ لالان
تو هم شاهد نابینا
تو جسمت اینجا
و جانت ریشه در خاک
تو هیچ نیستی و
رویای خودی
پوسیدن درونم را لمس می‌کنم
سردی رگ‌هایم
با شعله‌ی خشمم
بیدار نمی‌شوند
خورشیدی پنهان
پشت سم‌ابرهای
آینده‌ای به بزرگی
دهان جهنم را
می‌نگرم و
خسته
شرحه‌امید گمشده را
در خود میجویم
ناتوان‌وار
آن گاه
دختری به مادری
فرمان داد:
دگر به رویم نام جنگ را به زبانت نیار
مادر!
سارا احسان، کارلسروه
۹ مارس ۲۰۲۶
