غزه

تهاجم وحشیانه نظامی کنونی در غزه بیش از ۳۴هزار و ۵۰۰ کشته بر جای گذاشته است که طبق آمار یونیسف، بیش از ۱۳هزار نفرشان کودک هستند. برآورد می‌شود که هزاران فلسطینی دیگر کشته شده، اما در شمار نیامده باشند؛ چراکه اجساد آن‌ها زیر آوار مانده است. بیش از ۷۵هزار فلسطینی مجروح و بسیاری از آن‌ها دچار قطع عضو و معلولیت‌های دائمی شده‌اند. گستره، مقیاس و سرعت عملیات نظامی اسرائیل در غزه، از زمان جنگ جهانی دوم، شدیدترین حمله نظامی در تمام جهان را رقم زده است که در نتیجه آن، بیش از ۸۰ درصد از جمعیت غزه آواره شده‌اند. در شمال غزه، بیش از ۷۰ درصد خانه‌ها به طور کامل ویران شده‌اند. این ویرانی شامل مدارس، بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها، دانشگاه‌ها، عبادتگاه‌ها، کتابخانه‌ها و میراث تاریخی نیز می‌شود.

آزاده ثبوت:فمینیست های فلسطینی خشونت جنسی را محکوم می کنند، اما دستکاری آن توسط فمینیست استعماری برای سرپوش گذاشتن بر نسل کشی را به چالش می کشند. پروفسور رباب عبدالهادی[۳۷] درسخنرانی اخیرش با عنوان “فمینیسم ضد امپریالیستی”[۳۸] شرح می دهد که اتهام تجاوز های گسترده توسط نیروهای فلسطینی از سوی سازمان های بین المللی در غیاب هر گونه مدرک قابل استناد، برآمده از پیش داوری و سویه های نژادپرستانه است. خشونت نژادی  و سوگیری که مردان مسلمان عرب فلسطینی را ذاتاً متجاوز،  وحشی و بی فرهنگ می داند. ‌ هم نظر با رباب عبدالهادی، علی ابونعمه می گوید: “پذیرش بی چون و چرای این پروپاگاندا ریشه در نژادپرستی نهفته ای دارد که مردان عرب، رنگین پوست، سیاه پوست و مسلمان را موجوداتی خشن و غیرقابل کنترل می داند. این کلیشه بسیار قدیمی به روزهای جیم کرو[۳۹] در ایالات متحده باز می گردد. با دستمایه قرار دادن این کلیشه بود که بسیاری از مردان سیاه  به این بهانه که برای زنان سفیدپوست یا مستعمره نشین خطر ناکند و زنان باید از وحشیگری آنها حافظت شوند، مورد  اذیت و آزار قرار می گرفتند.

ما هر روز صبح داریم با ترسِ این‌که این کشتار ادامه پیدا کند، بیدار می‌شویم و این تازه پس از خوابی است که در خانه‌های گرم و زیبایمان رفته‌ایم. هر خرده نان، معنا و وزن متفاوتی پیدا می‌کند وقتی‌ بدانیم شبِ پیش، صدها هزار انسان در غزه، گرسنه به خواب رفته‌اند.

“در این لحظات پسران و مردان در غزه هر کاری که می‌توانند برای مراقبت از جامعه خود در مواجهه با خشونت‌های غیرقابل درک نسل کشی انجام می‌دهند – روز و شب  آوارها را حفر می‌کنند تا اجساد همه عزیزان یا همسایگان یا دوستان قتل عام شده توسط حملات اسرائیل را پیدا کنند. با آتش زدن تکه کاغذهایی که در خیابان پیدا کرده‌اند غذای دسته جمعی می‌پزند.  مردان خبرنگار در حالی که اشک می‌ریزند دقایقی پس از اطلاع از کشته شدن همسران و فرزندانشان به مستندسازی نسل کشی ادامه می‌دهند. مردان غزه، با تمام انرژی و مراقبتی که برایشان باقی مانده بر روی مجروحان و حیوانات عملیات احیای قلبی – عروقی انجام می‌دهند. مردانی که در حین انجام عمل جراحی برای مجروحان زخمی که از درد وحشتناک عمل‌های بدون بیهوشی فریاد می‌زنند شعر یا آیاتی از قرآن می‌خوانند و به فرزندانشان که با بدن‌هایی خونین بر روی برانکارد بیمارستان دراز کشیده‌اند و تمام دست و پاهایشان بر اثر گلوله باران اسرائیل قطع شده است اطمینان می‌دهند که همه چیز درست خواهد شد.

سارا احسان، شاعر و از اعضای انجمن قلم آلمان، از کشته شدن ۲۵ روزنامه‌نگار و پنج نویسنده و هنرمند در غزه، از آغاز جنگ کنونی تا به امروز خبر داده است.

برای آن همه کودکی که در حمله‌ی هوایی اسرائیل به بیمارستان المعمدانی در غزه کشته و تکه تکه شدند. اوختای

به مناسبت یوم النکبه (روز نکبت) و در همبستگی با زنان و کودکان فلسطینی که این روزها دوباره بمب‌های اسرائیلی آسمان‌شان را از آنها گرفته است.