این ماییم، مایی که ساکت نمینشینیم
هلیا عسگری:این تصویر ماست که بهتزده به مهسا فکر میکنیم، وقتی میفهمیم دیگر نیست و ته دلمان صدایی داد میزند که کاش هیچوقت به تهران نمیآمد. وقتی با صدای بلند «یه دل میگه برم برم یه دلم میگه نرم نرم..» را میخوانیم و صورت شاد و خندان نیکا از جلوی چشمانمان کنار نمیرود. چه کسی فکرش را میکرد که روزی برسد این آهنگ چنگ به قلبمان بکشد. صدای یلدا وقتی از کتک خوردنش میگوید و ذهنمان را قفل میکند. دستان بسته خدانور، تنهایی سید محمد حسینی و نگرانی محمدمهدی برای مادرش،
ادامه








