همصدا با رنج‌کشیدگان از چهار گوشه جهان
گیسو جهانگیری*
همصدا با مردم جهان
مردم زمین من، زمین ما،
مردم ایران،
مردم لبنان،
مردم فلسطین،
مردم افغانستان،
مردم سودان،
مردم یمن،
مردم رنج‌کشیده از چهارگوشه جهان،
مردم زیر آوار جنگ،
زیر آوار فقر،
زیر آوار تبعیض،
زیر آوار دیکتاتورها،
زیر چادرهای سازمان ملل در کمپ‌های مرگ تدریجی،
با مردمی که مادر، پدر، فرزند و هم‌میهنان‌شان کشته شده‌اند،
با بردگان سیاه‌پوست،
با بومیان و سرخ‌پوستان آمریکا،
با ویتنام و تمام سرزمینش،
با قربانیان پل پوت،
با مادران میدان مایو،
با قربانیان برده‌داری جنسی و قاچاق انسان،
با خانواده‌هایی که دختران‌شان در خانه خود توسط «همسران‌شان» شکنجه و کشته می‌شوند،
با همه زندانیان سیاسی جهان،
با زندانیان بی‌گناهی که به دلیل فقر یا نابرابری‌های بنیادین در بندند،
با کودکانی که از کودکی محروم‌اند،
با کسانی که لبانشان دوخته شده،
با کسانی که تنها گناهشان این است که می‌خواهند به زبان مادریشان صحبت کنند،
با یاد «آن فرانک» دختربچه ی یهودی هلندی که بمب‌ها رنج و میراثش را به گروگان گرفته اند،
با همه ی کسانی که علیه جهل، زورگویی و جنگ می‌جنگند،
با تو،
با خواهران و برادران‌مان روی این زمین که حتی اگر شده لحظه‌ای مشعل نور و مبارزه را علیه سرمایه‌داری وحشت و قدرت‌های جنگ‌افروز و زورگو برمی‌افرازند…
من در اینجا ی زمین ایستاده ام؛ این نوروز ۱۴۰۵ که آغاز بهار است.
*جامعه‌شناس، فعال حقوق بشر و حقوق زنان
