در پی اعتراضات گسترده؛ خشونت جنسیتی در آفریقای جنوبی «فاجعهٔ ملی» شد
صدها زن روز جمعه در شهرهای مختلف آفریقای جنوبی در اعتراض به خشونت جنسیتی، پیش از نشست سران G20 که آخر هفته در ژوهانسبورگ برگزار میشود، تجمع کردند.
تظاهرکنندگان در ۱۵ نقطه از جمله ژوهانسبورگ، پرتوریا، کیپتاون و دوربان حاضر شدند و لباسهای مشکی به نشانهٔ «سوگواری و مقاومت» پوشیدند. آنها ۱۵ دقیقه روی زمین دراز کشیدند؛ نمادی از ۱۵ زنی که هر روز در نتیجهٔ خشونت جنسیتی در کشور جان خود را از دست میدهند.
آفریقای جنوبی یکی از بالاترین سطوح خشونت جنسیتی را در جهان تجربه میکند؛ نرخ قتل زنان در این کشور پنج برابر میانگین جهانی است.
این اعتراض که «تعطیلی G20 زنان» نام گرفت، توسط سازمان غیردولتی «زنان برای تغییر» (Women For Change) برگزار شد. این گروه از زنان خواست تا «برای یک روز از تمام کارهای مزدی و بیمزدی در محل کار، دانشگاه و خانه دست بکشند و هیچ پولی خرج نکنند» تا تأثیر اقتصادی و اجتماعی غیبتشان را نشان دهند. آنها همچنین اعلام کردند: «تا زمانی که آفریقای جنوبی هر ۲.۵ ساعت یک زن را به خاک نسپارد، G20 نمیتواند از رشد و پیشرفت سخن بگوید.»

این اعتراض، نقطهٔ اوج یک کارزار یکماهه بود که دولت آفریقای جنوبی را برای اعلام خشونت جنسیتی به عنوان فاجعهٔ ملی تحت فشار قرار میداد. یک دادخواست آنلاین بیش از یک میلیون امضا جمعآوری کرد و بسیاری از مردم – از جمله خوانندهٔ برندهٔ گرمی، تایلَـا – تصویر پروفایل خود را به رنگ بنفش، که نماد حقوق زنان است، تغییر دادند.
دولت ابتدا از این طبقهبندی سرباز زده بود و گفته بود که این موضوع با تعریف قانونی «فاجعه» در قانون مدیریت بحران همخوانی ندارد؛ اما پس از بررسی مجدد «خطرات فوری و مستمر جانی ناشی از اعمال خشونت»، موضع خود را تغییر داد. همچنین رئیسجمهور آفریقای جنوبی، سیریل رامافوسا، روز پنجشنبه در نشست جانبی G20 اعلام کرد که دولت خشونت جنسیتی و فِمیساید را «بحران» اعلام خواهد کرد و به جامعهٔ مدنی گفت: «زنان کشور ما فریاد میزنند که به توجه بسیار بیشتری نسبت به مسئلهٔ خشونت جنسیتی نیاز دارند.»
این طبقهبندی به وزارتخانهها این امکان را میدهد که از بودجههای خود برای «اجرای هر اقدام ممکن» بهمنظور کاهش این معضل استفاده کنند. اگر این اقدامات مؤثر واقع نشود، دولت میتواند «وضعیت اضطراری ملی» اعلام کند.
سازمان «زنان برای تغییر» این خبر را در صفحهٔ اینستاگرام خود جشن گرفت و نوشت: «ما پیروز شدیم.» این سازمان افزود: «ما با هم تاریخ ساختیم. ما کشور را وادار کردیم حقیقت را بالاخره بپذیرد.» همچنین اعلام کرد هفتهٔ آینده جلسهای برای تدوین «برنامهٔ اقدام و جدول زمانی دقیق» برگزار خواهد کرد.
کامرون کاسامبالا، سخنگوی این سازمان، گفت با وجود «قوانین و اقدامات زیبا»، «فقدان اجرای واقعی و شفافیت» مانع پیشرفت شده است. او گفت: «ما خشونت را وارد فرهنگ و هنجارهای اجتماعیمان کردهایم.»

یک استاد دانشگاه که نمیخواست نامش فاش شود گفت برای شرکت در اعتراض از ایالت فریاستیت به ژوهانسبورگ سفر کرده است. او گفت حتی برای دویدن ساده در خیابان احساس امنیت نمیکند و امید دارد این اعتراض «سیلاب خشونت» را کم کند. اما برخی زنان در محل کار برای مشارکت در اعتراض با مخالفت و تهدید مواجه شدهاند.
بسیاری از زنان این گروه مورد تجاوز، حمله یا سرقت قرار گرفتهاند.
زنی دیگر به نام «پرودِنس» پس از آنکه در سال ۲۰۲۲ مورد تجاوز قرار گرفت، به گروه پیوست. او گفت: «گفتم نه. فریاد زدم، گریه کردم، اما او نه را نپذیرفت.» پروندهٔ او به دلیل گمشدن کیت آزمایش دیانای بسته شد. او گفت: «این فقط مشکل پلیس نیست، مشکل یک ملت است.»

