از نوع دیگر

جین فوندا، بازیگر تحسین شده‌ی آمریکایی و برنده‌ی جایزه‌ی اسکار، روز شنبه در سخنرانی‌اش در تجمعی اعتراضی علیه جنگ با ایران در لس‌آنجلس، به آمریکایی‌ها پیشنهاد کرد که تغییر رژیم را از کشور خودشان شروع کنند.

صحنه‌های رقص و شادیِ بخشی از دیاسپورای ایرانی در پی حملات رژیم صهیونسیتی به ایران، صرفاً یک واکنش احساسی نبود؛ نشانه‌ی یک گسست عمیق اخلاقی و سیاسی بود.

در گزارش رسانه‌های بین‌المللی از جمله بی‌بی‌سی، گاردین، ایندیپندنت، واشنگتن‌پست و فایننشال‌تایمز، حمله به مدرسه دخترانه در میناب ــ که در آن دست‌کم ۱۶۵ دانش‌آموز جان باختند ــ در چارچوب حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تحلیل و ارزیابی شده است.

هفته‌ای یک شب قرار است هر سه نفر کنار هم بخوابیم. من و نادر و افرا. امروز جایمان را همان‌جایی پهن کرده‌ایم که روزهای جنگ می‌انداختیم؛ اتاق پذیرایی اصلی. افرا وسط من و نادر می‌خوابد و قصه گوش می‌دهد و می‌خوابد.

چهارده بهمن، بازارچه جنت‌آباد در آتش سوخت. دو هفته گذشته است، اما برای کسانی که آن روز ایستاده بودند و شعله‌ها را نگاه می‌کردند، زمان همان‌جا متوقف شد.

انجمن جامعه‌شناسی ایران، به عنوان نهادی علمی و مستقل، خود را متعهد به رصد و تحلیل علمی تحولات اجتماعی می‌داند.

امشب شب سال نوی میلادی و روز ۸۱۷ام نسل‌کشی در غزه است. خلاف روایت‌های تقلیل‌گرایانه‌ رسانه‌های جریان اصلی که می‌کوشند وضعیت را پساجنگ جلوه دهند، شواهد میدانی گویای حقیقتی دیگر است…

در تجربه‌ی روزمره، «من» امری بدیهی تلقی می‌شود؛ نقطه‌ای نسبتاً پایدار که ادراک، تصمیم و کنش را به هم پیوند می‌دهد. ما معمولاً بدون مکث فرض می‌کنیم که همان «منِ» دیروزیم که امروز فکر می‌کند، انتخاب می‌کند و در جهان حرکت می‌کند. این بداهت آن‌قدر ریشه‌دار است که تنها در لحظه‌های خاص—بحران، گسست، یا مواجهه با تجربه‌های حدّی—به پرسش کشیده می‌شود. لحظه‌هایی که انسجام «من» ترک برمی‌دارد و فرد ناگاه با این پرسش مواجه می‌شود: آیا این «من» واقعاً واحد است؟ آیا در زمان‌ها و موقعیت‌های مختلف همان باقی می‌ماند؟

در سال‌های اخیر، آمارهایی درباره ازدواج زنان ایرانی با مردان افغانستانی به طور گسترده در رسانه‌ها، مناظره‌ها و اظهارنظرهای رسمی بازتاب یافته است. این داده‌ها اغلب تصویری بحرانی و نگران کننده از این نوع ازدواج‌ها ترسیم می‌کنند و در مواردی، به عنوان پشتوانه سیاست‌های محدودکننده یا تصمیم‌های بازدارنده مورد استناد قرار می‌گیرند.

ایرنا، شخصیت اصلی فیلم، زنی اوکراینی است که در دوران پساشوروی و با مشکلات اقتصادی شدید مواجه بوده است. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی ناشی از آن باعث شد بسیاری از زنان فقیر برای تأمین زندگی و خانواده به کارهای غیرقانونی و حتی روسپی‌گری تن دهند.