روایت جنگ از درون: از جنبه های زنانه جنگ؛ دسترسی به نوار بهداشتی
عفونت‌های ناشی از عدم دسترسی به امکانات مراقبتی و بهداشتی و محرومیت از درمان در دوران جنگ، خود حکایتی‌ست پر آبِ چشم…
ریحانه جباری( روانشناس)
کانون زنان ایرانی
از وجوه زنانه‌ی جنگ حتما بسیارها نوشته‌اند اما از برخی مسائل هرچه گفته شود کم است.
در تب‌وتاب جنگ، زمان و شدت علائم پریود در خودم و بسیاری از دوستانم دچار تغییراتی شد. دیر و زود شد و اغلب دردناکتر از همیشه، حتی در بعضی‌ها بسیار دردناکتر، نوسانات هورمونی هم که با شدتی بسیار آزاردهنده‌تر از قبل.
این فقط یک وجه از اثرات مخرب جنگ برای زن‌هاست. وجه دیگر و شاید بسیار مهمش، دسترسی به امکانات بهداشتی است.
از وقتی زمزمه‌های جنگ شروع شد و درحالی که اکثر مردم در پی تامین حداقلیِ آذوقه بودند، من در هر خرید، یکی دوبسته نواربهداشتی هم می‌خریدم. بیشتر نه!که به‌خیالم در بازار کمبود نشود و همه به آن دسترسی داشته باشند اما همان میزان هم واکنشی از سر ترسم بود. ترس از اینکه جنگ شود و نوار در دسترس نباشد. دردناکتر و شرم‌آورش برای خودم اینجاست که من، هم دسترسی داشتم چون در تهران زندگی می‌کنم و دوروبرم پر از مغازه است، و هم با همه‌ی بی‌پولی، توان خرید نواربهداشتی را هنوز داشتم! حتی با قیمت‌های هرروز گرانترش!
جنگ هولناک است اما مراتب هولناکی‌اش برای منِ مرکزنشینِ دارای حداقل توان مالی، با زن‌های حتی حاشیه‌ی همین شهر و شهرها و روستاهای دور و محروم، بسیار تفاوت دارد. زن‌هایی که امکان خرید نوار بسته‌ای ۱۴۰هزارتومن را ندارند اصلا، دغدغه‌ی اصلیشان هم رفع گرسنگی است و نیازهای خودشان همیشه، حتی پیش و پس از جنگ، در حاشیه بوده و خواهد بود.
صحبت از پریود هم هنوز در بسیاری جاها تابو است و اظهار نیاز به امکانات بهداشتی و مراقبتی، اصلا تعریف نشده و مسئله‌ی افراد نیست اما درد و رنج و عواقبش مستقیماً بر بدن زن‌ها آوار می‌شود. عفونت‌های ناشی از عدم دسترسی به امکانات مراقبتی و بهداشتی و محرومیت از درمان هم که خود حکایتی‌ست پر آبِ چشم…
در همه‌ی بلایای طبیعی و غیرطبیعی، کودکان و زن‌ها آسیب‌پذیرترند و این فقط یکی از وجوهش بود.
کاش می‌توانستم به‌جز اظهار ناراحتی، کاری برای رفع این تبعیض انجام دهم.
عکس از: Amirhossein Khorgooei/ISNA/West Asia News Agency via Reuters
