نویسنده: S J

از روزی که پا به خانه امن گذاشته، یک‌جای دلش هنوز آرام نمی‌گیرد. می‌داند اینجا، در حاشیه‌ی تهران، خطری تهدیدش نمی‌کند؛ می‌داند شوهر معتادش دیگر به او دسترسی ندارد.

از منظر حقوقی، خشونت اقتصادی، روانی و رفتاری -هرگاه با قصد کنترل همراه باشد- در زمره اعمال خشونت‌آمیز قرار می‌گیرد.

خشونت علیه زنان را همیشه نمی‌شود در همان لحظه فهمید. گاهی هیچ صدایی ندارد. از جایی شروع می‌شود که زنی حس می‌کند باید بیشتر از حد معمول مراقب رفتار و حرف‌هایش باشد.

خشونت علیه زنان و تخریب محیط زیست پیوندی بنیادین در نابرابری دارند. نابرابری در بهره­‌مندی از منابع باعث و بانی اصلی چرخه خشونت است و این چرخه وقتی شدت می‌یابد که منابع کاهش پیدا کرده و رقابت بر سر دسترسی به آن افزایش پیدا کند.

زنان بیش از هر زمان دیگری در معرض نمایش، مقایسه و ارزیابی‌اند. از عکس‌های اینستاگرامی گرفته تا تبلیغات پزشکی و زیبایی، بدن زن به صحنه‌ای برای کسب توجه، اعتبار و درآمد بدل شده است.

مجموعه‌ی عکس‌هایی که این‌جا می‌بینید، روایت‌هایی واقعی از زنانی‌ است که در زندگی روزمره با فشارها، محدودیت‌ها و خشونت‌های پنهان مواجه‌اند؛ خشونتی که همیشه آشکار نیست، اما در رفتارها و انتخاب‌های اجباری آن‌ها دیده می‌شود.

اگرچه امروزه بسیاری از مردم سراسر آمریکا و حتی تعدادی از بومیان، روز شکرگزاری را جشن می‌گیرند، تاریخ واقعی پشت این تعطیلات چیزی نیست که بشود بابتش سپاسگزار بود.

در سال‌های اخیر، زیر پوست ظاهراً آرام و بی‌خطرِ تبلیغات فرهنگی کتاب، نظمی پنهان در حال بازتولید است؛ نظمی که با چهره‌ای موقر و زبانی به ظاهر بی‌طرف، ستون‌های سلطه‌ی مردسالارانه را محکم‌تر می‌سازد.

از موج نخست که بر حقوق مدنی و سیاسی زنان تمرکز داشت تا موج‌های متأخر که مفاهیمی چون بازتولید قدرت مردسالارانه، خشونت ساختاری، سوژگی (agency) زنان، و تقاطع‌مندی (intersectionality) را مطرح کردند، فمینیسم همواره بر تحلیل رابطه میان ساختارهای قدرت و اشکال خشونت تأکید کرده است. این چشم‌انداز، جنگ و نظامی‌گری را نه رویدادهایی استثنایی، بلکه تداوم منطق مردسالارانه خشونت، کنترل و حذف می‌داند.

استثمار زنان در محل کار معمولا خشونت به حساب نمی آید در حالی که سود حاصل از آن به جیب سرمایه دار (گاهی به نام کارآفرین) سرریز می شود. این خشونت در مورد زنان کارگر شدت و حدت بیشتری دارد. زنان در جامعه سود محور به عنوان نیروی کار ارزان یا کالای جنسی دیده می شوند و به همین دلیل در محیط کار در برابر کار مساوی دستمزد کمتری دریافت می کنند. حالا فشار و فرسودگی کار خانگی را نیز اضافه کنید.