در گزارش رسانه‌های بین‌المللی از جمله بی‌بی‌سی، گاردین، ایندیپندنت، واشنگتن‌پست و فایننشال‌تایمز، حمله به مدرسه دخترانه در میناب ــ که در آن دست‌کم ۱۶۵ دانش‌آموز جان باختند ــ در چارچوب حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تحلیل و ارزیابی شده است.
ادامه
هفته‌ای یک شب قرار است هر سه نفر کنار هم بخوابیم. من و نادر و افرا. امروز جایمان را همان‌جایی پهن کرده‌ایم که روزهای جنگ می‌انداختیم؛ اتاق پذیرایی اصلی. افرا وسط من و نادر می‌خوابد و قصه گوش می‌دهد و می‌خوابد.
ادامه
تهاجم نظامی به رهبری ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، فراتر از یک تغییر رژیم سیاسی، منجر به دگرگونی‌های بنیادین و غالباً مخربی در بافت اجتماعی و وضعیت حقوقی زنان این کشور شد.
ادامه
چهارده بهمن، بازارچه جنت‌آباد در آتش سوخت. دو هفته گذشته است، اما برای کسانی که آن روز ایستاده بودند و شعله‌ها را نگاه می‌کردند، زمان همان‌جا متوقف شد.
ادامه
امشب شب سال نوی میلادی و روز ۸۱۷ام نسل‌کشی در غزه است. خلاف روایت‌های تقلیل‌گرایانه رسانه‌های جریان اصلی که می‌کوشند وضعیت را پساجنگ جلوه دهند، شواهد میدانی گویای حقیقتی دیگر است…
ادامه
در تجربه‌ی روزمره، «من» امری بدیهی تلقی می‌شود؛ نقطه‌ای نسبتاً پایدار که ادراک، تصمیم و کنش را به هم پیوند می‌دهد. ما معمولاً بدون مکث فرض می‌کنیم که همان «منِ» دیروزیم که امروز فکر می‌کند، انتخاب می‌کند و در جهان حرکت می‌کند. این بداهت آن‌قدر ریشه‌دار است که تنها در لحظه‌های خاص—بحران، گسست، یا مواجهه با تجربه‌های حدّی—به پرسش کشیده می‌شود. لحظه‌هایی که انسجام «من» ترک برمی‌دارد و فرد ناگاه با این پرسش مواجه می‌شود: آیا این «من» واقعاً واحد است؟ آیا در زمان‌ها و موقعیت‌های مختلف همان باقی می‌ماند؟
ادامه
در این متن، نقش و حضور زنان در تاریخ هنر ایران و تأثیر آن بر شکل‌گیری روایت‌های فرهنگی مورد بررسی قرار می‌گیرد. با تمرکز بر تجربیات زنان کولی و دیگر فرودستان، اهمیت بازخوانی و بازپس‌خوانی تاریخ‌های نادیده و حذف‌شده تأکید می‌شود. این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه روایت‌های رسمی اغلب از ثبت و حفظ صدای این گروه‌ها خودداری کرده است و در نتیجه، تاریخ هنر ایران ناقص و یک‌جانبه باقی مانده است.
ادامه
در سال‌های اخیر، آمارهایی درباره ازدواج زنان ایرانی با مردان افغانستانی به طور گسترده در رسانه‌ها، مناظره‌ها و اظهارنظرهای رسمی بازتاب یافته است. این داده‌ها اغلب تصویری بحرانی و نگران کننده از این نوع ازدواج‌ها ترسیم می‌کنند و در مواردی، به عنوان پشتوانه سیاست‌های محدودکننده یا تصمیم‌های بازدارنده مورد استناد قرار می‌گیرند.
ادامه
سکانس آغازین فرار شبانه پیلار همراه با پسرش، فاقد تأکید دراماتیک است. نه موسیقیِ برانگیزاننده‌ای وجود دارد و نه ضرباهنگ پرشتابی. دوربین با فاصله‌ای تقریبا نزدیک و آرام حرکت می‌کند. این انتخاب از همان ابتدا، قرارداد تماشاگر را مشخص می‌کند. احتمالا فیلم قرار نیست خشونت را نمایش دهد، بلکه قرار است ساز و کار و پیامد زیستن در آن را دنبال کند. این آغاز، روایت را از منطق کلاسیک خارج می‌کند. فرار پیلار پایان یک وضعیت نیست، بلکه فقط جابه‌جایی موقت آن است.
ادامه
به طور معمول، در زندان زنان لاکان هفته‌ای سه وعده مرغ و دو وعده غذای گوشتی به زندانیان داده می‌شد، اما میزان گوشت بسیار کم بود؛ به‌طوری‌که گاهی به هر زندانی تنها یکی- دو تکه گوشت در خورش می‌رسید. این وضعیت به‌ویژه پس از کاهش مرخصی‌ها و بازگشت زندانیان رأی‌باز بدتر می‌شد، در واقع حجم غذا دیگر پاسخگوی نیاز زندانیان نبود.
ادامه